آلزایمر – سبک زندگی و پیشگیری از بیماری

در ارتباط با این نکته که آیا رژیم های غذایی، تمرینات ورزشی یا سایر گزینه های مرتبط با یک سبک زندگی سالم می توانند از بروز زوال عقلی جلوگیری یا سبب بهبود علایم این بیماری شوند، نتایج ضد و نقیضی وجود دارند. لیکن چنین انتخاب های سالمی باعث بهبود سلامت کلّی می شوند و نقش مهمی را در حفظ سلامت شناختی بر عهده دارند. بنابراین گنجاندن راهکارهای زیر در برنامه کلّی سلامت کاملا مفید خواهد بود:

انجام منظم تمرینات ورزشی، پیروی از رژیم های غذایی کم چرب و سرشار از میوه ها و سبزیجات،مصرف اسیدهای چرب امگا 3، مشارکت در فعالیت های اجتماعی و محرک های فکری.

 

سبک زندگی در بیماری آلزایمر

در ارتباط با این نکته که آیا رژیم های غذایی، تمرینات ورزشی یا سایر گزینه های مرتبط با یک سبک زندگی سالم می توانند از بروز زوال عقلی جلوگیری یا سبب بهبود علایم این بیماری شوند، نتایج ضد و نقیضی وجود دارند. لیکن چنین انتخاب های سالمی باعث بهبود سلامت کلّی می شوند و نقش مهمی را در حفظ سلامت شناختی بر عهده دارند. بنابراین گنجاندن راهکارهای زیر در برنامه کلّی سلامت کاملا مفید خواهد بود:

  • انجام منظم تمرینات ورزشی. انجام چنین تمریناتی مزایای زیادی را در برخورداری از سلامت قلبی بر عهده دارند و مانع از زوال شناختی می شوند. انجام تمرینات ورزشی می تواند به بهتر شدن روحیه نیز کمک کند.
  • پیروی از رژیم های غذایی کم چرب و سرشار از میوه ها و سبزیجات. چنین رژیم هایی برای برخورداری از قلبی سالم و سلامت شناختاری مفید می باشند.
  • مصرف اسیدهای چرب امگا 3.  مصرف امگا 3 برای قلب خوب است. در بیشتر تحقیقاتی که نشان دهنده مزایای احتمالی امگا 3 برای بهداشت شناختاری می باشند، از مصرف ماهی به عنوان معیاری برای سنجش میزان اسید های چرب امگا 3 مصرف شده استفاده می شود.
  • مشارکت در فعالیت های اجتماعی و محرک های فکری سبب کسب احساس رضایت بیشتری از زندگی می شوند و به حفظ عملکردهای ذهنی نیز کمک می کنند.
اقدامات حمایتی در آلزایمر

افراد مبتلا به آلزایمر احساسات بسیار گوناگونی را تجربه می کنند: سردرگمی، عجز و ناتوانی، عصبانیت، ترس، شک و تردید و حزن و افسردگی.

چنانچه از افراد مبتلا به آلزایمر مراقبت می کنید می توانید با انجام اقدامات زیر به این افراد کمک کنید تا به مقابله با بیماری خود بپردازند:

گوش سپردن به آنان، دادن قوت قلب به آنان در ارتباط با لذت بخش بودن زندگی، حمایت و پشتیبانی و کمک به حفظ شأن و عزت نفس این افراد.

محیط آرام و با ثبات خانه می تواند به کاهش مشکلات رفتاری کمک کند. قرار گرفتن در موقعیت های جدید، سر و صدا، گروههای پر جمعیت، تحت فشار قرار دادن افراد برای به خاطر آوردن موضوعات یا انجام کارهای پیچیده می تواند منجر به بروز اضطراب در این افراد بشود. اضطراب و آشفتگی افراد مبتلا به آلزایمر می تواند منجر به کاهش هر چه بیشتر توانایی آنان برای تفکر صریح و تصمیم گیری قاطعانه شود.

 

نکاتی برای پرستاران و افرادی که از بیماران مبتلا به آلزایمر مراقبت می کنند

پرستاری و مراقبت از یک فرد مبتلا به آلزایمر، به لحاظ جسمانی و عاطفی کار طاقت فرسایی است. بروز احساساتی نظیر خشم و گناه، استرس و دلسردی، نگرانی و حزن و انزوای اجتماعی بسیار رایج هستند. مراقبت از این بیماران حتی می تواند منجر به وارد آمدن صدماتی به سلامت جسمانی خود پرستار نیز شود.

بنابراین توجه به نیازها و سلامت شخصی جزء مهمترین کارهایی هستند که می توانید در حق خودتان و نیز فرد مبتلا به آلزایمر انجام دهید.

چنانچه از یک فرد مبتلا به آلزایمر پرستاری می کنید می توانید با انجام اقدامات زیر به خودتان کمک کنید:

  • فراگیری هر چه بیشتر نکاتی در ارتباط با بیماری
  • پرسیدن سوالاتی در ارتباط با بیماری از پزشکان، مددکاران اجتماعی و سایر افرادی که در مراقبت از بیمار دخالت دارند.
  • تماس با دوستان یا سایر اعضای خانواده به هنگام نیاز به کمک
  • برخورداری از استراحت های روزانه
  • سپری کردن اوقاتی با دوستان
  • مراقبت از سلامت خود با مراجعه مرتب به پزشک، مصرف غذاهای سالم و انجام تمرینات ورزشی
  • پیوستن به گروهای حمایت و پشتیبانی
  • کمک گرفتن از مراکز نگهداری افراد سالخورده (در صورت امکان)

 

بسیاری از افراد مبتلا به آلزایمر و خانواده های آنان، از خدمات مشاوره ای یا خدمات گروههای حمایتی بهره مند می شوند. می توانید به منظور برقراری ارتباط و دسترسی به گروه های حمایتی، پزشکان، منابع، آژانس های مراقبت از بیماران در منزل، مراکز نگهداری از افراد بیمار، کمک های تلفنی و سمینارهای آموزشی به انجمن آلزایمر محل سکونت خود مراجعه کنید.

پیشگیری از آلزایمر

در حال حاضر، هیچ شیوه به اثبات رسیده ای برای پیشگیری از ابتلا به آلزایمر وجود ندارد و تحقیقاتی در ارتباط با استراتژی های پیشگیرانه در حال تکوین می باشد. معتبرترین شواهدی که تاکنون بدست آمده اند اشاره بر این نکته دارند که می توان با کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی از خطر ابتلا به آلزایمر نیز کاست. بسیاری از فاکتورهای مشابهی که منجر به افزایش احتمال ابتلا به بیماری های قلبی می شوند می توانند سبب افزایش احتمال ابتلا بیماری آلزایمر و زوال عقلی عروقی نیز شوند. فاکتورهایی که در بروز این بیماری ها دخالت دارند عبارتند از: فشار خون بالا، کلسترول بالا ، اضافه وزن زیاد و دیابت.

در حال حاضر برنامه های جدیدی برای گروهی از افرادی که خطر بروز زوال عقل در آنان بالا است، در حال تکوین می باشند. چنین برنامه های چند جزئی سبب تقویت فعالیت های فیزیکی، تحریک شناختاری، مشارکت اجتماعی و پیروی از رژیم های سالم غذایی می شوند. همچنین این برنامه ها به آموزش راهکارهای بهبود حافظه ای می پردازند که سبب به حداکثر رسیدن عملکردهای روزانه، حتی در صورت بروز تغییراتی در عملکردهای مغزی، می شوند. فعالیت های جسمانی، ذهنی و اجتماعی سبب می شوند که افراد زندگی لذت بخش تری داشته باشند و احتمال ابتلا به بیماری آلزایمر در آنان کاهش یابد.