سینوزیت - کلیات

سینوزیت عبارت است از التهاب در ناحیه سینوس ها که بر اثر عفونت های ویروسی، باکتریایی و یا قارچی بوجود می آید.

سینوس ها، حفره ها یا فضاهای پر از هوا در داخل برخی از استخوان های صورت و جمجمه می باشند. محل قرار گیری سینوس ها، پشت ناحیه پیشانی، پشت استخوان های بینی، پشت گونه ها و پشت چشم ها می باشد. دیواره این سینوس ها از بافت مخاطی تشکیل یافته که موکوس (مایع مخاطی) ترشح می کنند.

سینوس های سالم هیچ نوع باکتری یا جرم اضافی ندارند و مایع مخاطی ترشح شده به راحتی می تواند عبور و به خارج از این حفرات تخلیه شود. وقتی منفذ خروجی این سینوس ها بسته شود، و یا تولید مایع مخاطی بیش از حد افزایش یابد، باکتری ها و یا سایر عوامل عفونت زا به راحتی می توانند در آن رشد و تکثیر یابند. این پدیده منجر به التهاب و عفونت سینوس ها می شود که سینوزیت نام دارد.

 

وضعیت های بوجود آورنده سینوزیت عبارتند از:

  • اختلال در عملکرد مژک ها: وقتی مژک های موجود دیواره سینوس ها، که در حالت عادی وظیفه انتقال مایع مخاطی به خارج از سینوس ها را برعهده دارند، نتوانند به درستی این کار را انجام دهند، مایع مخاطی در داخل سینوس ها تجمع می یابد.
  • به دنبال آلرژی ها یا سرماخوردگی: در این حالت ها ترشح مایع مخاطی افزایش می یابد و یا منفذ خروجی سینوس ها بسته می شوند.
  • به علت انحراف تیغه بینی، وجود پولیپ و یا توده های داخل بینی، که این حالت ها نیز موجب بسته شدن منفذ خروجی سینوس ها و تجمع مایع مخاطی در داخل آنها می شود.

 

دو نوع سینوزیت وجود دارد:

  1. سینوزیت حاد: که در آن علائم و نشانه های سینوزیت برای مدت کمتر از چهار هفته طول بکشد.
  2. سینوزیت مزمن: وقتی که التهاب و تورم سینوس ها برای مدتی بیش از 3 ماه طول بکشد. علت آن بیشتر، عفونت باکتریایی و یا قارچی می باشد.

 

سیگار کشیدن، بیماری فیبروز کیستیک، رینیت آلرژیک یا حساسیت های فصلی، اختلال عملکرد مژک ها، تغییرات ناگهانی ارتفاع (مانند سفرهای هوایی) و آدنوئید های بزرگ از عوامل مستعد کننده برای ایجاد سینوزیت می باشند.