کم خونی ها

آنمی (کم خونی) وضعیتی است که در آن مقادیر کافی از گلبول های قرمز طبیعی برای حمل اکسیژن کافی به بافت ها تولید نمی شود. ابتلا به کم خونی یا آنمی می تواند منجر به بروز خستگی شود.

گونه های مختلفی از کم خونی وجود دارد که هر کدام دلایل مختص به خود را دارند. از دست دادن خون شایع ترین علت بروز کم خونی است. این وضعیت می تواند موقتی یا بلند مدت باشد و شدت آن نیز می تواند در محدوده خفیف تا بسیار شدید متغییر باشد.

چنانچه گمان می کنید که به کم خونی مبتلا شده اید حتما به پزشک مراجعه کنید، چرا که این حالت می تواند نشانه ای از یک بیماری جدی باشد. شیوه های درمان انواع کم خونی از مصرف مکمل ها تا بکارگیری شیوه های پزشکی متغییر است. با پیروی از یک رژیم غذایی سالم و متنوع می توان از بروز برخی از گونه های کم خونی پیشگیری کرد.

علائم کم خونی

علایم کم خونی با توجه به علت بروز آن متغییر می باشد، با این وجود این علایم می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • خستگی
  • رنگ پریدگی صورت
  • ضربان قلب نامنظم یا سریع
  • تنگی نفس
  • درد قفسه سینه
  • سرگیجه
  • مشکلات شناختی
  • سردی دستها و پاها
  • سردرد

در ابتدا، کم خونی می تواند آنقدر خفیف باشد که هیچ توجهی را جلب نکند، با این وجود همزمان با تشدید کم خونی، علایم آن نیز افزایش می یابد.

 

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم؟

در صورتی که هیچ دلیل موجهی برای خستگی خود ندارید، به پزشک مراجعه کنید. برخی از آنمی ها نظیر، کمبود آهن بسیار شایع هستند. بروز خستگی علاوه بر آنمی، دلایل بسیار زیاد دیگری نیز دارد بنابراین نمی بایست به هنگام بروز خستگی تصور کنید که حتما کم خون شده اید.

برخی از افراد به هنگام اهدای خون از پایین بودن هموگلوبین خون خود آگاه می شوند که این امر اشاره به کم خونی دارد. پایین بودن هموگلوبین می تواند یک مشکل موقتی باشد که با خوردن مواد غذایی سرشار از آهن یا مصرف مولتی ویتامین های حاوی آهن درمان می شود. با این وجود، این پدیده می تواند علامت خطری دال بر از دست دادن خون در بدن باشد و منجر به کمبود آهن نیز شود. چنانچه به شما گفته شده است که به دلیل پایین بودن هموگلوبین قادر به اهدای خون نیستید حتما به پزشک مراجعه کنید.

علل بروز کم خونی

کم خونی زمانی رخ می دهد که گلبول قرمز کافی در خون وجود ندارد و این امر زمانی اتفاق می افتد که:

  • گلبولهای قرمز کافی در بدن ساخته نمی شوند.
  • خونریزی سبب از بین رفتن گلبول های قرمز، بسیار سریعتر از روند جایگزینی آنها، می شود.
  • بدن گلبولهای قرمز خود را از بین می برد.
عملکرد و نقش گلبول های قرمز

در بدن 3 نوع سلولهای خونی ساخته می شوند - گلبول های سفید برای مبارزه با عفونت، پلاکت ها برای کمک به لخته شدن خون و گلبول های قرمز برای حمل اکسیژن در سراسر بدن.

گلبولهای قرمز حاوی هموگلوبین (پروتئینی قرمز رنگ و سرشار از آهن که منجر به قرمز شدن رنگ خون می شود) هستند. هموگلوبین گلبولهای قرمز را قادر می سازد تا اکسیژن را از ریه ها به تمامی بخش های بدن، و همچنین دی اکسید کربن را از سایر بخش های بدن به سوی ریه ها، جهت دفع، حمل کنند.

بیشتر سلولهای خونی، از جمله گلبولهای قرمز، به شکل منظمی در مغز استخوان (ماده قرمز رنگ اسفنجی شکلی که در حفره های بسیاری از استخوانهای بزرگ بدن وجود دارد) تولید می شوند. بدن به منظور تولید هموگلوبین و گلبولهای قرمز به آهن، ویتامین B12، فولات و سایر مواد مغذی نیاز دارد که منبع آنها غذاهای مصرفی می باشد.

دلایل شایع بروز کم خونی

کم خونی های شایع و دلایل بروز آنها شامل موارد زیر می باشند:

  • آنمی فقر آهن. این نوع کم خونی در نتیجه کمبود عنصر آهن در بدن بوجود می آید. مغز استخوان برای درست کردن هموگلوبین نیازمند آهن می باشد. بدون وجود آهن کافی، بدن قادر به تولید مقادیر کافی از هموگلوبین برای گلبولهای قرمز نخواهد بود. این نوع آنمی اغلب در نتیجه از دست دادن خون زیاد بوجود می آید، مواردی نظیر خونریزی های شدید قاعدگی، وجود زخم، سرطان، وجود پولیپ در سیستم گوارشی و استفاده بلند مدت از آسپیرین یا داروهایی که با عنوان داروهای ضد التهابی غیراستروئیدیNSAID) ها) شناخته شده اند.
  • آنمی مربوط به کمبود ویتامین. بدن برای تولید مقادیر کافی از گلبولهای قرمز طبیعی علاوه بر آهن نیازمند فولات و ویتامین B12 نیز می باشد. پیروی از یک رژیم غذایی فاقد آهن، فولات و سایر مواد مغذی اساسی می تواند منجر به کاهش تولید گلبولهای قرمز شود. بعلاوه، ممکن است برخی از افراد با وجود مصرف مقادیر کافی از ویتامین B12، قادر به پردازش این ویتامین نباشند، این امر می تواند منجر به بروز آنمی مربوط به کمبود ویتامین شود.
  • آنمی مربوط به بیماری های مزمن. برخی از بیماری های مزمن - نظیر سرطان، ایدز/HIV، روماتیسم مفاصل، بیماری کرون (نوعی بیماری التهابی روده ای) و سایر بیماری های التهابی مزمن - می توانند سبب ایجاد اختلال در روند تولید گلبولهای قرمز شده و منجر به بروز کم خونی مزمن شوند. نارسایی کلیه نیز می تواند سبب بروز کم خونی شود.
  • آنمی آپلاستیک (Aplastic Anemia). آنمی آپلاستیک یک نوع آنمی بسیار خطرناک و تهدید کننده است که در اثر کاهش توانایی مغز استخوان برای تولید گلبولهای قرمز بوجود می آید. دلایل بروز این آنمی شامل عفونت ها، داروها و بیماری های خود ایمنی می باشد.
  • کم خونی های مرتبط با بیماری مغز استخوان. گونه های مختلفی از بیماری ها، نظیر لوسمی (نوعی سرطان خون) و میلودیسپلازی، می توانند بواسطه تحت تاثیر قرار دادن روند تولید خون در مغز استخوان سبب بروز کم خونی شوند. دامنه تاثیرات این نوع سرطان ها و اختلالات سرطان مانند از بروز تغییرات بسیار جزئی در روند تولید خون تا توقف کامل و خطرناک روند خون سازی متغییر است. سایر موارد مرتبط با سرطان های خون یا مغز استخوان - نظیر میلوم مالتیپل (Multiple Myeloma)، میلوپرولیفراتیو  (myeloproliferative) و لنفوم (Lymphoma) - نیز می توانند منجر به بروز آنمی شوند.
  • آنمی همولیتیک (Hemolytic). این گروه از کم خونی ها زمانی بوجود می آیند که گلبولهای قرمز خون آن چنان سریع از بین می روند که مغز استخوان قادر به جایگزینی آنها نمی باشد. برخی از بیماری های خونی می توانند منجر به افزایش میزان نابودی گلبولهای قرمز شوند. آنمی همولیتیک می تواند به شکل ارثی باشد و یا در مراحل بعدی زندگی بوجود آید.
  • آنمی سلول های داسی شکل. علت بروز این آنمی ارثی، و گاهی اوقات بسیار خطرناک، وجود یک هموگلوبین معیوب می باشد که گلبولهای قرمز را وادار می سازد تا یک شکل هلال غیر عادی (داسی شکل) را به خود بگیرند. این گلبولهای قرمز غیر عادی پیش از موعد مقرر از بین می روند و بدین ترتیب منجر به بروز کمبود همیشگی و شدید گلبولهای قرمز می شوند.
  • سایر آنمی ها. چندین گونه نادر از آنمی نیز وجود دارند که از آن جمله می توان به تالاسمی و آنمی هایی اشاره کرد که در نتیجه وجود هموگلوبین ناقص بوجود می آیند.
فاکتورهای مستعد کننده

فاکتورهای خطر زیر منجر به افزایش احتمال ابتلا به کم خونی می شوند:

  • رژیم های غذایی که فاقد برخی از ویتامین های خاص می باشند. انتخاب رژیم غذایی که دارای مقادیر پایینی از آهن، ویتامین B12 و فولات می باشد منجر به افزایش احتمال ابتلا به کم خونی خواهد شد.
  • اختلالات روده ای. ابتلا به یک اختلال روده ای که بر روند جذب مواد مغذی در روده کوچک تاثیر گذار است، نظیر بیماری کرون و بیماری سلیاک، سبب افزایش احتمال ابتلا به آنمی می شود. برداشتن روده کوچک یا جراحی های انجام شده بر روی بخش هایی از روده کوچک، که در آنجا روند جذب مواد مغذی انجام می گیرد، نیز می تواند منجر به بروز کمبود مواد مغذی و ابتلا به آنمی شود.
  • قاعدگی. بطور کلی، خطر بروز کم خونی مرتبط با کمبود آهن در زنانی که هنوز وارد دوران یائسگی نشده اند بسیار بیشتر از مردان و همچنین زنانی می باشد که در دوران پس از یائسگی بسر می برند، و این بدین علت است که بدن در دوران قاعدگی مقادیری از گلبولهای قرمز خون خود را از دست می دهد.
  • بارداری. در زنان باردار احتمال ابتلا به کمبود آهن بیشتر از سایر افراد است، چرا که در این زنان ذخایر آهن می بایست صرف حجم افزایش یافته خون شود و همچنین در قالب یک منبع هموگلوبین برای جنین در حال رشد نیز عمل کند.
  • وجود شرایط مزمن. خطر ابتلا به گونه ای از آنمی که آنمی مرتبط با بیماری های مزمن خوانده می شود در شرایط زیر افزایش می یابد: ابتلا به سرطان، نارسایی کلیه یا کبد، یا ابتلا به سایر بیماری های مزمن. بیماری های ذکر شده می توانند منجر به کمبود گلبولهای قرمز خون شوند. از دست رفتن آهسته و مستمر خون بدلیل وجود زخم یا سایر موارد در بدن می تواند سبب کاهش ذخیره آهن در بدن شده و منجر به بروز آنمی فقر آهن شود.
  • سابقه خانوادگی. در صورت وجود سابقه ای از ابتلا به کم خونی ارثی در یک خانواده، نظیر آنمی سلول داسی شکل، خطر ابتلا به این بیماری در سایر اعضای خانواده نیز افزایش می یابد.
  • سایر فاکتورها. سابقه وجود برخی از عفونت ها، بیماری های خونی و اختلالات خود ایمنی، اعتیاد به نوشیدن الکل، قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی سمی، و مصرف برخی از داروها می توانند بر روند تولید گلبولهای قرمز تاثیر گذار باشند و منجر به بروز کم خونی شوند.
عوارض کم خونی

عدم درمان کم خونی می تواند منجر به بروز عوارض بی شماری شود که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • خستگی بسیار شدید. در صورت شدید بودن کم خونی، خستگی جسمانی نیز می تواند به اندازه ای زیاد باشد که فرد بیمار را از انجام وظایف روزمره  باز دارد. در این شرایط فرد به قدری خسته می شود که توانایی کار یا بازی را نیز ندارد.
  • مشکلات قلبی. کم خونی می تواند منجر به نامنظم یا سریعتر شدن ضربان قلب شود (آریتمی). در افراد مبتلا به کم خونی، قلب به منظور جبران کمبود اکسیژن در خون مجبور به پمپاژ خون بیشتر می شود و همین امر می تواند منجر به بروز نارسایی احتقانی قلبی شود.
  • مرگ. برخی از آنمی های ارثی، سلول آنمی سلول داسی شکل، می توانند بسیار جدی باشند و منجر به بروز عوارضی تهدید کننده و خطرناک شوند. از دست دادن مقادیر زیادی از خون نیز بلافاصله منجر به بروز آنمی حاد و شدید می شود و می تواند کشنده باشد.
ملاقات با پزشک

آمادگی هایی که می بایست پیش از ملاقات با پزشک کسب کرد

در صورت بروز خستگی طولانی مدت یا سایر علایم و نشانه های نگران کننده، به پزشک خانوادگی یا یک پزشک عمومی مراجعه کنید. در صورتی که تشخیص پزشک این باشد که شما به گونه ای از آنمی مبتلا شده اید که نیازمند درمان پیچیده تری می باشد، نظیر آنمی آپلاستیک یا آنمی که در نتیجه ابتلا به سایر بیماری ها بوجود آمده است، در این صورت به احتمال زیاد او مراجعه به یک متخصص بیماری های خونی (هماتولوژیست) را توصیه خواهد کرد.

به دلیل کوتاه بودن جلسات معاینه و زیاد بودن مطالب، بهتر است قبل از مراجعه به پزشک آمادگی های لازم را کسب کنید. در این بخش اطلاعاتی در اختیار شما قرار داده شده است که می توانند در روند کسب آمادگی پیش از ملاقات با پزشک و انتظاراتی که می بایست از او داشته باشید مفید و کمک کننده باشند.

 

اقداماتی که می توانید انجام دهید:

  • ثبت تمامی علایمی که دارید، حتی مواردی که به ظاهر هیچ ارتباطی با علت مراجعه شما به پزشک ندارند.
  • یادداشت تمامی اطلاعات شخصی مهم از جمله تمامی عوامل عمده ای که منجر به بروز استرس می شوند و یا تغییرات اخیری که در زندگی تان رخ داده است.
  • یادداشت سوالاتی که قصد پرسیدن آنها را از پزشک دارید.
  • یادداشت تمامی داروها و ویتامین ها و مکمل هایی که مصرف می کنید.

 

زمان ملاقات با پزشک محدود است. بنابراین آماده کردن فهرستی از سوالات به شما کمک خواهد کرد تا حداکثر استفاده را از چنین جلساتی ببرید. سوالات می بایست به ترتیب اهمیت تنظیم شوند، چرا که امکان به پایان رسیدن وقت ملاقات وجود دارد، در ارتباط با کم خونی ها، برخی از سوالات مهم شامل موارد زیر می شوند:

  • محتمل ترین علت بروز علایم چیست؟
  • آیا عوامل دیگری نیز وجود دارند که منجر به بروز این علایم شده باشند؟
  • به انجام چه آزمایش هایی نیاز هست؟
  • چه عاملی منجر به بروز کم خونی شده است؟
  • آیا وضعیت موجود موقتی است و یا احتمال مزمن بودن آن نیز وجود دارد؟
  • چه درمانهایی برای این بیماری وجود دارند؟ عوارض جانبی احتمالی هر یک از این درمانها چیست؟
  • علاوه بر آنمی، به بیماری های دیگری نیز مبتلا هستم، بهترین شیوه کنترل همه این بیماری ها با هم کدام است؟
  • آیا محدودیت های غذایی وجود دارند که می بایست رعایت کنم؟
  • آیا مواد غذای خاصی وجود دارند که می بایست آنها را به برنامه غذایی خود اضافه کنم؟ هر چند وقت یکبار می بایست از این مواد استفاده کنم؟

علاوه بر سوالات آماده شده از قبل، چنانچه در طول معاینه سوال جدیدی برایتان مطرح شد در پرسیدن آن تردید نداشته باشید.

 

اقداماتی که پزشک انجام خواهد داد

به احتمال زیاد پزشک معالج سوالاتی را از شما خواهد پرسید. داشتن آمادگی قبلی برای پاسخ دادن به این سوالات می تواند زمان بیشتری را برای گفتگو در ارتباط با مطالب مورد نظر در اختیار شما قرار دهد. احتمالا پزشک سوالاتی نظیر موارد زیر از شما خواهد پرسید:

  • نخستین بار چه زمانی متوجه بروز علایم شدید؟
  • آیا علایم بوجود آمده همیشگی هستند و یا صرفا هر از گاهی بوجود می آیند و سپس از بین می روند؟
  • شدت علایم بوجود آمده تا چه است؟
  • چه مواردی منجر به تسکین و بهبودی علایم می شوند؟
  • چه مواردی منجر به تشدید علایم می شوند؟
آزمایش ها و روند های تشخیص کم خونی

به احتمال زیاد پزشک معالج، به منظور تشخیص آنمی انجام موارد زیر را توصیه خواهد کرد:

  • معاینه بدنی. احتمالا پزشک در طول معاینه بدنی به تنفس و ضربان قلب گوش خواهد داد. همچنین این احتمال وجود دارد که پزشک به منظور پی بردن به اندازه کبد و طحال دستان خود را بر روی قسمت شکم قرار دهد.
  • آزمایش CBC. از این آزمایش برای شمارش سلولهای خونی در یک نمونه خونی استفاده می شود. در مورد کم خونی پزشک معالج در صدد آگاهی از سطوح گلبولهای قرمز موجود در خون (هماتوکریت) و هموگلوبین خواهد بود. مقادیر عادی هماتوکریت افراد بالغ در آزمایش های مختلف متفاوت است، با این وجود این مقدار برای مردان معمولا برابر با 38.8 - 50  درصد و برای زنان برابر با 34.9 - 44.5  در صد می باشد. مقادیر هموگلوبین عادی نیز برای مردان بالغ معمولا با 13.5 - 17.5  گرم در دسی لیتر و برای زنان بالغ برابر با 12 - 15.5 گرم در دسی لیتر می باشد.
  • آزمایشی به منظور تعیین اندازه و شکل گلبولهای قرمز. ممکن است به منظور تعیین اندازه، شکل و رنگ غیر عادی برخی از گلبولهای قرمز آزمایش هایی بر روی این سلولها انجام گیرد. انجام این آزمایش ها می تواند به تشخیص دقیق بیماری کمک کند. به عنوان مثال، در آنمی مربوط به کمبود آهن، گلبولهای قرمز از نظر اندازه کوچکتر و از نظر رنگ نیز کم رنگ تر از گلبولهای عادی می باشند. در آنمی مربوط به کمبود ویتامین، گلبولهای قرمز از نظر اندازه بزرگتر و از نظر تعداد نیز کمتر می باشند.

 

سایر آزمایش ها

به احتمال زیاد پزشک در صورت تشخیص ابتلا بیمار به آنمی، انجام آزمایش های بیشتری را به منظور تعیین علت اصلی بروز این بیماری توصیه خواهد کرد. به عنوان مثال، آنمی فقر آهن می تواند بدلیل خونریزی شدید و مستمر زخم ها، وجود پولیپ های بی خطر در روده بزرگ، سرطان روده بزرگ، تومورها یا نارسایی کلیوی باشد. هر از گاهی به منظور تشخیص آنمی، بررسی دقیق نمونه مغز استخوان نیز ضروری می باشد.

درمان کم خونی

نوع درمان کم خونی به علت آن وابسته است.

  • کم خونی مربوط به کمبود آهن. این نوع کم خونی با ایجاد تغییراتی در رژیم های غذایی و مکمل های آهن قابل درمان می باشد. چنانچه علت اصلی کمبود آهن از دست دادن خون باشد (به غیر از خونریزی های مربوط به دوران قاعدگی) در این صورت می بایست منبع خونریزی را شناسایی و خونریزی را متوقف کرد. ممکن است این روند نیازمند جراحی نیز باشد.
  • کم خونی مربوط به کمبود ویتامین. کم خونی های حاصل از کمبود ویتامین B12 و اسید فولیک از طریق مصرف مکمل های غذایی و افزایش میزان چنین مواد مغذی در رژیم های غذایی درمان می شوند. در صورت عدم توانایی دستگاه گوارش برای جذب ویتامین B12 از مواد غذایی، به احتمال زیاد این ویتامین به شکل تزریقی تجویز خواهد شد.
  • کم خونی که در نتیجه ابتلا به بیماری های مزمن بوجود می آید. هیچ درمان مشخصی برای این نوع کم خونی وجود ندارد. پزشکان اغلب بر درمان بیماری اصلی تمرکز می کنند. در صورت تشدید علایم، انتقال خون یا تزریق اریتروپوتین مصنوعی (هورمونی که بشکل طبیعی توسط کلیه ها، جهت تحریک مغز استخوان برای تولید گلبول های قرمز، تولید می شود) می تواند به تحریک تولید گلبولهای قرمز و کاهش خستگی کمک کند.
  • آنمی آپلاستیک. درمان این نوع آنمی می تواند شامل انتقال خون، با هدف افزایش سطح قرمز باشد. در صورت معیوب بودن مغز استخوان و عدم توانایی آن در تولید گلبولهای قرمز سالم و طبیعی، فرد بیمار به پیوند مغز استخوان نیاز خواهد داشت.
  • آنمی مرتبط با بیماری های مغز استخوان. درمان چنین بیماری های مختلفی می تواند از تجویز داروهای ساده گرفته تا شیمی درمانی و پیوند مغز استخوان متغییر باشد.
  • آنمی همولیتیک. کنترل این نوع آنمی شامل پرهیز از مصرف داروهای مشکوک، درمان عفونت های مرتبط و مصرف داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی، که ممکن است به گلبولهای قرمز خون حمله کنند، می باشد. دوره های درمانی کوتاه مدت با استروئید ها یا داروهای سرکوبگر ایمنی می توانند به روند سرکوب حمله سیستم ایمنی به گلبولهای قرمز کمک کنند. بسته به شدت آنمی، انتقال خون یا پلاسما فرزیس (جدایی پلاسما از خون) می تواند ضروری باشد. پلاسما فرزیس گونه ای از روند پالایش خون می باشد. در موارد خاص برداشتن طحال نیز می تواند کمک کننده باشد.
  • آنمی سلولهای داسی شکل. درمان این نوع آنمی می تواند شامل استفاده از اکسیژن، داروهای مسکن، و مصرف خوراکی و درون وریدی مایعات، به منظور کاهش درد و پیشگیری از بروز عوارض، باشد. همچنین ممکن است که پزشکان انتقال خون، مصرف مکمل های اسید فولیک و آنتی بیوتیک ها را نیز تجویز کنند. در برخی از شرایط پیوند مغز استخوان می تواند درمان موثری باشد. برای درمان آنمی سلولهای داسی شکل از یک داروی مخصوص بیماری سرطان بنام هیدروکسی اوره نیز استفاده می شود.
  • تالاسمی. این نوع آنمی را می توان با انتقال خون، مصرف مکمل های اسید فولیک، برداشتن طحال، پیوند مغز استخوان یا مصرف داروهای مخصوص سرطان درمان کرد.
پیشگیری

انتخاب یک رژیم غذایی سرشار از ویتامین

از بروز بسیاری از گونه های کم خونی نمی توان جلوگیری کرد. با این وجود، می توان با انتخاب رژیم غذایی که حاوی گونه های متفاوتی از ویتامین ها و مواد معدنی می باشد، از بروز کم خونی های مرتبط با کمبود آهن و کمبود ویتامین جلوگیری کرد. از جمله این ویتامین ها و مواد مغذی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • آهن. مواد غذایی سرشار از آهن عبارتند از: گوشت گاو و سایر گوشت ها، لوبیا، باقلا، عدس، غلات غنی شده با آهن، سبزیجات پر برگ که به رنگ سبز تیره هستند و میوه های خشک و خشکبار.
  • فولات. این ماده مغذی، و شکل سنتتیک آن اسید فولیک، در مرکبات، و آب میوه ها، موز، سبزیجات پر برگ سبز رنگ، حبوبات و نانهای غنی شده، غلات و پاستا یافت می شود.
  • ویتامین B12. این ویتامین به شکل طبیعی در گوشت و محصولات لبنی وجود دارد و همچنین به برخی از غلات و محصولات سویا نظیر شیر سویا نیز افزوده می شود.
  • ویتامین C. مواد غذایی حاوی ویتامین (نظیر مرکبات و انواع میوه های توتی) به افزایش میزان جذب آهن کمک می کنند.

 

در صورت وجود سابقه ابتلا به آنمی در خانواده، حتما مراجعه به یک مشاوره ژنتیکی را مد نظر قرار دهید

در صورت وجود سابقه ای از ابتلا به آنمی ارثی در خانواده، نظیر آنمی سلولهای داسی شکل یا تالاسمی، در ارتباط با میزان احتمال و خطرات انتقال این بیماری به فرزندان، حتما با پزشک خود و همچنین یک مشاوره ژنتیک مشورت کنید.