کمر درد - درمان

اغلب کمر دردها پس از چندین هفته درمان خانگی و مراقبت ویژه به طور نسبی یا کامل بهبود می یابند. احتمالا مصرف مسکن ها (مسکن هایی که بدون تجویز پزشک خریداری می شوند) تنها چیزی است که برای تسکین درد احتیاج دارید.

استراحت در تختخواب به مدت کوتاه نیز می تواند مفید باشد، با این وجود مضرات خوابیدن در تخت به مدت بیشتر از 2 روز در حقیقت بیشتر از مزایای آن است. تا آنجایی که امکان دارد و می توانید به فعالیت های روزانه خود ادامه دهید. انجام فعالیت های سبک نظیر: پیاده روی و فعالیت های روزمره معمولا مفید هستند. با این وجود چنانچه ایجاد فعالیتی منجر به افزایش درد شد می بایست سریعا انجام آنرا متوقف کنید. به احتمال زیاد پزشک معالج در صورت اثر بخش نبودن درمانهای خانگی، پس از چندین هفته، مصرف داروهای قویتر یا سایر درمانها را تجویز خواهد کرد.

درمان های دارویی

به احتمال زیاد پزشک معالج مسکن هایی نظیر: استامینوفن، یا داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی نظیر ایبوپروفن یا ناپروکسن را تجویز خواهد کرد. هر دو گروه از داروها در تسکین کمر درد موثر هستند. مصرف این داروها می بایست طبق تجویز پزشک باشند، چرا که مصرف بیش از اندازه آنها می تواند منجر به بروز عوارض جانبی جدی شود. چنانچه مصرف مسکن هایی که بدون تجویز پزشک خریداری می شوند هیچ تاثیری در تسکین کمر درد خفیف تا متوسط نداشته باشد، در این صورت پزشک شل کننده های عضلانی را نیز تجویز خواهد کرد. این شل کننده های عضلانی می توانند منجر به بروز سرگیجه و خواب آلودگی شوند.

داروهای مسکنی نظیر کدئین یا هیدروکودون را نیز می توان به مدت کوتاه و با نظارت دقیق پزشک مصرف کرد.

با توجه به شواهد موجود، دوزهای پایین برخی از گونه های داروهای ضد افسردگی (بویژه داروهای ضد افسردگی 3 حلقه ای نظیر آمی تریپتیلین)، صرفنظر از تاثیری که بر افسردگی دارند منجر به تسکین کمر درد نیز می شوند.

آموزش

در حال حاضر، هیچ برنامه تایید شده ای به منظور آموزش چگونگی کنترل بیماری به نحو موثر، برای افراد مبتلا به کمر درد وجود ندارد. این بدین معنی است که روند آموزشی می تواند در قالب یک کلاس، مشاوره با پزشک، بروشورها یا فیلم های آموزشی باشد. نکته مهم این است که آموزش بر اهمیت ادامه فعالیت های روزانه، کاهش استرس و نگرانی و آموزش شیوه هایی تاکید می کند که به منظور اجتناب از وارد آمدن صدمات بعدی طراحی شده اند.

بعلاوه توضیح این نکته از سوی پزشک که احتمال عود کمر درد وجود دارد، بویژه در طی نخستین سال آغاز بیماری، و همچنین این نکته که می توان با پیروی از اقدامات خودپایی درد را تسکین داد، نیز از اهمیت بالایی برخوردار است.

فیزیوتراپی و انجام تمرینات ورزشی

فیزیوتراپی اساس درمانهای مربوط به کمر درد محسوب می شود. یک فیزیوتراپیست می تواند به منظور کاهش درد، انواع مختلفی از درمانها نظیر گرما، اولتراسوند، تحریک الکتریکی و تکنیک های شل سازی عضلات را در ماهیچه ها و بافت های نرم بکار برد. همزمان با کاهش درد، تراپیست می تواند تمرینات ویژه ای را آموزش دهد که انجام آنها می تواند منجر به افزایش انعطاف پذیری، تقویت عضلات کمر و شکمی و نیز بهتر شدن وضعیت بدن شود. انجام تمرینات مرتب این تکنیک ها می تواند از بروز مجدد درد پیشگیری کند.

داروهای تزریقی

احتمالا در شرایطی که سایر اقدامات منجر به تسکین درد نشوند و درد به سمت پاها نیز کشیده شود، پزشک اقدام به تزریق کورتیزون (یک داروی ضد التهابی) در فضای اطراف نخاع (فضای خارجی سخت شامه) خواهد کرد. تزریق کورتیزون به کاهش التهاب اطراف ریشه های عصبی کمک می کند، با این وجود تسکین درد معمولا موقتی و فقط به مدت چندین ماه می باشد.

در برخی از موارد ممکن است پزشک داروی بی حس کننده و کورتیزون را به داخل یا مجاورت ساختارهایی که گمان می رود منجر به بروز کمر درد شده اند تزریق کند، ساختارهایی نظیر بند مفاصل مهره ها. این مفصل ها که در 2 طرف قرار گرفته اند، بالاترین و پایین ترین قسمت هر مهره، مهره ها را به همدیگر متصل می کنند و سبب تثبیت ستون فقرات می شوند، در عین حال که انعطاف پذیری آنرا نیز ممکن می سازند.

جراحی

تعداد کمی از بیماران برای درمان کمردرد نیاز به جراحی پیدا می کنند. چنانچه درد بسیار شدیدی را به همراه درد پا احساس می کنید، یا تضعیف فزاینده عضلانی را دارید که در نتیجه فشردگی عصبی بوجود آمده است، در این صورت انجام جراحی می تواند مفید باشد. در غیر این صورت انجام جراحی معمولا برای آن دسته از مشکلات ساختاری کالبد شناختی توصیه می شود که هیچ پاسخ مثبتی به اقدامات درمانی معمول و سنتی نداده اند.