ریفلاکس معده به مری - درمان

درمان سوزش معده و سایر نشانه ها و علایمGERD  معمولا با مصرف داروهایی (بدون تجویز پزشک) شروع می شود که به کنترل میزان اسید موجود در معده می پردازند. در صورت عدم کاهش سوزش معده در مدت چند هفته، پزشک معالج می تواند استفاده از سایر درمانها، از جمله داروها و جراحی، را توصیه کند.

آنچه در این مقاله می خوانید:
درمان های دارویی ریفلاکس

درمان سوزش معده و سایر نشانه ها و علایمGERD  معمولا با مصرف داروهایی (بدون تجویز پزشک) شروع می شود که به کنترل میزان اسید موجود در معده می پردازند. در صورت عدم کاهش سوزش معده در مدت چند هفته، پزشک معالج می تواند استفاده از سایر درمانها، از جمله داروها و جراحی، را توصیه کند.

 

درمانهای اولیه برای کنترل سوزش معده

داروهای OTC (بدون تجویز پزشک) می توانند در روند کنترل سوزش معده موثر باشند، درمانهایی نظیر:

آنتی اسید ها (داورهای خنثی کننده اسید معده). برخی از آنتی اسید ها می توانند باعث تسکین سریع درد شوند. با این وجود مصرف آنتی اسید ها منجر به درمان مری ملتهب نمی شود. نمونه هایی از این داروها عبارتند از: آلومینیوم ام جی و هیدروکسید منیزیوم. مصرف بیش از حد داروهای آنتی اسید می تواند منجر به بروز برخی از عوارض جانبی نظیر اسهال یا یبوست نیز شود.

داروهایی که منجر به کاهش تولید اسید می شوند، این داروها که مسدود کننده های گیرنده H2 نامیده می شوند، شامل سایمتیدین، فاموتیدین، نیزاتیدین یا رانیتیدین می باشند. تاثیر مسدود کننده های گیرنده H2 همانند آنتی اسید ها سریع نمی باشد، ولی مدت زمان اثر بخشی داروهای مذکور طولانی تر است. گونه های قویتری از داروهای مذکور تنها با تجویز پزشک قابل دسترسی می باشند.

داروهایی که باعث توقف تولید اسید و التیام مری می شوند. مهار کننده های پمپ پروتون باعث توقف تولید اسید می شوند و امکان التیام بافت صدمه دیده مری را نیز فراهم می کنند. مهار کننده های پمپ پروتون که بدون تجویز پزشک به فروش می رسند عبارتند از: لانزوپرازول و امپرازول.

اگر علائم شما به گونه ای است که بیشتر از 2 بار در طول هفته از داروهای مذکور استفاده می کنید و یا در صورت عدم تسکین و فروکش کردن علایم با پزشک خود تماس بگیرید.

 

داروهای تجویزی قوی

چنانچه علیرغم بکار بستن شیوه های اولیه درمان، سوزش معده همچنان تداوم داشته باشد، پزشک معالج می تواند مصرف داروهای تجویزی قوی نظیر موارد زیر را توصیه کند.

مسدود کننده های گیرندهH2  تجویزی قوی. این مواد شامل موادی نظیر: سایمیتدین، فاموتیدین، نیزاتیدین و رانیتیدین می باشد.

مهارکننده های پمپ پروتون تجویزی قوی که شامل اسموپرازول، لانزوپرازول، امپرازول، پنتوپرازول، رابوپرازول و دکسلانزوپرازول می باشند.

داروهای ذکر شده، گاها می توانند منجر به کاهش تراکم استخوان و افزایش احتمال بروز شکستگی در استخوانها شوند. به منظور کاهش چنین خطراتی، پزشک معالج می تواند مصرف مکمل های کلسیم را توصیه کند.

داروهای مذکور می توانند باعث کاهش اثر بخشی داروهای رقیق کننده خون، کلوپیدوگرل  (Plavix)شوند. چنانچهPlavix  مصرف می کنید و پزشک مصرف مهارکننده پمپ پروتون را نیز تجویز کرده است، حتما در این مورد با او مشورت کنید.

 

داروهایی که منجر به تقویت اسفنکتر تحتانی مری می شوند. این داروها که عناصر پروکینتیک نامیده می شوند، به تخلیه سریع تر معده و تنگ تر شدن دریچه میان معده و مری کمک می کنند. متوکلوپرامید نمونه ای از این داروها می باشد. عوارض جانبی نظیر خستگی، افسردگی، اضطراب و سایر مشکلات عصبی باعث کاهش سودمندی این داروها می شوند.

جراحی و سایر روش ها

بهره گیری از جراحی و سایر شیوه ها در صورت عدم اثربخشی داروها.

اغلب موارد GERD را می توان با مصرف دارو کنترل کرد. در شرایطی که داروها کارایی لازم را نداشته باشند یا بیمار تمایلی به مصرف بلند مدت داروها نداشته باشد، پزشک می تواند روندهای درمانی پیشرفته تر نظیر موارد زیر را توصیه کند:

  • انجام جراحی با هدف تقویت اسفنکتر تحتانی مری1. جراحی مذکور شامل تنگ تر کردن اسفنکتر تحتانی مری، از طریق بستن بالاترین قسمت معده در اطراف بخش خارجی مری تحتانی، به منظور پیشگیری از بروز پدیده ریفلاکس می باشد.
    این جراحی می تواند هم به شکل باز و هم به صورت لاپاراسکوپی انجام گیرد. در عمل باز، جراح شکافی بزرگ در ناحیه شکم ایجاد می کند. در جراحی لاپاراسکوپی، جراح 3 الی 4 شکاف کوچک در شکم ایجاد می کند و ابزاری، از جمله یک لوله انعطاف پذیر مجهز به یک دوربین کوچک، را از طریق این شکاف ها وارد بدن فرد بیمار می کند.
  • انجام جراحی با هدف ایجاد یک مانع به منظور جلوگیری از بازگشت اسید معده. در این روش یک ابزار2 از طریق دهان وارد معده می شود. از این ابزار برای پیوند بافت (در بخش انتهایی معده) به جایگزین دریچه اسفنکتر، با هدف جلوگیری از ورود اسید معده به مری استفاده می شود. به احتمال زیاد پزشک معالج، استفاده از این روش را در صورت موثر نبودن داروها یا مناسب نبودن جراحی تقویت اسفنکتر، توصیه خواهد کرد. مشخص نیست که این درمان برای چه کسانی به عنوان بهترین گزینه محسوب می شود، با این وجود تحقیقاتی در این زمینه در حال انجام می باشند.
  • ایجاد بافت زخم در مری3. در این روش از انرژی الکترود به منظور انتقال گرما به بافت های مری استفاده می شود. گرما منجر به بوجود آمدن بافت زخم و وارد آمدن آسیب به اعصابی می شود که در برابر پدیده ریفلاکس اسید واکنش نشان می دهند. بافت زخمی که همزمان با التیام مری بوجود می آید به افزایش قدرت عضلات کمک می کند. به احتمال زیاد پزشک معالج، استفاده ار این روش را در صورت موثر نبودن داروها و یا مناسب نبودن جراحی تقویت اسفنکتر، توصیه خواهد کرد. مشخص نیست که این درمان برای چه کسانی به عنوان بهترین گزینه محسوب می شود، با این وجود تحقیقاتی در این زمینه نیز در حال تکوین می باشند.
  • انجام جراحی با هدف تقویت اسفنکر تحتانی مری (.(linx ابزار Linx، حلقه ای از مهره های تیتانیوم مغناطیسی کوچکی است که در اطراف نقطه اتصال معده و مری بسته شده است. کشش مغناطیسی میان مهره ها به اندازه کافی قوی است که مجرای میان این دو (مری و معده) را به منظور جلوگیری از ریفلاکس اسید معده بسته نگه دارد، در عین حال کشش مغناطیسی به اندازه کافی ضعیف است که امکان عبور مواد غذایی از میان این مجرا را میسر سازد. این ابزار جدید از سوی سازمان دارو و غذا به تایید رسیده است. امکان قرار دادن این ابزار در بدن با استفاده از شیوه های جراحی (با حداقل میزان برش) وجود دارد.

 

1  Nissen fundoplication

2 Esophyx

3 Stretta procedure