عوارض آبله مرغان

آبله مرغان که در اثر ویروس واریسلا زوستر بوجود می آید، بیماری بسیار مسری است و سرعت سرایت بالایی دارد. این ویروس می تواند بواسطه تماس مستقیم با ضایعات پوستی یا قطرات سرفه یا عطسه پراکنده شده در هوا انتقال یابد.

موارد زیر منجر به افزایش احتمال آبله مرغان در فرد می شوند:

  • عدم ابتلا قبلی به آبله مرغان
  • عدم واکسیناسیون در برابر آبله مرغان
  • حضور یا کار در مدارس یا سایر مراکز مراقبت از کودکان
  • زندگی با کودکان

بیشتر افرادی که واکسن آبله مرغان را تزریق و یا به این بیماری مبتلا شده اند در برابر ویروس این بیماری مصونیت پیدا می کنند.

اگر چه آبله مرغان معمولاً یک بیماری خفیف می باشد، لیکن می تواند به یک بیماری بسیار خطرناک نیز تبدیل شده و عوارض جدی را از خود برجای گذارد، بویژه در آن دسته از افرادی که احتمال ابتلای آنان به این بیماری بسیار بالا می باشد.

 

عوارض آبله مرغان عبارتند از:

  • بروز عفونت های باکتریایی در پوست، بافت های نرم، استخوان ها، مفاصل یا جریان خون (سپتی سمی یا عفونت شدید خونی).
  • سینه پهلو (پنومونی)
  • التهاب مغز (آنسفالیت)
  • سندرم شوک سمی (شوک توکسیک)
  • سندرم ری (Reye) در آن دسته از افرادی که در طول ابتلا به این بیماری آسپیرین دریافت کرده اند.

 

در صورت بروز عوارض ذیل، حتماً پزشک را آگاه کنید:

  • گسترش دانه ها یا تاول ها به یک یا هر دو چشم
  • قرمزی بیش از حد، گرم یا حساس شدن ضایعات پوستی بوجود آمده که ممکن است بر عفونت های پوستی باکتریایی ثانویه دلالت داشته باشند.
  • ضایعات پوستی که با سرگیجه، سردرگمی، تاکیکاردی (ضربان قلب سریع)، تنگی نفس، لرزش، کاهش هماهنگی عضلات، تشدید سرفه، استفراغ، سفتی گردن یا تب بالاتر از 39.4 °C  همراه می باشند.
  • وجود کودکان کوچکتر از 6 - 5 ماه در منزل یا افرادی که سیستم ایمنی شان ضعیف است.

 

افرادی که خطر بروز عوارض آبله مرغان در آنان بسیار بالا است، عبارتند از:

  • نوزادان تازه متولد شده و کودکانی که مادران آنها به آبله مرغان مبتلا نشده اند و یا واکسن این بیماری را نیز تزریق نکرده اند.
  • بزرگسالان
  • زنان بارداری که به آبله مرغان مبتلا نشده اند.
  • افرادی که سیستم ایمنی آنان در اثر مصرف داروهایی چون داروهای شیمی درمانی و یا ابتلا به سایر بیماری ها نظیر ایدز یا سرطان ضعیف شده است.
  • بیمارانی که به دلیل ابتلا به سایر بیماری ها، نظیر آسم، از داروهای استروئیدی استفاده می کنند.

 

آبله مرغان و بارداری

آبله مرغان عوارض دیگری نیز دارد که زنان باردار را تحت تأثیر قرار می دهد. ابتلا به آبله مرغان در مراحل اولیه بارداری می تواند منجر به بروز مشکلات زیادی در نوزاد تازه متولد شده شود. مشکلاتی نظیر پایین بودن وزن به هنگام تولد و نقایص هنگام تولد، نظیر ناهنجاری های اندامی. خطر بزرگتر زمانی کودک را تهدید می کند که مادر درست یک هفته مانده به زایمان به این بیماری مبتلا شود. بروز چنین واقعه ای می تواند سبب ایجاد عفونت های بسیار جدی و تهدید کننده ای در نوزاد تازه متولد شده شود.

چنانچه باردار هستید و در برابر آبله مرغان مصونیت ندارید، بهتر است در ارتباط با خطراتی که شما و جنین را تهدید می کنند با پزشک خود مشورت کنید.

 

آبله مرغان و زونا (shingles)

ابتلا به آبله مرغان سبب افزایش خطر بروز بیماری دیگری بنام زونا یا شینگل می شود که بواسطه ویروس واریسلا زوستر بوجود می آید. ممکن است برخی از ویروس های واریسلا زوستر پس از بین رفتن عفونت آبله مرغان در سلولهای عصبی باقی بمانند و پس از گذشت چندین سال، در قالب بیماری زونا دوباره فعال شوند. زونا بیماری است که در طی آن گروهی از تاول های دردناک به مدت کوتاهی بر روی پوست ظاهر می شوند. احتمال عود این ویروس در افراد مسن و افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند بیشتر از سایر افراد می باشد. بیماری زونا می تواند عوارض مختص به خود را داشته باشد، نظیر: بروز وضعیتی که در آن درد حاصل از بیماری حتی پس از بین رفتن تاولها نیز مدت زمان طولانی باقی می ماند. این عارضه که postherpetic neuralgia نامیده می شود می تواند بسیار جدی باشد. در حال حاضر واکسن زونا (زوستاوکس Zostavax) موجود می باشد و تزریق آن برای بزرگسالان 60 ساله و بالاتر که به آبله مرغان مبتلا شده اند توصیه می شود.