درد سینه – تشخیص و اقدامات اولیه

درد قفسه سینه همیشه هم علامتی برای بروز حملات قلبی محسوب نمی شود. با این وجود بررسی احتمال بروز حمله قلبی نخستین کاری است که پزشکان بخش اورژانس انجام خواهند داد. چرا که حملات قلبی تهدیدی آنی هستند که جان بیمار را تهدید می کنند، بعلاوه ممکن است پزشکان به دنبال بررسی بیماری های تهدید کننده ریوی، نظیر کلاپس ریوی و یا لخته شدن خون در ریه نیز باشند.

در صورت بروز درد یا فشاری جدید و ناشناخته در قفسه سینه که بیش از چند دقیقه به طول می انجامد با اورژانس تماس بگیرید یا از فرد دیگری بخواهید تا شما را به اورژانس برساند.

مراجعه به پزشک

در راه بیمارستان بهتر است اطلاعاتی نظیر موارد زیر را در اختیار پزشکان و پرستاران اورژانس قرار دهید:

  • علائم . توصیف کامل و دقیقی از علایم و نشانه هایی که دارید را در اختیار این افراد قرار دهید، مواردی نظیر: زمان شروع علایم و یا عواملی که منجر به تشدید یا تسکین این علایم می شوند.
  • سابقه پزشکی. آیا سابقه ای از درد سینه دارید؟ چه عواملی منجر به بروز چنین دردی شده بود؟ آیا سابقه ابتلا به بیماری های قلبی یا دیابت در شما یا یکی از اعضای نزدیک خانواده تان وجود دارد؟
  • داروها. تهیه فهرستی از تمامی داروها یا مکمل هایی که بشکل مرتب مصرف می کنید کمک بسیار زیادی را به کارکنان بخش اورژانس خواهد کرد. بهتر است چنین فهرستی را از قبل تهیه و آنرا در کیف پول خود به همراه داشته باشید.

احتمالا به هنگام رسیدن به بیمارستان روندهای ارزیابی پزشکی به سرعت انجام خواهند گرفت. پزشک معالج بر مبنای نتایج حاصل از الکتروکاردیوگرام (ECG) و آزمایش های خون، سریعا قادر به تعیین درصد احتمال بروز حمله قلبی و یا سایر موارد خواهد بود. به احتمال زیاد در این برهه زمانی سوالاتی در ذهن شما نقش خواهند بست.

در صورت عدم دریافت اطلاعات کافی می توانید سوالاتی نظیر موارد زیر را مطرح کنید:

  • چه عاملی منجر به بروز علایم و وضعیت موجود شده اند؟
  • آیا عوامل دیگری وجود دارند که سبب بروز علایم و وضعیت موجود شده باشند؟
  • به انجام چه آزمایش هایی نیاز هست؟
  • آیا می بایست در بیمارستان بستری شوم؟
  • در حال حاضر به چه درمانهایی نیاز دارم؟
  • آیا انجام چنین درمانهایی می تواند خطراتی را در پی داشته باشد؟
  • مراحل بعدی که در روند تشخیص و درمان بیماری انجام خواهند گرفت کدامند؟
  • آیا پس از بازگشت به خانه مجبور به پیروی از برخی از محدودیت ها خواهم بود؟
  • آیا به مراجعه به یک پزشک متخصص نیازی هست؟

از پرسیدن سایر سوالاتی که در حین انجام ارزیابی پزشکی بوجود می آیند، تردید نکنید.

اقداماتی که پزشک انجام خواهد داد

به احتمال زیاد پزشک معالج سوالاتی نظیر موارد زیر را از شما خواهد پرسید:

  • علایم بیماری چه زمانی بوجود آمده اند؟ آیا با گذشت زمان بر شدت این علایم افزوده شده است؟
  • محل شروع درد دقیقا کجاست؟
  • آیا درد بوجود آمده به سایر بخش های بدن نیز گسترش یافته است؟
  • از چه واژگانی برای توصیف دردی که دارید استفاده می کنید؟
  • آیا مشکلی در روند تنفس دارید؟
  • آیا سرگیجه یا سردرد های خفیف نیز جزء علایمی که دارید می باشند؟
  • آیا استفراغ نیز جزء علایمی که دارید می باشد؟
  • آیا به بیماری فشار خون مبتلا هستید؟ آیا داروهایی را در ارتباط با این بیماری مصرف می کنید؟
  • آیا سیگاری هستید؟ و یا قبلا سیگار می کشیدید؟ به چه میزان؟
  • آیا عادت به نوشیدن مشروبات الکلی یا کافئین دارید؟ به چه میزان؟
  • آیا از داروهای غیر مجاز نظیر کوکائین یا شیشه استفاده می کنید؟
آزمایش های اولیه

برخی از آزمایش هایی که ممکن است در بدو ورود به اورژانس انجام شوند عبارتند از:

  • الکتروکاردیوگرام یا نوار قلبی (ECG). در این آزمایش الکترودهایی که بر روی پوست قرار می گیرند به ثبت فعالیت الکتریکی قلب می پردازند.
    از آنجایی که عضلات قلبی آسیب دیده قادر به هدایت تکانه های الکتریکی (impulse) نمی باشند، با استفاده از ECG می توان نشان داد که آیا یک حمله قلبی اتفاق افتاده است و یا در حال اتفاق افتادن می باشد.
  • آزمایش های خون. احتمالا پزشک معالج به منظور بررسی سطح افزایش یافته برخی از آنزیم های خاص که به شکل طبیعی در عضلات قلبی وجود دارند، انجام آزمایش های خون را تجویز خواهد کرد. وارد آمدن آسیب به سلولهای قلبی، در نتیجه بروز حملات قلبی، می توان سبب نفوذ این آنزیم ها به درون خون (در عرض چندین ساعت) شود.
  • رادیوگرافی از قفسه سینه. تصویر برداری از قفسه سینه، امکان بررسی وضعیت ریه ها، اندازه و شکل قلب و عروق خونی اصلی را در اختیار پزشکان قرار می دهد. همچنین عکسبرداری از قفسه سینه، مشکلات ریوی نظیر: پنومونی یا کلاپس ریوی را نیز نشان می دهد.
آزمایش های تکمیلی

بسته به نتایج حاصل از آزمایش های اولیه، ممکن است به انجام آزمایشات دیگری نیز نیاز باشد. مواردی نظیر:

  • اکوکاردیوگرام. در اکوکاردیوگرام برای تولید تصویر قابل رویت از قلب در حال فعالیت از امواج صوتی استفاده می شود. همچنین ممکن است در برخی از موارد، به منظور دریافت نهایی بهتر از نواحی مختلف قلب ابزاری کوچک به بخش پایینی گلو نیز فرستاده شود.
  • توموگرافی کامپیوتری (اسکن CT). می توان به منظور برسی وضعیت شریانهای قلبی و آگاهی از وجود نشانه هایی از کلسیم، که دلالت بر مناطقی دارند که مجموعه ای از پلاک ها در آنجا متراکم شده اند، از انواع مختلف سی تی اسکن استفاده کرد. همچنین می توان به منظور بررسی شریانهای قلبی و ریوی و با هدف آگاهی از وجود انسداد یا سایر مشکلات از اسکن های CT رنگی نیز استفاده کرد.
  • تصویر برداری با (MRI). تصویر برداری با رزونانس مغناطیسی یا MRI یک تکنیک تصویری است که در آن از میدان مغناطیسی و امواج رادیویی به منظور ایجاد یک تصویر عرضی و مقطعی از بدن استفاده می شود.

گاهی اوقات به منظور برسی وجود شواهدی از وارد آمدن آسیب به قلب یا آئورت از MRI قلب استفاده می شود.

  • تست استرس (تست ورزش). این آزمایش ها میزان واکنش قلب و عروق خونی را در برابر فشار اندازه گیری می کنند و می توانند نشان دهند که آیا درد بوجود آمده ارتباطی به قلب دارند یا خیر. انواع بسیار مختلفی از آزمایش های تحت فشار وجود دارند. ممکن است از شما خواسته شود تا همانطور که به یک دستگاه ECG متصل هستید بر روی تردمیل راه بروید و یا بر روی دوچرخه ثابت پدال بزنید. همچنین ممکن است به منظور تحریک قلب به شیوه مشابه با آنچه که به هنگام انجام تمرینات ورزشی رخ می دهد، دارویی به شکل درون وریدی تزریق شود.
  • کاتتریزاسیون عروق کرونری (آنژیوگرافی). این آزمایش می تواند در روند شناسایی شریانهای جداگانه منتهی به قلب که ممکن است باریک تر شده یا انسداد یافته باشند به پزشکان کمک کند. در این آزمایش یک مایع رنگی از طریق کاتتر (Catheter) وارد شریانهای قلب می شود. کاتتر لوله بلند و باریکی است که از طریق یک شریان، معمولا شریان واقع در کشاله ران، وارد شریانهای قلبی می شود. همچنان که مایع شریان ها را پر می کند، تصویر شریانها بر روی عکس های رادیوگرافی نمایان می شود.