میگرن چیست؟

سردرد های میگرنی می توانند منجر به بروز درد به صورت ضربان شدید یا احساس تپش در ناحیه ای از سر شوند و معمولاً با حالت تهوع، استفراغ و حساسیت بسیار زیاد به نور و صدا همراه می باشند.

حملات میگرنی می توانند منجر به بروز دردهای بسیار شدیدی شوند که ساعت ها تا روزها ادامه می یابند و معمولاً تا اندازه ای شدید هستند که تنها چیزی که بیمار می تواند به آن فکر کند پیدا کردن یک محل تاریک و خلوت برای دراز کشیدن می باشد.

قبل یا همزمان با برخی از میگرن ها علایم هشدار حسی (آئورا) نیز بروز می کنند، مواردی نظیر مشاهده نقاط نورانی، نقاط تاریک یا احساس سوزن شدن دست ها یا پاها.

مصرف دارو می تواند به کاهش تناوب و شدت حملات میگرنی کمک کند. در صورت نتیجه بخش بودن درمان می توانید در ارتباط با مصرف داروهای جدید ضد میگرن با پزشک خود مشورت کنید. مصرف داروهای مناسب در کنار درمانهای خودپایی و تغییر شیوه زندگی می توانند در درمان این بیماری مؤثر واقع شوند.

سردرد های میگرنی اغلب در دوران کودکی، نوجوانی یا اوایل بزرگسالی شروع می شوند و در طول 4 مرحله پیشروی می کنند: پرودروم (مرحله پیش نشانه یا پیش حمله)، آئورا، سردرد و پُست دروم (علایم پس از میگرن). لیکن این احتمال نیز وجود دارد که برخی از بیماران تمامی این 4 مرحله را تجربه نکنند.

پرو دروم

ممکن است یک یا 2 روز قبل از شروع میگرن متوجه بروز تغییرات کوچکی شوید که دلالت بر شروع میگرن دارند، تغییراتی چون:

  • یبوست
  • افسردگی
  • هوس کردن برخی از مواد غذایی
  • بیش فعالی
  • تحریک پذیری
  • خشک شدن و گرفتگی گردن
  • خمیازه های زیاد و غیر قابل کنترل
آئورا

ممکن است آئورا در طول سردرد های میگرنی و یا قبل از آن رخ دهد. آئوراها همان علایم سیستم عصبی هستند که معمولاً شامل اختلالات بینایی، نظیر دیدن نقاط نورانی می شوند. گاهی اوقات آئورا شامل اختلالات حواس لمسی، حرکتی یا گفتاری نیز می شوند. در اغلب موارد، افراد مبتلا به سردرد های میگرنی این مرحله را تجربه نمی کنند.

علایم آئورا معمولاً بتدریج آغاز می شوند و در عرض چند دقیقه تشدید می یابند و سپس به مدت 20 - 60 دقیقه ادامه پیدا می کنند. نمونه هایی از علایم مرتبط به آئورا عبارتند از: اختلالات بینایی نظیر دیدن اشکال مختلف، نقاط یا خطوط نورانی، کاهش بینایی، احساس خواب رفتگی یا سوزن شدن دست ها و پاها، اختلال تکلم (آفازی یا زبان پریشی).

بندرت ممکن است که آئورا با ضعف اندام ها (میگرن همی پلژیک) نیز همراه باشد.

حملات میگرنی

میگرن در صورت عدم درمان معمولاً 4 - 72 ساعت به طول می انجامد، ولیکن تناوب بروز این سردرد ها در افراد مختلف متفاوت است. به عنوان مثال ممکن است که یک فرد چندین بار در ماه دچار حملات میگرنی شود.

معمولا ً در طول یک حمله میگرنی علایم زیر بروز می کنند:

  • بروز درد در یک یا هر دو سمت سر
  • بروز درد بشکل ضربان یا تپش
  • حساسیت به نور، صدا و گاهی اوقات بو
  • حالت تهوع و استفراغ
  • تاری دید
  • احساس گیجی یا سبکی سر که گاهی اوقات با غش نیز همراه می باشد.
پُست دروم

مرحله نهایی میگرن که با عنوان پُست دروم شناخته می شود، پس از حمله میگرنی رخ می دهد. در طول این مرحله بیمار معمولاً احساس ضعف و خستگی می کند و گاهی اوقات احساس ضعیفی از سر خوشی نیز به برخی از بیماران دست می دهد.

زمان مراجعه به پزشک

سردرد های میگرنی اغلب تشخیص داده نمی شوند و بنابراین هیچ درمانی نیز در مورد آنها انجام نمی گیرد. در صورت بروز مکرر علایم و نشانه های مرتبط به حملات میگرنی، زمان بروز این حملات و نحوه درمان آنها را یادداشت کنید. سپس حتماً به پزشک مراجعه و در مورد این سردرد ها با او مشورت کنید.

حتی در صورت داشتن سابقه ای از بروز این نوع سردرد ها، چنانچه تغییرات ناگهانی در الگو و تناوب سردرد ها بوجود آمده است حتماً به پزشک مراجعه کنید.

در صورت بروز علایم و نشانه های زیر می بایستی بلافاصله به پزشک یا اورژانس مراجعه کنید، چرا که این علایم می توانند دال بر وجود سایر مشکلات پزشکی باشند که بسیار خطرناک تر از میگرن هستند:

  • بروز ناگهانی یک سردرد شدید.
  • سردرد هایی که با تب، گرفتگی، گیجی، تشنج، غش، دو بینی، ضعف، بی حسی یا مشکلات گفتاری همراه می باشند.
  • سردردی  که پس از وارد آمدن ضربه به سر بوجود آمده است، بویژه در صورت تشدید سردرد.
  • سردرد مزمنی که پس از سرفه، انجام فعالیت های بدنی، اعمال فشار یا حرکت ناگهانی تشدید می یابد.
  • بروز سردرد های جدید در افراد بالای 50 سال.