زگیل های تناسلی

زگیل های تناسلی ضایعاتی هستند که در پوست و مخاط نواحی تناسلی، پنیس (آلت تناسلی مردانه)، واژن، سرویکس (دهانه رحم) و اطراف و داخل مقعد رشد می کنند.

زگیل های تناسلی از طریق رابطه جنسی منتقل می شوند.

علل زگیل های تناسلی

عامل ایجاد زگیل تناسلی نوعی ویروس به نام HPV1 می باشد. بیش از 70 نوع مختلف از HPV شناسایی شده. انواع خاصی از این ویروس ها ممکن است موجب ایجاد تغییرات پیش سرطانی در سرویکس یا دهانه رحم شده و یا موجب ایجاد سرطان دهانه رحم یا سرطان ناحیه مقعدی شوند.

همه انواع HPV ها موجب ایجاد زگیل های تناسلی نمی شوند، برخی از آنها موجب ایجاد زگیل در سایر نواحی پوست، مانند دستها می شوند.

عفونت با ویروس HPV شایع بوده و در بسیاری از موارد هیچ علامتی ندارد. در زنان، این ویروس می تواند به نواحی داخلی واژن یا سرویکس نیز منتشر شده، ضایعات یا زگیل هایی که ایجاد می کند ممکن است به راحتی قابل مشاهده نبوده و برای معاینه و مشاهده آنها نیاز به پروسیجر های خاص پزشکی باشد.

 

1 HPV : Human Papilloma Virus

حقایقی درباره HPV
  • ویروس HPV می تواند از طریق رابطه جنسی، و از طریق واژن، مقعد و دهان، از فردی به فرد دیگر منتقل شود. حتی در صورتی که زگیل ها قابل مشاهده نباشند، باز هم امکان انتقال وجود دارد.
  • فرد ممکن است 6 هفته تا 6 ماه پس از آلودگی با ویروس، زگیل ها را مشاهده نکند. و حتی ممکن است برای سالها به آن ها توجهی نکند.
  • ممکن است برخی افراد که با ویروس HPV تماس داشته اند، آلوده نشده و دچار زگیل نشوند.

 

در وضعیت های زیر امکان انتقال ویروس زیاد بوده و سرعت انتقال زگیل ها افزایش می یابد:

  • داشتن چندین شریک جنسی
  • شروع فعالیت های جنسی از سنین پایین
  • مصرف سیگار و الکل
  • داشتن آلودگی های ویروسی دیگر، مانند تب خال، و داشتن استرس در همان زمان
  • در صورت باردار بودن
  • در صورت تضعیف سیستم ایمنی به واسطه بیماری یا مصرف داروهای خاص

 

در صورتی که زگیل تناسلی در یک کودک مشاهده شود، به عنوان یکی از علت ها، سوء استفاده جنسی نیز باید مورد بررسی قرار گیرد.

علائم زگیل های تناسلی

زگیل تناسلی ممکن است خیلی کوچک بوده و قابل مشاهده نباشد.

 

شکل ظاهری زگیل ها:

  • ضایعات می توانند به رنگ گوشت بوده و به صورت برجسته و یا مسطح باشند یا
  • ضایعاتی به شکل گل کلم باشند.

 

محل زگیل های تناسلی در زنان:

  • داخل واژن یا مقعد
  • خارج واژن و یا مقعد و در پوست اطراف این نواحی
  • دهانه رحم (سرویکس)

 

محل زگیل های تناسلی در مردان:

  • پنیس (آلت تناسلی)
  • بیضه ها
  • کشاله ران
  • ران ها
  • در داخل یا اطراف مقعد

 

زگیل های تناسلی همچنین در نواحی زیر نیز یافت می شوند:

  • لب ها
  • دهان
  • زبان
  • گلو

 

سایر علائم زگیل تناسلی نادرند ولی می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • افزایش رطوبت نواحی تناسلی در نزدیکی محل زگیل
  • افزایش ترشحات واژن
  • خارش واژن
  • خونریزی از واژن حین یا بعد از رابطه جنسی
روش های تشخیص زگیل های تناسلی

پزشک برای تشخیص زگیل تناسلی اقدام به معاینه فیزیکی خواهد کرد. در زنان این شامل معاینه لگن نیز می شود.

در صورت نیاز برای مشاهده ضایعاتی که با چشم غیر مسلح قابل مشاهده نیستند، ممکن است پزشک اقدام به کولپوسکوپی نماید. کولپوسکوپی این امکان را فراهم می کند که با استفاده از یک لامپ و یک میکروسکوپ ضعیف، پزشک به مشاهده ضایعات پرداخته و برای تشخیص آنها از محل های غیر طبیعی در سرویکس نمونه برداری (بیوپسی) کند.

ویروس عامل زگیل تناسلی ممکن است موجب نتایج غیر طبیعی در آزمایش پاپ اسمیر شود. یک آزمایش DNA برای HPV نیز وجود دارد که می تواند نوع خطرناک ویروس HPV را که موجب سرطان سرویکس می شود مشخص نماید. این آزمایش می تواند در موارد زیر انجام شود:

  • به عنوان غربالگری در زنان بالای 30 سال
  • در زنانی که نتایج پاپ اسمیرشان اندکی تغییرات دارد
درمان زگیل های تناسلی

زگیل تناسلی باید بوسیله پزشک درمان شود. از درمان خودسرانه آن با داروهای بدون نسخه خودداری کنید.

درمان می تواند شامل این موارد باشد:

  • درمان پوست ناحیه توسط پزشک و در مطب
  • تجویز داروهایی که باید چند بار در هفته و در خانه باید مصرف شوند

 

عمل برداشتن زگیل ها می تواند به یکی از روش های زیر صورت پذیرد:

  • منجمد کردن (کرایوسرجری)
  • سوزاندن
  • لیزر درمانی
  • جراحی

 

اگر فردی زگیل تناسلی داشته باشد، شریک جنسی او نیز در ارتباط با وجود زگیل باید معاینه شود. فرد باید تحت درمان قرار گیرد، حتی اگر هیچ علامتی نداشته باشد. این امر از انتشار ویروس به دیگران پیشگیری می کند.

فرد پس از اتمام دوره درمان باید دوباره تحت معاینه پزشکی قرار گیرد تا از عدم بازگشت زگیل ها اطمینان حاصل شود.

در زنانی که قبلا خودشان و یا شریک جنسی شان زگیل تناسلی داشته اند، پاپ اسمیر باید به طور معمول انجام شود. و اگر زگیل تناسلی در ناحیه سرویکس باشد، آزمایش پاپ اسمیر باید هر 3 تا 6 ماه پس از اولین دوره درمان صورت گیرد.

در زنانی که تغییرات پیش سرطانی ناشی از آلودگی با HPV وجود داشته باشد، باید تحت درمان های بیشتری قرار گیرند.

پیش آگهی درمان

خیلی از زنانی که از نظر جنسی فعال هستند با ویروس HPV آلوده می شوند. در بسیاری از آنها HPV خود به خود رفع می شود. بسیاری از زنانی که با ویروس HPV آلوده می شوند هیچ علامت یا مشکلی پیدا نمی کنند، ولی می توانند ویروس را به شریک (یا شریک های) جنسی خود منتقل کنند.

حتی اگر فردی تحت درمان زگیل های تناسلی قرار گیرد نیز می تواند ویروس را به بقیه افراد منتقل کند.

عوارض احتمالی
  • برخی از گونه های ویروس HPV می تواند موجب سرطان دهانه رحم (سرویکس) و واژن شود. آنها اصلی ترین علت سرطان سرویکس می باشند.
  • برخی از زگیل های تناسلی تعدادشان بیشتر و اندازه شان نیز بزرگ می شود. این ضایعات باید تحت درمان های بیشتری قرار گیرند.
چه موقع به پزشک مراجعه کنیم؟

در هر یک از موارد زیر حتما به پزشک مراجعه کنید:

  • در صورتی که شریک جنسی تان زگیل تناسلی دارد
  • در صورتی که در نواحی تناسلی خارجی تان زگیل های قابل رویت وجود دارد.
  • در صورتی که دچار خارش، ترشحات و یا خونریزی غیرطبیعی از واژن شده اید. توجه داشته باشید که، پس از تماس با یک فرد آلوده، ممکن است ماهها و یا حتی سالها طول بکشد تا زگیل تناسلی ظاهر شود.
  • در صورتی که فکر می کنید یک کودک کم سن و سال دچار زگیل در ناحیه تناسلی شده.

توجه: زنان باید از سن 21 سالگی شروع به انجام آزمایش پاپ اسمیر نمایند.

پیشگیری از زگیل های تناسلی

ویروس پاپیلوم انسانی (HPV) می تواند به راحتی از فردی به فرد دیگر منتقل شود، حتی اگر فرد آلوده زگیل های قابل رویت و یا علامت خاصی از آلودگی نداشته باشد. بنابراین اطمینان از سلامت رابطه جنسی بهترین راه پیشگیری از آلودگی به ویروس زگیل تناسلی و سرطان سرویکس می باشد:

  • همیشه از کاندوم های مردانه و زنانه استفاده کنید. اما توجه داشته باشید که کاندوم نیز نمی تواند به طور صد در صد از انتقال ویروس جلوگیری کند. زیرا پوست نواحی اطراف ناحیه تناسلی نیز ممکن است به ویروس HPV آلوده باشد.
  • از برقراری رابطه با کسانی که به علت فعالیت جنسی زیاد امکان آلودگی به ویروس در آنها بالاست اجتناب کنید.
  • هنگام برقراری رابطه جنسی از سلامت و عاری از ویروس بودن شریک جنسی خود مطمئن شوید.

 

دو نوع واکسن برای HPV وجود دارد که:

  • فرد را در برابر انواعی از HPV که موجب سرطان سرویکس می شوند محافظت می کند.
  • استفاده از آنها برای زنان و دختران در سنین نوجوانی و جوانی توصیه می شود.
  • به صورت دوره های تزریق سه تایی در دسترس قرار دارند.

از پزشک خود درباره سودمند بودن تزریق واکسن HPV، سوال کنید.

خواندن این مطالب نیز توصیه می شود . . .
زگیل ها