زگیل ها

زگیل ها ضایعات کوچک و معمولا بدون دردی هستند که بر روی پوست رشد می کنند. عامل ایجاد آن ویروسی موسوم به ویروس پاپیلومای انسانی1 (HPV) است. گونه های خاصی از زگیل ها از طریق ارتباط جنسی منتقل می شوند.

برخی از زگیل ها نیز با خطر ایجاد سرطان ارتباط دارند. در این باره می توانید از پزشک خود سوال کنید.

زگیل ها از نظر ظاهری مشکلاتی برای فرد بوجود می آورند. آنها می توانند ایجاد خارش کرده و یا زخمی شوند، بخصوص زمانی که در پاها رشد می کنند.

 

1 HPV : Human Papilloma Virus

علل زگیل ها

همانطور که ذکر شد علت زگیل ها ویروس HPV می باشد. به همین جهت زگیل ها می توانند از یک قسمت از بدن به قسمت های دیگر سرایت کنند. همچنین می توانند از فردی به فرد دیگر نیز منتقل شوند که البته زیاد شایع نیست.

علائم زگیل ها

اغلب زگیل ها از سطح پوست برآمده و سطحی خشن دارند. شکل آنها نیز می تواند گرد و یا بیضی باشد.

  • نقاطی برجسته بر روی سطح پوست که رنگ آن می تواند روشن تر و یا تیره تر از پوست اطراف باشد.
  • بعضی از زگیل ها سطحی صاف و یا بدون برآمدگی دارند.
  • بعضی از زگیل ها ممکن است دردناک باشند.
انواع زگیل ها
  • زگیل های معمولی: اغلب در دست ها ظاهر می شوند، اما می توانند در قسمت های دیگر بدن نیز رشد کنند. زگیل های مسطح عموما بر روی صورت و یا پشت سر رشد می کنند. در کودکان شایع هستند و در دوران نوجوانی از میزان شیوع شان کم شده و در بزرگسالان نادر می باشند.
  • زگیل های تناسلی (کوندیلوما): این نوع از زگیل ها معمولا در نواحی ژنیتال (نواحی تناسلی)، ناحیه پوبیک (شرمگاهی) و بین ران ها رشد می کنند. همچنین می توانند در داخل واژن و داخل کانال مقعدی نیز ظاهر شوند.
  • زگیل های کف پایی: زگیل های پلانتار نیز نامیده می شوند. این نوع زگیل ها در کف پا ظاهر شده و ممکن است بسیار دردناک باشند. وجود تعداد زیادی از آنها در کف پا ممکن است راه رفتن و حرکت فرد را دچار مشکل کند.
  • زگیل های زیر ناخنی: که در زیر ناخن ها و یا اطراف آنها ظاهر می شوند.
تشخیص

پزشک با مشاهده ظاهر زگیل ها می تواند آنها را تشخیص دهد. در صورتی که به انواع دیگری از ضایعات پوستی از جمله سرطان های پوستی شک کند ممکن است اقدام به نمونه برداری (بیوپسی) از ضایعه نماید.

درمان دارویی

در صورتی که ظاهر زگیل ها ناخوشایند بوده و یا زگیل ها دردناک باشند، پزشک اقدام به درمان آنها خواهد کرد. از اقدامات خودسرانه از قبیل کندن زگیل ها، سوزاندن آنها، بریدن و غیره خودداری کنید.

 

برای درمان زگیل ها داروهای بدون نسخه ای وجود دارد که به راحتی می توانید از داروخانه ها تهیه کنید.

توجه: برای درمان زگیل های ناحیه صورت و زگیل های تناسلی از داروهای بدون نسخه استفاده نکنید. این زگیل ها نیاز به مداخله درمانی پزشکی دارند.

 

 طرز مصرف داورها

  • روی زگیل ها را توسط یک سوهان ناخن سوهان بکشید. بهتر است این کار را هنگامی که پوست مرطوب است انجام دهید. مثلا بعد از استحمام. این کار به دفع بافت های مرده کمک می کند. توجه داشته باشید که از همان سوهان برای ناخن ها استفاده نکنید.
  • پوست سالم اطراف زگیل را با یک پماد، مانند پماد زینک اکسید، بپوشانید. این کار مانع از آسیب دیدن بافت سالم اطراف ضایعه توسط دارو می شود.
  • دارو را هر روز به مدت چند هفته یا حتی چند ماه، بر روی زگیل بزنید. می توانید از دستورالعمل روی برچسب دارو کمک بگیرید.
  • روی زگیل را با یک باند بپوشانید. این کار مانع از پخش شدن آن می شود.
سایر درمان ها

برای کاهش درد های زگیل های کف پایی، کفی های مخصوصی وجود دارند که می توانید از داروخانه ها تهیه کرده و استفاده کنید. همچنین بهتر است برای کاهش دردهای این نوع از زگیل ها، همیشه جوراب بپوشید و از پوشیدن کفش های پاشنه بلند خودداری کنید.

 

پزشک ممکن است برای درمان زگیل هایی که به درمان های عادی پاسخ نداده اند، از روش های دیگری استفاده کند، مانند:

  • استفاده از داروهای قویتر (دارو هایی که فقط با نسخه قابل تهیه می باشند)
  • استفاده از محلول های ترکیبی
  • منجمد کردن زگیل ها (کرایوتراپی)
  • سوزاندن زگیل ها (الکتروتراپی)
  • لیزر درمانی، برای زگیل های مقاوم به درمان
  • ایمنی درمانی، که در آن با استفاده از یک ماده تزریقی، سیستم ایمنی بدن را وادار به واکنش نموده و موجب درمان زگیل ها می شوند.
  • استفاده از دارویی به نام imiqumod

 

توجه: زگیل های تناسلی به صورتی متفاوت نسبت به زگیل های معمولی درمان می شوند.

دارویی به نام veregen ممکن است برای درمان زگیل های تناسلی، همچنین سایر زگیل ها مورد استفاده قرار گیرد.

پیش آگهی درمان

معمولا اغلب زگیل ها بدون درد هستند و به خودی خود و در عرض حداکثر دو سال از بین می روند. درمان زگیل های زیر و اطراف ناخنها نسبت به بقیه انواع زگیل سخت تر است. بعد از درمان نیز ممکن است بعضی از زگیل ها دوباره برگردند، حتی اگر در ظاهر کاملا خوب شده باشند. بعد از درمان زگیل ها ممکن است اسکار (جای زخم) جزئی در محل باقی بماند.

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم؟

زگیل ها در حالت عادی نیاز به مداخله پزشکی نداشته و با روش های خودپایی قابل درمان می باشند. ولی لازم است در هر یک از موارد زیر به پزشک مراجعه کنید:

  • در صورتی که علائم عفونت (قرمزی، وجود چرک، ترشح و یا تب) یا خونریزی وجود داشته باشد.
  • در صورتی که زگیل ها خود به خود و یا با اعمال فشار اندکی، دچار خونریزی شوند.
  • در صورتی که زگیل ها به درمان های خودپایی پاسخ نداده باشند.
  • در صورتی که زگیل ها دردناک شده باشند.
  • در صورت وجود زگیل در نواحی تناسلی و مقعدی.
  • در صورتی که فرد دچار دیابت بوده و یا سیستم ایمنی ضعیفی (مصرف داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی یا ابتلا به ویروس HIV و ...) داشته باشد.
  • در صورتی که در ظاهر و یا رنگ زگیل ها تغییراتی بوجود آمده باشد.
پیشگیری از زگیل ها
  • زگیل ها می توانند از طریق تماس پوستی منتقل شوند. از تماس مستقیم با پوست فرد دارای زگیل خودداری کنید. در صورت تماس با زگیل، دستهای خود را با دقت بشویید.
  • برای پیشگیری از زگیل های کف پایی، جوراب و کفش بپوشید.
  • در صورتی که برای سوهان زدن زگیل ها از سوهان ناخن استفاده می کنید، برای استفاده مجدد آن را با دقت بشویید.  این کار مانع از انتشار زگیل ها به نواحی دیگر پوست می شوند.
  • با پزشک خود درباره واکسیناسیون بر علیه گونه های خاصی از ویروس های ایجاد کننده زگیل های تناسلی مشورت کنید.
خواندن این مطالب نیز توصیه می شود . . .
زگیل های تناسلی