آسم - اقدامات اولیه و تشخیص

حملات آسمی شدید می توانند خطرناک و تهدید کننده باشند. قبل از بروز شرایط اورژانسی با پزشک خود مشورت کنید تا از اقداماتی که می بایست به هنگام تشدید علایم و نشانه ها انجام دهید آگاهی یابید. علائمی که نیازمند مداخلات اورژانسی می باشند عبارتند از:

  • بدتر شدن سریع تنگی نفس یا خس خس سینه.
  • عدم مشاهده ایجاد بهبودی در علایم، حتی پس از استفاده از اسپری تنفسی نظیر albuterol
  • بروز تنگی نفس حتی به هنگام انجام جزئی ترین فعالیت های فیزیکی.
چه موقع به پزشک مراجعه کنیم؟
  • چنانچه تصور می کنید که به بیماری آسم مبتلا شده اید. در صورت بروز سرفه یا خس خس سینه، به مدت بیش از چند روز، یا سایر نشانه ها و علایم بیماری آسم حتما به پزشک مراجعه کنید. درمان زود هنگام این بیماری می تواند از وارد آمدن آسیب های بلند مدت به ریه ها و همچنین تشدید وضعیت بیماری در طول زمان پیشگیری کند.
  • نظارت بر بیماری پس از تشخیص ابتلا به آسم. چنانچه وجود آسم در شما تشخیص داده شده است، می بایست به منظور کنترل این بیماری با پزشک خود مشورت و همکاری مستمری داشته باشید. پیروی از یک روند کنترلی بلند مدت منجر به بهتر شدن علایم شده و می تواند از بروز حملات آسمی تهدید کننده و خطرناک نیز جلوگیری کند.
  • در صورت تشدید علایم بیماری. در صورت موثر نبودن داروها در کاهش علایم بیماری و نیاز به استفاده بیشتر از اسپری های تنفسی، می بایست بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید. سعی نکنید تا بدون مشورت با پزشک و با مصرف خود سرانه مقادیر بیشتری از داروها مشکل خود را حل کنید، زیرا این امر ممکن است منجر به بروز عوارض جانبی و حتی تشدید خود بیماری شود.
  • بررسی و نظارت بر درمان. بیماری آسم اغلب در طول زمان تغییر می یابد. بهتر است به منظور گفتگو در ارتباط با علایم بیماری و ایجاد تغییرات مورد نیاز در روند درمان، به شکل منظم با پزشک معالج خود ملاقات کنید.

بهره گیری از یک درمان مناسب منجر به پیشگیری از بروز عوارض کوتاه مدت و همچنین بلند مدت حاصل از آسم می شود.

اقداماتی که قبل از مراجعه به پزشک می توانید انجام دهید

به احتمال زیاد به هنگام ابتلا به آسم به پزشک خانوادگی خود یا یک پزشک عمومی مراجعه خواهید کرد. با این حال، این احتمال وجود دارد که شما به یک متخصص آلرژی یا یک متخصص بیماری های تنفسی نیز ارجاع داده شوید.

به دلیل کوتاه بودن جلسات معاینه و زیاد بودن حجم مطالب، بهتر است قبل از مراجعه به پزشک آمادگی های لازم را کسب کنید. در این بخش اطلاعاتی در اختیار شما قرار داده شده اند که می توانند در روند کسب آمادگی پیش از ملاقات با پزشک کمک کننده باشند.

 

پیروی از نکات زیر به شما کمک خواهد کرد تا حداکثر استفاده را از جلسات معاینه ببرید:

  • یادداشت تمامی علایم، حتی مواردی که به نظر هیچ ارتباطی با علت مراجعه شما به پزشک ندارند.
  • یادداشت زمان هایی که این علایم بیشترین مشکلات را برای شما بوجود می آورند، به عنوان مثال ممکن است که این علایم در ساعات خاصی از روز، فصل هایی خاص و یا به هنگام قرار گرفتن در معرض هوای سرد، گرده ها یا سایر محرک ها تشدید یابند.
  • یادداشت اطلاعات شخصی مهم، از جمله تمام عوامل عمده ای که منجر به بروز استرس می شوند و یا تغییرات اخیری که در زندگی تان رخ داده است.
  • یادداشت تمامی داروها، ویتامین ها و مکمل های مصرفی
  • به همراه داشتن یکی از اعضای خانواده و یا دوستان، البته در صورت امکان. گاهی اوقات به خاطر سپردن تمامی اطلاعات ذکر شده در طول جلسه معاینه دشوار می باشد. بنابراین با انجام این کار، شخص همراه می تواند نکاتی که شما فراموش کرده اید و با متوجه نشده اید را یادآوری کند.
  • یادداشت سوالاتی که قصد پرسیدن آنها را از پزشک معالج خود دارید.

 

زمان ملاقات با پزشک محدود است، بنابراین آماده کردن فهرستی از سوالات، به شما کمک خواهد کرد تا حداکثر استفاده را از چنین جلساتی ببرید. سوالات می بایست به ترتیب اهمیت فهرست شوند چرا که امکان به اتمام رسیدن وقت معاینه وجود دارد. برخی از سوالات مهم مرتبط با بیماری آسم، عبارتند از:

  • آیا بیماری آسم محتمل ترین علت مشکلات تنفسی بوجود آمده می باشد؟
  • علاوه بر این بیماری، چه عوامل دیگری می توانند علت پیدایش علایم موجود باشند؟
  • به انجام کدام آزمایش ها نیاز هست؟
  • آیا وضعیت موجود موقتی است یا امکان مزمن بودن آن نیز وجود دارد؟
  • بهترین شیوه درمان برای این بیماری کدام است؟
  • علاوه بر درمان ذکر شده چه درمانهای جایگزین دیگری نیز وجود دارند؟
  • علاوه بر آسم به بیماری های دیگری نیز مبتلا هستم، بهترین شیوه برای کنترل تمام این بیماری ها کدام است؟
  • آیا ملزم به پیروی از برخی از محدودیت ها خواهم بود؟
اقداماتی که پزشک انجام خواهد داد

به احتمال زیاد پزشک معالج سوالاتی را از شما خواهد پرسید. داشتن آمادگی قبلی برای پاسخ دادن به آنها می تواند زمان بیشتری را برای صحبت در ارتباط با مطالب مورد نظر در اختیار شما قرار دهد. احتمالا پزشک سوالاتی نظیر موارد زیر را از شما خواهد پرسید:

  • علایم بوجود آمده دقیقا کدامند؟
  • برای نخستین بار چه زمانی متوجه این علایم شدید؟
  • شدت علایم بوجود آمده تا چه حد است؟
  • آیا اغلب اوقات دچار مشکلات تنفسی می شوید، یا این مشکلات صرفا در زمان و فصول خاصی رخ می دهند؟
  • آیا به آلرژی هایی نظیر درماتیت آلرژیک یا تب یونجه مبتلا هستید؟
  • چه عواملی منجر به تشدید علایم این بیماری می شوند؟
  • چه عواملی منجر به تسکین علایم این بیماری می شوند؟
  • آیا در خانواده شما سابقه ابتلا به آسم یا آلرژی وجود دارد؟
  • آیا به سایر بیماری های مزمن مبتلا هستید؟
معاینه فیزیکی

پزشک معالج به منظور منتفی دانستن سایر بیماری ها - نظیر عفونت های تنفسی یا بیماری های ریوی مزمن نظیر COPD - به معاینه بدنی خواهد پرداخت و در ارتباط با علایم و نشانه ها و سایر مشکلات مرتبط با بیماری سوالاتی را از فرد بیمار خواهد پرسید.

تعیین سطح عملکرد ریه ها

به احتمال زیاد به منظور تعیین سطح هوای جابجا شده به هنگام دم و بازدم مجبور به انجام آزمایش های مربوط به عملکرد ریه ها خواهید بود. این آزمایش ها می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • اسپیرومتری. در این آزمایش با بررسی میزان هوایی که پس از یک نفس عمیق بیرون داده می شود و همچنین سرعت تنفس، میزان تنگ شدگی مجاری ریوی (برونش ها) تخمین زده می شود.
  • پیک فلو (Peak flow). پیک فلومتر، ابزار ساده ای است که شدت و میزان سختی تنفس را ارزیابی می کند. نتایج کمتر از جریان عادی (سطح تنفس عادی) نشان دهنده عدم عملکرد مناسب ریه ها و احتمال تشدید آسم می باشد.

پزشک معالج دستورالعمل های لازم در ارتباط با چگونگی نظارت و مقابله با نتایج پایین تر از جریان عادی را در اختیار شما قرار خواهد داد. آزمایشات مربوط به عملکرد ریه اغلب قبل و بعد از مصرف برونکودیلاتور هایی (داروهایی برای اتساع مجاری تنفسی) نظیر albuterol انجام می گیرد. چنانچه با مصرف این داروها عملکرد ریه بهتر شود در این صورت به احتمال زیاد شما مبتلا به آسم می باشید.

سایر آزمایشات

سایر آزمایشاتی که برای تشخیص بیماری آسم انجام می گیرند شامل موارد زیر می باشند:

  • تست چالش متاکولین. یک محرک شناخته شده آسم است که به هنگام استنشاق منجر به انقباض خفیف مجاری هوایی می شود. در صورت واکنش بیمار به متاکولین به احتمال زیاد تشخیص آسم مطرح است. این آزمایش حتی در صورت طبیعی بودن نتایج آزمایش مربوط به عملکرد ریه ها نیز انجام می گیرد.
  • آزمایش اکسید نیتریک. در این آزمایش، که امکان انجام آن در بیشتر مراکز وجود ندارد، مقدار گاز اکسید نیتریک موجود در هوای تنفسی اندازه گیری می شود. به احتمال زیاد، هنگام بروز التهاب مجاری هوا - که نشانه ای از بیماری آسم می باشد - سطح اکسید نیتریک بیشتر از حالت عادی خواهد بود.
  • تصویر برداری. رادیو گرافی از قفسه سینه و سی تی اسکن از ریه ها و حفره های بینی (سینوس ها) می تواند به شناسایی اکثر ناهنجاری ها یا بیماری هایی (نظیر عفونت) که سبب بروز یا تشدید مشکلات تنفسی می شوند، کمک کند.
  • ائوزینوفیل های خلط سینه. در این آزمایش، ائوزینوفیل های موجود در مخلوط بزاق و خلط سینه که به هنگام سرفه خارج می شود مورد بررسی قرار می گیرد. وجود ائوزینوفیل ها در خلط می تواند نشانه ای از وجود آسم باشد.
  • تست تحریک با ورزش و یا هوای سرد. در این آزمایش، پزشک به ارزیابی سطح انسداد مجاری هوا، قبل و بعد از انجام تمرینات فیزیکی شدید یا استنشاق مکرر هوای سرد می پردازد.