آکنه (جوش) - درمان های خانگی

آکنه زمانی ایجاد می شود که منافذ طبیعی پوست که با فولیکول های مو در ارتباط می باشند، بسته شوند. هر کدام از این منافذ با یکی از فولیکول های مو در ارتباط هستند. هر فولیکول مو در بر گیرنده یک تار مو و یک غده ترشح کننده چربی می باشد. چربی که از این غدد ترشح می شود به حذف سلول های مرده و فرسوده پوست کمک کرده و پوست را صاف نگه می دارد. وقتی این غدد بیش از حد چربی تولید کنند، احتمال این وجود دارد که این منافذ بسته شده و محیط مناسبی را برای رشد باکتری ها ایجاد کند. چیزی که با این انسداد بوجود می آید کومدون نامیده می شود. بسته به شدت جوش ها، این بیماری می تواند باعث بروز فشارهای روحی شده و منجر به بر جای ماندن اسکار بر روی پوست صورت و سر شود که اصطلاحا جای جوش نامیده می شوند. خوشبختانه امروزه درمانهای موثری برای این بیماری وجود دارد و هر چقدر که روند درمان زودتر شروع شود، احتمال تداوم آسیب های جسمی و روحی نیز به همان میزان کمتر خواهد شد.

درمانهای خانگی برای جوش

امکان پیشگیری از بروز اغلب جوش ها یا کنترل آنها بواسطه مراقبت های اولیه مناسب از پوست و پیروی از درمان های خانگی ذکر شده در ذیل وجود دارد:

  • شستشوی منطقه مشکل دار با شوینده های ملایم. معمولا مصرف محصولاتی نظیر ضد عفونی کننده های صورت، قابض ها و ماسک ها توصیه نمی شود، چرا که مواد مذکور باعث ایجاد التهاب و تحریک پوست می شوند که خود این امر می تواند منجر به تشدید جوش ها شود. شستشوی بیش از حد و ضد عفونی کردن پوست نیز می تواند منجر به تحریک پوست شود. در صورت بروز مکرر جوش در نواحی رویش مو، بهتر است بطور مرتب موهای خود را شامپو بزنید.
  • استفاده از لوسیون ها (لوسیون هایی که بدون تجویز پزشک خریداری می شوند). به منظور خشک کردن چربی بیش از حد و افزایش سطح لایه برداری. به هنگام خرید چنین لوسیون هایی به دنبال محصولاتی باشید که موادی نظیر بنزویل پراکسید یا اسید سالیسیلیک را در قالب ماده فعال خود دارند.
  • اجتناب از محرک ها. بهتر است از بکار بردن مواد آرایشی بهداشتی چرب و روغنی، ضد آفتاب ها یا محصولات آرایشی مرتبط با مو و محو کننده های جوش خودداری کنید. از موادی استفاده کنید که عنوان آب- محور1 یا ضد آکنه2 برروی بسته بندی آن درج شده باشد. در برخی از افراد، نور خورشید باعث تشدید جوش می شود. بعلاوه برخی از داروهای ضد آکنه منجر به بروز حساسیت بیشتر در برابر نور خورشید می شوند. به منظور دریافت اطلاعاتی در ارتباط با داروی مصرفی با پزشک خود مشورت کنید. چنانچه داروی مصرفی در بردارنده عوارض مذکور باشد تا حد امکان از تماس با نور خورشید خودداری کنید و به هنگام قرار گرفتن در معرض نور خورشید از ضد آفتاب هایی استفاده کنید که منجر به بروز انسداد در منافذ پوست نشوند.
  • نظارت مستمر بر آنچه که با صورت تماس دارد. همواره مو و پوست صورت خود را تمیز نگه دارید. بعلاوه از تکیه دادن طولانی دست ها یا لوازمی نظیر گوشی تلفن بر روی صورت خود خودداری کنید. لباس های تنگ یا کلاه نیز می تواند منجر به بروز مشکلاتی شوند، بویژه به هنگام عرق کردن. عواملی نظیر عرق، گرد و خاک و چربی نیز می توانند منجر به بروز جوش شوند.
  • از دستکاری جوش ها خودداری کنید. فشار دادن آکنه ها می تواند منجر به بروز عفونت یا برجای ماندن اثراتی بر روی پوست شود. در صورت نیاز به درمانی قوی تر به یک پزشک متخصص پوست مراجعه کنید.

 

1 Water-based

2 non comedogenic

درمان های جایگزین برای جوش

بر طبق نتایج حاصل از برخی از مطالعات، بکار بردن مکمل های زیر می توانند به درمان آکنه کمک کنند.

  • روغن درخت چای. ژل هایی که حاوی 5 درصد روغن درخت چای هستند می توانند به اندازه لوسیون های حاوی 5 درصد بنزویل پراکسید موثر باشند. با این وجود، تاثیر روغن مذکور آهسته تر از لوسیون ها می باشد. روغن درخت چای می تواند منجر به بروز واکنش های پوستی شود که با نام درماتیت تماسی پوست شناخته شده است. همچنین نگرانی هایی مبنی بر بزرگتر شدن سینه ها در پسران جوان بواسطه مصرف محصولات موضعی حاوی روغن درخت چای وجود دارد. در صورت ابتلا به آکنه روزاسه (rosacea) از این ماده استفاده نکنید، چرا که این ماده باعث تشدید علایم بیماری می شود.
  • اسیدهای آلفا هیدروکسی. این اسیدهای طبیعی (که در مواد غذایی نظیر مرکبات، نیشکر، سیب و انگور وجود دارند) می توانند به هنگام استفاده موضعی به از بین بردن سلولهای مرده پوست و باز شدن منافذ کمک کنند. همچنین این اسیدها می توانند منجر به بهتر شدن آثار بجای مانده از آکنه ها نیز شوند. واکنش های نامطلوب مرتبط با این اسیدها شامل سرخی، سوزش خفیف و التهابات پوستی می باشد.
  • اسید آزلیاک. این اسید طبیعی در غلات سبوس دار و محصولات حیوانی وجود دارد و از اثرات ضد باکتریایی برخوردار است. چنین به نظر می رسد که اثر بخشی کرمی که حاوی 20 درصد اسید azelaic می باشد، به اندازه سایر درمانهای ضد جوش متداول باشد که حاوی 5 درصد بنزویل پراکسید و تتراسایکلین خوراکی هستند.
  • مکمل های زینک (روی). روی معدنی نقش عمده ای را در درمان زخم ها و کاهش التهاب ایفا و به درمان جوش نیز کمک می کند. مصرف مکمل های زینک (روی) به همراه غذا می تواند باعث کاهش عوارض جانبی آن، نظیر وجود طعم بد در دهان و حالت تهوع شود. همچین امکان افزودن زینک به لوسیون ها یا کرم ها ب همنظور کاهش شیوع آکنه نیز وجود دارد.
  • مخمر آبجو. همچنین به نظر می رسد نوع خاصی از مخمر آبجو که CBS 5926  نامیده می شود به کاهش بروز آکنه کمک کند. با این وجود مخمر آبجو می تواند باعث بروز میگرن در افراد مستعد ابتلا به این بیماری و یا ناراحتی های روده ای شود.

 

به منظور درک نقش های بالقوه ی مکمل زینک و سایر مکمل های غذایی در روند درمان آکنه انجام تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

همیشه قبل از اقدام به بهره گیری از درمانهای طبیعی با پزشک خود مشورت کنید.

مصرف مکمل های غذایی می توانند منجر به بروز عوارض جانبی شده و سبب بروز تغییراتی در ایمنی و اثر بخشی برخی از داروهای خاص شود.