عفونت گوش میانی

عفونت گوش میانی (اوتیت مدیای حاد) اغلب یک عفونت باکتریایی یا ویروسی است که گوش میانی (فضای پر از هوای پشت پرده صماخ که در بردارنده استخوانهای کوچک مرتعش می باشد) را مبتلا می سازد. کودکان در مقایسه با بزرگسالان بیشتر مستعد ابتلا به عفونت گوش می باشند.

عفونت های گوش بدلیل بروز التهاب و تجمع مایعات در گوش میانی معمولاً دردناک می باشند.

از آنجایی که عفونت های گوش اغلب بخودی خود از بین می روند، از اینرو روندهای درمانی معمولاً با کنترل درد و نظارت بر مشکل آغاز می شوند. عفونت های گوش بوجود آمده در نوزادان و موارد شدید عفونت ها معمولاً نیازمند مصرف داروهای آنتی بیوتیکی می باشند. مشکلات بلند مدت مرتبط با عفونت های گوش (تجمع مزمن مایعات در گوش میانی، عفونت های مزمن یا مکرر) می توانند سبب بروز مشکلات شنوایی و سایر عوارض جدی شوند.

 

علائم و نشانه ها

علایم و نشانه های مرتبط با عفونت گوش معمولاً بسیار سریع بروز می کنند.

 

علائم و نشانه های عفونت گوش در کودکان

علایم و نشانه های شایع عفونت گوش در کودکان عبارتند از:

  • درد گوش، که بویژه به هنگام دراز کشیدن بدتر می شود.
  • کشیدن گوش توسط خود کودک
  • بروز مشکلاتی در روند خواب
  • گریه بیش از حد کودک
  • بی قراری بیش از حد کودک
  • بروز مشکلاتی در شنوایی یا اختلال در نشان دادن واکنش به صداها
  • عدم حفظ تعادل
  • تب 100°F (38°C) یا بالاتر
  • ترشح مایعات از گوش
  • سردرد
  • کاهش اشتها

 

علایم و نشانه های شایع عفونت گوش در بزرگسالان:

  • درد گوش
  • ترشح مایعات از گوش
  • کاهش شنوایی

 

نقش شیپور استاش

شیپورهای استاش یک جفت لوله باریکی هستند که از هر یک از گوش های میانی تا ناحیه پشت گلو، پشت مجرای بینی، امتداد دارند باز و بسته شدن دهانه انتهایی هر یک از این لوله ها سبب:

  • تنظیم فشار هوا در گوش میانی
  • ورود هوای تازه به درون گوش
  • و تخلیه ترشحات طبیعی از گوش میانی می شود.

 

تورم، التهاب و تجمع مخاط در شیپورهای استاش که در اثر عفونت دستگاه تنفسی فوقانی یا آلرژی رخ می دهد، می تواند سبب انسداد این معبرها و تجمع مایعات در گوش میانی شوند. بروز یک عفونت ویروسی یا باکتریایی در این مایعات معمولاً منجر به پیدایش علایم مرتبط با عفونت گوش میانی می شود در کودکان عفونت های گوش تا حدودی شایع تر از بزرگسالان می باشد و این امر به باریک و افقی بودن این لوله ها در این گروه سنی مرتبط می شود - فاکتورهایی که سبب دشواری تخلیه ترشحات و افزایش احتمال انسداد این شیپورها می شوند.

 

نقش لوزه سوم

لوزه سوم دو بافت لنفاوی کوچک هستند که در قسمت فوقانی و پشت بینی قرار گرفته اند و تصور می شود که نقش مهمی را در فعالیت های سیستم ایمنی بر عهده داشته باشند.

نزدیکی لوزه سوم به دهانه شیپورهای استاش باعث می شود که التهاب یا بزرگ شدگی این لوزه ها سبب انسداد این مسیرها شده و بدین ترتیب گوش میانی دچار عفونت شود. بزرگ و فعال بودن لوزه سوم در کودکان سبب افزایش اهمیت نقش التهاب لوزه سوم در بروز عفونت های گوش میانی می شود.

 

بیماری های مرتبط با عفونت گوش

آن دسته از بیماری های گوش میانی که ممکن است به عفونت گوش میانی ارتباط داشته باشند و یا منجر به بروز مشکلات مشابهی در گوش میانی شوند، عبارتند از:

  • اوتیت مدیای منتشر. اوتیت مدیای منتشر عبارت است از التهاب و تجمع مایعات در گوش میانی بدون وجود هیچ گونه عفونت باکتریایی یا ویروسی. تداوم تجمع مایعات، حتی پس از بهبود عفونت گوش، می تواند منجر به بروز این عارضه شود. برخی از ناهنجاری ها یا انسداد های غیر عفونی شیپورهای استاش نیز می توانند منجر به بروز این عارضه شوند.
  • اوتیت مدیای چرکی مزمن. این عارضه عبارت است از یک عفونت گوشی مزمن که در نتیجه پارگی یا سوراخ شدن پرده صماخ بوجود می آید.