درمان بیماری عروق کرونری

درمان بیماری عروق کرونر اغلب دربردارنده ایجاد تغییراتی در سبک زندگی، مصرف برخی از داروها و بکار بستن روش های پزشکی می باشد.

 

تغییر سبک زندگی

ایجاد تغییرات زیر در سبک زندگی می تواند تا اندازه زیادی به داشتن عروق کرونری سالم تر کمک کند.

  • ترک سیگار
  • مصرف مواد غذایی سالم
  • انجام منظم تمرینات ورزشی
  • کاهش وزن
  • کاهش استرس

 

داروها

برای درمان بیماری عروق کرونر می توان از داروهای بسیار زیادی استفاده کرد، مواردی نظیر:

  • داروهای کاهنده کلسترول خون. این داروها از طریق کاهش سطح کلسترول خون، بویژه لیپوپروتئین با چگالی پایین (LDL یا کلسترول بد)، منجر به کاهش تشکیل پلاک های کلسترولی در عروق کرونر می شوند. پزشک معالج می تواند از میان گروهی از داروها نظیر استاتین ها، نیاسین، فیبرات ها و غیره، داروی مورد نظر را انتخاب کند.
  • آسپیرین. ممکن است پزشک مصرف روزانه آسپیرین یا سایر رقیق کننده های خونی را توصیه کند. این داروها می توانند سبب کاهش احتمال لخته شدن خون شوند و بدین ترتیب به پیشگیری از انسداد عروق کرونر کمک کنند. در آن دسته از افرادی که سابقه حملات قلبی دارند، مصرف آسپیرین می تواند به پیشگیری از بروز حملات بعدی کمک کند. در مواردی که بیمار مبتلا به اختلالات خونریزی دهنده بوده و یا از سایر رقیق کننده های خونی استفاده می کند، مصرف آسپیرین توصیه نمی شود. بنابراین قبل از مصرف آسپیرین حتما با پزشک خود مشورت کنید.
  • مسدود کننده های گیرنده های بتا (بتابلوکر ها). این داروها ضربان قلب و فشار خون را کم کرده و بدین ترتیب منجر به کاهش نیاز قلب به اکسیژن می شوند. در صورت داشتن سابقه حملات قلبی این دارو سبب کاهش احتمال بروز حملات بعدی خواهد شد.
  • نیتروگلیسرین. قرص ها، اسپری ها و پدهای نیتروگلیسرین بواسطه اتساع عروق کرونر و کاهش نیاز قلب به اکسیژن سبب کاهش درد قفسه سینه می شوند.
  • بازدارنده های آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE) و مسدود کننده های گیرنده آنژیوتانسین II. این داروهای مشابه هم، فشار خون را کاهش و مانع از پیشرفت بیماری عروق کرونر می شوند. در صورت داشتن سابقه حملات قلبی، مصرف بازدارنده های ACE سبب کاهش احتمال بروز حملات بعدی خواهد شد.

 

روش های ترمیم و بهبود جریان خون

گاهی اوقات برای درمان بیماری عروق کرونر به درمان های تهاجمی تری نیاز هست. در این بخش به چند گزینه از این نوع درمان ها اشاره شده است:

  • آنژیوپلاستی و تعبیه استنت. در این شیوه، لوله نازک و بلندی (کاتتر) وارد ناحیه تنگ شده شریان می شود. سپس یک سیم که بالون خالی بدان متصل می باشد از طریق کاتتر وارد ناحیه مسدود می شود. در مرحله بعدی این بالون باد شده و بر رسوب دیواره های سرخرگ فشار وارد می کند.

معمولاً به منظور باز نگهداشتن سرخرگ، یک استنت در سرخرگ تعبیه می شود. برخی از این استنت ها به منظور کمک به باز نگهداشتن سرخرگ ها، به آرامی داروهایی را منتشر می کنند.

  • جراحی بای پس عروق کرونر. جراح به منظور ایجاد مسیری جدید برای عروق کرونر مسدود شده، رگ بخش دیگری از بدن را به سرخرگ کرونر آسیب دیده پیوند می زند. انجام این کار سبب گردش جریان خون در اطراف عروق کرونر تنگ یا مسدود می شود. از آنجایی که این روش نیازمند عمل باز می باشد، در مواقعی بکار برده می شود که چندین عروق کرونر مسدود شده باشند.

 

درمان های جایگزین

اسیدهای چرب امگا 3، گونه ای از اسیدهای چرب غیر اشباع می باشند که سبب کاهش التهاب در کل بدن می شوند (التهاب یکی از فاکتورهای دخیل در بروز بیماری عروق کرونر می باشد). البته نتایج تحقیقاتی که اخیراً به انجام رسیده اند تأثیر مصرف این اسیدهای چرب را به طول قطعی تأیید نمی کنند. بنابراین برای تأیید اثر بخشی این مواد به انجام تحقیقات بیشتری نیاز هست.

  • ماهی و روغن ماهی. غنی ترین و اثر بخش ترین منبع برای اسیدهای چرب امگا 3 محسوب می شوند. ماهی های پر چرب نظیر: ماهی آزاد، شاه ماهی و به میزان کمتر ماهی تن، حاوی اسیدهای چرب امگا 3 می باشند و بنابراین مصرف آنها بسیار مفید می باشد. مصرف مکمل های روغن ماهی نیز می تواند سودمند باشند، با وجود این شواهد موجود نشان می دهند که مصرف خود ماهی بهتر می باشد.
  • بذر کتان و روغن بذر کتان نیز شامل اسیدهای چرب امگا 3 می باشد، لیکن با توجه به تحقیقات انجام گرفته مصرف این مواد به اندازه ماهی اثر بخش نمی باشد. پوسته تخم کتان خام نیز حاوی فیبر محلول می باشد که به کاهش کلسترول خون کمک می کند.
  • سایر منابع غذایی اسیدهای چرب امگا 3: گردو، روغن کانولا، دانه های سویا و روغن سویا. این مواد غذایی در مقایسه با ماهی و روغن ماهی حاوی مقادیر کمتری از اسیدهای چرب امگا 3 هستند و شواهد چندانی در ارتباط با فواید آنها برای سلامت قلبی وجود ندارد.

 

سایر مکمل ها نیز می توانند به کاهش فشار خون و کلسترول خون کمک کنند که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • اسید آلفالینولنیک (ALA)
  • کنگر فرنگی
  • جو
  • بتاسیتوسترول (که در مکمل های خوراکی و برخی از مارگارین ها وجود دارد).
  • بلوند پسیلیوم (Blond psyllium)
  • کاکائو
  • کوآنزیم Q10
  • سیر
  • سبوس جو دو سر(که در آرد جو دو سر و آرد جو کامل وجود دارد)
  • سیتوستانول (که در مکمل های خوراکی و برخی از مارگارین ها نظیر Benecol پیدا می شود).