آلزایمر

دمانس (dementia) یا زوال عقلی عبارت است از کاهش عملکرد مغز که در بیماری های خاصی اتفاق می افتد. بیماری آلزایمر (Alzheimer disease) یکی از شکل های دمانس می باشد که حافظه، تفکر و عملکرد فرد مبتلا را تحت تاثیر قرار می دهد.

علت اصلی بیماری آلزایمر هنوز ناشناخته می باشد. تحقیقات نشان می دهند که در این بیماری تغییرات خاصی در ساختار مغز اتفاق می افتد.

احتمال بروز این بیماری در حالت های زیر افزایش می یابد:

  • افزایش سن. اگر چه بیماری آلزایمر یک روند طبیعی در سالخوردگی نمی باشد.
  • داشتن سابقه خانوادگی بیماری آلزایمر. مانند خواهر، برادر یا یکی از والدین.
  • داشتن ژنهای به خصوصی که با بیماری آلزایمر ارتباط دارند.

 

زنان بیشتر از مردان در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند. سابقه ضربه به سر و داشتن بیماری قلبی و عروقی (مثلا به علت بالا بودن کلسترول خون) نیز می توانند ریسک ابتلا به بیماری را افزایش دهند.

 

دو نوع بیماری آلزایمر وجود دارد:

  1. بیماری با شروع زودرس: در این نوع آلزایمر، علائم بیماری قبل از 60 سالگی آغاز می شوند. این بیماری شیوع کمتری نسبت به نوع دیررس بیماری دارد ولی تمایل به بدتر شدن وضعیت در این نوع، بالاتر می باشد. بیشتر با سابقه فامیلی ارتباط دارد و ژن های متعددی در ارتباط با این نوع بیماری شناخته شده است.
  2. بیماری با شروع دیررس: نوع شایع تر بیماری است و علائم آن پس از 60 سالگی آغاز می شود. اگر چه ممکن است سابقه فامیلی در این نوع از بیماری تاثیر داشته باشد ولی نقش ژن ها در بروز آن کمتر شناخته شده است.

 

درمانی قطعی برای آلزایمر وجود ندارد. اهداف درمان های موجود برای این بیماری عباتند از:

  • کاهش سرعت پیشرفت بیماری. (اگر چه انجام این نیز بسیار مشکل می باشد)
  • مدیریت علائم بیماری. مانند مشکلات رفتاری، پریشانی حواس و اختلالات خواب
  • ایجاد تغییراتی در محیط خانه و زندگی فرد برای تسهیل انجام امور روزانه
  • حمایت های روانی از طرف اعضای خانواده و سایر مراقبان فرد