آکنه (جوش) - درمان اسکار یا جای جوش

در صورت درمان مناسب و به موقع جوش یا آکنه، جای جوش بر روی پوست باقی نمی ماند و یا حداقل اسکار را از خود بر جای می گذارد. ولی در صورت تاخیر در درمان و یا شدید بودن و عمیق بودن جوش ها و یا دستکاری آنها، ممکن است جای جوش ها بر روی پوست باقی مانده و از نظر زیبایی مشکل آفرین باشد. علاوه بر آن ممکن است آثار روانی منفی بر فرد گذاشته و روابط اجتماعی وی را تحت تاثیر قرار دهد. 

با بهره گیری از شیوه های خاص، اثرات اسکار های بجای مانده از آکنه یا جوش بر روی پوست را می توان تا حدود زیادی برطرف و درمان کرد.

در حال حاضر برای رفع جای جوش از شیوه هایی مانند موارد زیر استفاده می شود: استفاده از پر کننده ها، لایه برداری پوست (dermabrasion)، درمان بوسیله نور شدید و ایجاد لایه های جدید و لیزر درمانی.

  • پر کننده هایی از جنس بافت نرم. تزریق کلاژن یا چربی در زیر پوست و درون آثار بجای مانده از زخم ها و جوش ها، باعث پر یا منبسط شدن آنها شده و بدین ترتیب سبب می شود که جای چنین زخم هایی کمتر مشهود باشند. با این وجود، نتایج حاصل از این درمان موقتی بوده و می بایست به شکل دوره ای اقدام به تزریق مجدد این مواد کرد.
  • لایه برداری پوست با استفاده از مواد شیمیایی. در این روش به منظور از بین بردن خارجی ترین سطح لایه و به حداقل رساندن زخم های عمیق، از اسیدهایی با قدرت بالا استفاده می شود. عمق برخی از لایه بردارهای قوی حتی به اعماق پوست نیز می رسد.
  • لایه برداری و خراش پوست (Dermabrasion). این روش که شامل از بین بردن خارجی ترین لایه پوست بواسطه حرکات چرخشی و سریع یک برس سیمی می باشد، معمولا، این روش، در موارد شدیدتر اسکار یا آثار زخم های به جای مانده بر پوست کاربرد دارد. در این روش زخم های سطحی کاملا از بین می روند و زخم های بر جای مانده از جوش های عمیق تر نیز کم رنگ می شوند. بکار بردن این روش در آن دسته از افرادی که پوست تیره تری دارند. می تواند منجر به بروز تغییر رنگ در رنگ دانه های پوست شود.
  • لایه برداری پوست در سطح میکرو، یا میکرو درم ابریژن (Microdermabrasion). این شیوه درمانی جدید شامل یک وسیله دستی است که کریستال هایی را به درون پوست انتقال می دهد. کریستال های مذکور به تدریج موجب ساییده شدن یا صیقل یافتن سطح پوست می شوند. در مرحله بعدی، یک لوله مکش تمامی کریستال ها و سلولهای پوست را از سطح پوست جدا می کند. در این روش به دلیل جدا شدن سلولهای سطحی، هیچ آسیبی به پوست وارد نمی شود، با این وجود ممکن است پس از گذشتن چندین جلسه درمانی، اثرات این زخم ها هنوز هم مشخص و محسوس باشند.
  • درمان هایی بر مبنای لیزر، نور و فرکانس های رادیویی. در لیزر درمانی، پرتوهای لیزر لایه های خارجی پوست (اپیدرم) را از بین می برند و موجب رسیدن گرما به پوست زیرین (لایه میانی پوست یا درم) می شوند. همزمان با التیام زخم، پوست جدیدی در این منطقه تشکیل می شود. لیزرهایی که شدت کمتری دارند، منابع نوری ضربه ای و دستگاه های فرکانس رادیویی هیچ آسیبی به اپیدرم وارد نمی کنند. این درمان ها باعث گرم شدن لایه میانی پوست شده و منجر به تشکیل پوست جدید می شوند. پس از تکرار چندین باره درمانها، آثار بجای مانده از آکنه، کم رنگ تر می شوند. مدت زمان ریکاوری در این نوع درمان کوتاه است، با این وجود چنین درمانهایی می بایست هر از چند گاهی تکرار شوند.
  • جراحی پوست. در این روش با یک پروسه ملایم زخم های بجای مانده از جوش ها، از پوست جدا می شوند. سپس با استفاده از پیوند پوست (گرافت پوست) ناحیه برداشته شده جایگزین، و این عمل منجر به ترمیم حفره بجای مانده در محل زخم می شود.