علائم اعتیاد به انواع مواد مخدر

علایم و نشانه های مشخص مصرف و وابستگی به مواد مخدر، بسته به نوع موادی که مصرف می شود متفاوت می باشد. با توجه به علایم و نشانه های فیزیکی و رفتاری می توان تفاوت میان مصرف یا سوء مصرف دارو را شناسایی کرد.

برخی از رفتارها یا علایم وابستگی به مواد عبارتند از:

  • احساس نیاز به مصرف مرتب مواد، یک و یا حتی چند بار در روز
  • عدم موفقیت در ترک مواد
  • نیاز به حصول اطمینان از داشتن ذخیره مواد
  • صرف هزینه های زیاد برای خرید مواد با وجود نداشتن وسع مالی
  • روی آوردن به کارهای ناپسند نظیر دزدی، به منظور بدست آوردن مواد
  • احساس نیاز به مصرف مواد به منظور مقابله با مشکلات
  • رانندگی یا انجام کارهای خطرناک به هنگام بروز عوارض ناشی از مصرف مواد
  • صرف وقت و انرژی بسیار زیاد برای بدست آوردن و نیز مصرف مواد
ماری جوانا و حشیش

احتمال بروز وابستگی روانی به ترکیبات شاهدانه، از جمله تتراهیدروکانابینول (THC) که در ماری جوانا و حشیش وجود دارد بسیار زیاد می باشد. افراد معتاد به ماری جوانا معمولاً بشکل روزانه از این ماده استفاده می کنند. در واقع این افراد هیچ وابستگی شیمیایی به این ماده ندارند و فقط به لحاظ روانی است که احساس نیاز می کنند.

 

علایم و نشانه های مصرف و وابستگی به ماری جوانا و حشیش عبارتند از:

  • اختلال ادراکی (بینایی، شنوایی، چشایی)
  • ضعیف شدن حافظه
  • افزایش فشار خون و ضربان قلب
  • قرمزی چشم ها
  • کاهش میزان هماهنگی عضلات بدن
  • دشواری تمرکز
  • افزایش اشتها
  • کاهش سرعت واکنش بدن
  • بروز افکار پارانویا (بد بینی)
باربیتورات ها و بنزودیازپین ها

باربیتورات ها و بنزودیازپین ها سرکوب کننده عملکرد دستگاه عصبی مرکزی هستند. فنوباربیتال، آموباربیتال و سکوباربیتال نمونه هایی از باربیتورات ها می باشند. بنزودیازپین ها شامل مسکن هایی چون: دیازپام، آلپرازولام، لورازپام، کلونازپام  و کلردیازپوکساید و ... می باشند. مصرف این داروها می بایست دقیقاً طبق تجویز پزشک انجام گیرند. در صورتی که احساس می کنید نیاز شما به این داروها افزایش یافته است با پزشک خود مشورت کنید.

 

علایم و نشانه های مصرف و وابستگی به این مواد عبارتند از:

  • خواب آلودگی
  • بریده بریده صحبت کردن
  • کاهش میزان هماهنگی عضلات بدن
  • بروز مشکلات مرتبط با حافظه
  • آشفتگی و سرگیجه
  • کاهش میزان فشار خون و پایین آمدن سطح تنفس
  • سرگیجه
  • افسردگی
مت آمفتامین (شیشه)، کوکائین و سایر محرک ها

این گروه از مواد شامل متامفتامین ها، آمفتامین ها، کوکائین و متیل فنیدات (ریتالین) می باشند.

علایم مصرف و وابستگی به این مواد عبارتند از:

  • احساس سرخوشی
  • کاهش اشتها
  • سریع سخن گفتن
  • بی قراری
  • کج خلقی
  • بروز افسردگی همزمان با از بین رفتن تأثیر دارو
  • احتقان بینی و وارد آمدن آسیب به غشای مخاط بینی در آن دسته از مصرف کنندگانی که این مواد را از طریق بینی مصرف می کنند
  • بی خوابی
  • کاهش وزن
  • افزایش ضربان قلب، فشار خون و دمای بدن
  • پارانویا (بد بینی)

 

مت آمفتامین (شیشه) که با عنوان (meth) نیز شناخته شده است یک داروی بسیار خطرناک محسوب می شود. میزان وابستگی به این دارو و بروز عوارض جانبی فیزیکی کوتاه و بلند مدتی که در پی مصرف این دارو بوجود می آید بسیار بالا می باشد. مت آمفتامین داروی نسبتاً ارزانی است که به آسانی می توان آن را تهیه کرد.

مواد مخدر کلوپی

مواد مخدر کلوپی موادی هستند که معمولاً در مهمانی های شبانه، کلوپ ها، کنسرت ها و ... اغلب توسط نوجوانان مصرف می شوند. نمونه هایی از این داروها عبارتند از اکستازی، GHB، روهیپنول و کتامین. تمامی این داروها در یک گروه جای نمی گیرند، ولیکن دارای خطرات و اثرات مشابهی می باشند.

 

علایم و نشانه های مصرف و وابستگی به این داروها عبارتند از:

  • احساس شادی و سرخوشی بیش از حد
  • ناتوانی کنترل احساسات
  • بروز اختلالاتی در حس های بینایی، شنوایی و چشایی
  • بروز اختلالات شبیه به آمفتامین (با مصرف کتامین و اکستازی).
  • کاهش هماهنگی عضلات بدن
  • قوه تشخیص ضعیف
  • بروز مشکلاتی در حافظه یا از دست دادن حافظه
  • کاهش یا افزایش فشار خون و ضربان قلب
  • خواب آلودگی و از دست دادن هوشیاری (با مصرف GHB و روهیپنول)

 

روهیپنول و GHB داروهای بسیار خطرناکی هستند و مصرف این داروها به همراه الکل ممکن است سبب افزایش بروز تشنج، کما و حتی مرگ شود. مصرف این داروها به همراه الکل سبب افزایش خطرات احتمالی می شود. از آنجایی که می توان این داروها را بدون آگاهی یا رضایت فرد دریافت کننده به او خوراند، لذا این مواد معمولاً با هدف تجاوزهای جنسی مورد استفاده قرار می گیرند.

یکی از خطرات مربوط به مواد مخدر کلوپی این است که شکل پودری، مایع یا قرص مانند این داروها که بشکل خیابانی بفروش می رسند اغلب حاوی مواد ناشناخته ای هستند که می تواند بسیار مضر باشد.

هالوسینوژنها (داروهای توهم زا)

مصرف هالوسینوژنها بسته به نوع داروی مصرفی منجر به بروز علایم و نشانه های مختلفی می شود. رایج ترین هالوسینوژنها عبارتند از: LSD و فن سیکلیدین (PCP).

 

نشانه های مصرف LSD عبارتند از:

  • توهم
  • تغییر ادراک فرد از واقعیت و منحرف شدن حواس از مسیر طبیعی و تفسیر اطلاعات ورودی از یکی از حواس پنجگانه در قالب حواسی دیگر به عنوان مثال: شنیدن رنگ ها!
  • بروز تغییرات ثابت و همیشگی در حواس
  • افزایش سرعت ضربان قلب
  • فشار خون بالا
  • رعشه
  • تجربه مجدد توهم ها و به یاد آوردن خاطرات گذشته

 

نشانه های مصرف PCP عبارتند از:

  • توهم
  • سرخوشی
  • هذیان
  • ترس
  • کاهش اشتها
  • افسردگی
  • پرخاشگری و خشونت
داروهای استنشاقی

علایم و نشانه های مصرف داروهای استنشاقی بسته به نوع مواد مصرفی متفاوت می باشند. برخی از مواد استنشاقی شایع عبارتند از: چسب، تینر، لاک غلط گیر، ماژیک، گازولین، مایعات شوینده و محصولات اسیدی.

استنشاق این محصولات می تواند منجر به بروز مسمومیت خفیف و احساس وابستگی شود. استفاده بلند مدت این مواد نیز می تواند منجر به بروز حملات تشنج و وارد آمدن صدماتی به مغز، کلیه ها و کبد شود. از این گذشته مصرف این مواد استنشاقی می تواند منجر به مرگ نیز شود.

داروهای مخدری (ضد درد های نارکوتیک)

داروهای شبه افیون، داروهای مسکن مخدری هستند که یا بشکل طبیعی از اوپیوم (تریاک) بدست می آیند و یا به شکل مصنوعی تولید می شوند. این گروه از داروها شامل هروئین، مورفین، کدئین، متادون و اکسی کدون می باشند.

برخی از این داروها جنبه های درمانی داشته و می بایست دقیقاً بر حسب دستورالعمل های تجویز شده مصرف شوند، بنابراین هرگز بدون مشورت با پزشک اقدام به افزایش دوز مصرفی خود نکنید.

 

نشانه های مصرف و وابستگی به داروهای مخدری شامل موارد زیر می شوند:

  • کاهش حس درد
  • آرامش
  • افسردگی
  • سردرگمی
  • یبوست
  • کاهش سطح تنفس
  • وجود جای تزریق در بدن (در صورت تزریق مواد)