اعتیاد به الکل (الکلیسم) - درمان

گزینه های درمانی

  • سم زدایی و ترک. درمان الکلیسم می تواند با برنامه سم زدایی شروع شود که معمولاً 2 - 7 روز بطول می انجامد و در این مرحله، بیمار به منظور جلوگیری از بروز لرزش، پریشانی، توهم یا سایر علایم مرتبط به ترک به مصرف داروهای مسکن نیاز خواهد داشت. سم زدایی معمولاً در مراکز سرپایی یا بیمارستان انجام می گیرد.
  • فراگیری مهارت ها و تثبیت یک برنامه درمانی مشخص. معمولاً چنین روندی مستلزم همکاری با متخصصان ترک اعتیاد بوده و شامل مراحلی چون هدف گذاری، تکنیک های تغیر رفتار، استفاده از کتابچه های خود یاری، مشاوره و جلسات درمان تکمیلی می باشد.
  • مشاوره و روانشناسی. مشاوره و درمان به شکل گروهی و فردی به بیمار این امکان را می دهد که شناخت بهتری نسبت به بیماری خود داشته باشد و در مراحل ریکاوری ترک اعتیاد به لحاظ روانشناختی نیز از حمایت سایر افراد بهره مند شود. ممکن است چنین مشاوره هایی در قالب جلسات درمانی خانوادگی و زوج درمانی برگزار شوند- چرا که حمایت خانواده نقش بسیار مهمی را در روند ریکاوری افراد معتاد بر عهده دارد.
  • داروهای خوراکی. اگر چه مصرف داروی دی سولفیرام منجر به درمان الکلیسم یا از بین رفتن عوارض جانبی این بیماری نمی شود، لیکن می تواند مانع از نوشیدن الکل شود. داروی مذکور سبب بروز واکنش های فیزیکی چون قرمزی، حالت تهوع، استفراغ و سردرد به هنگام نوشیدن الکل می شود. نالترکسون که مانع از بروز احساس خوشایند ناشی از مصرف الکل می شود از نوشیدن بیش از حد الکل جلوگیری کرده و سبب کاهش میل فرد برای مصرف این ماده می شود. اکامپروسات می تواند در روند مبارزه با میل نوشیدن الکل کمک کننده باشد. مصرف نالتروکسون، برخلاف دی سولفیرام و اکامپروسات، سبب بروز هیچ واکنش ناخوشایندی پس از مصرف الکل نمی شود.
  • داروهای تزریقی. Vivitrol که گونه ای از داروی نالتروکسون می باشد می بایست یکبار در ماه و توسط پزشک مربوطه تزریق شود. اگر چه این دارو را می توان بشکل قرص نیز مصرف کرد، ولیکن برای آن دسته از افرادی که در مرحله ریکاوری اعتیاد به الکل قرار دارند، مصرف این دارو بشکل تزریقی آسانتر می باشد.
  • حمایت مستمر. برنامه های تکمیلی و همچنین گروههای حمایتی می توانند در روند ریکاوری افراد الکلیسم، کنترل و مدیریت عود بیماری و نحوه مقابله با تغییرات ضروری زندگی کمک کننده باشند.

این برنامه ها در بردارنده مراقبت های پزشکی و یا پیوستن به گروه های حمایتی نظیر Alcoholics Anonymous می باشند.

  • درمان مشکلات روانشناختی. الکلیسم معمولاً به همراه سایر اختلالات روانی رخ می دهد. از اینرو بیمار به منظور درمان افسردگی، اضطراب یا سایر بیماری های روانی به گفتار درمانی (روان درمانی یا مشاوره های روانشناختی) نیاز خواهد داشت.
  • درمان سایر بیماری ها. مشکلات پزشکی شایع مربوط به الکلیسم شامل فشار خون بالا، قند خون بالا، بیماری های کبدی و قلبی می باشند. ترک مصرف الکل سبب بهبودی قابل توجه بسیاری از مشکلات سلامتی مرتبط به مصرف الکل می شود.
  • خو گرفتن به عادات معنوی. افرادی که به شکل منظم در برخی از مراسمات معنوی شرکت دارند ریکاوری آسانتری را نسبت به سایر افراد خواهند داشت. در بیشتر افراد دستیابی به بینش والاتری از معنویت عنصر اصلی ریکاوری محسوب می شود.

 

برنامه های درمانی اقامتی

بیماران مبتلا به مشکلات جدی ناشی از مصرف الکل می بایست در مراکز ترک اعتیاد بستری شوند. بسیاری از برنامه های درمانی اقامتی شامل درمانهای فردی و گروهی، پیوستن به گروههای حمایتی نظیر: Alcoholics Anonymous، کنفرانس های آموزشی، فعالیت  درمانی، همکاری با اعضای خانواده، کار با مشاوران، کارکنان حرفه ای و پزشکان با تجربه در حوزه درمان الکلیسم می باشد.

 

سبک زندگی و روش های خانگی

مقابله با مشکلات مرتبط به سوء مصرف الکل مستلزم تغییر عادات و اتخاذ تصمیم هایی متفاوت در سبک زندگی می باشد.

  • توجه به موقعیت های اجتماعی که در آن ها قرار می گیرید. این نکته را برای اعضای خانواده و دوستان خود روشن کنید که نوشیدن الکل را کنار گذاشته اید. ممکن است که ناچار به کناره گیری از دوستان یا موقعیت های اجتماعی شوید که به روند ترک اعتیاد شما لطمه می زنند.
  • اتخاذ عادات سالم و بهداشتی. اتخاذ عادات سالم نظیر برخورداری از خواب کافی، انجام منظم تمرینات ورزشی و پیروی از یک رژیم غذایی مناسب سبب تسهیل روند ریکاوری در افراد الکلیسم می شود.
  • انجام فعالیت هایی که نیازی به نوشیدن الکل ندارند. ممکن است به این نکته پی ببرید که برخی از فعالیت ها مستلزم مصرف الکل می باشند. عادات و سرگرمی های سالمی را جایگزین این فعالیت ها کنید که هیچ نیازی به نوشیدن الکل ندارند.

 

درمان های جایگزین

علاوه بر برنامه های درمانی، تکنیک های جایگزین دیگری نیز وجود دارند که می توانند در ریکاوری الکلیسم مفید باشند. به عنوان مثال:

  • یوگا. یوگا مجموعه ای از پوزیشن ها و تمرینات تنفسی کنترل شده است که می تواند در روند ریلکسیشن و کنترل استرس کمک کننده باشد.
  • مدیتیشن. در طول مدیتیشن بر تمرکز فکری و کم کردن افکار آشفته ای توجه می شود که می توانند سبب آشفتگی مغزی و بروز استرس شوند.
  • طب سوزنی. در این روند سوزنهای بسیار نازکی وارد پوست می شوند که می توانند در کاهش اضطراب و افسردگی کمک کننده باشند.