زخم های گوارشی - علل بوجود آورنده

زخم های گوارشی زمانی رخ می دهند که اسید موجود در مجاری گوارشی سبب سائیده شدن سطح پوشش مری، معده یا روده کوچک می شود. این اسید می تواند زخم روباز و دردناکی را بوجود آورد که احتمال خونریزی آن نیز وجود دارد.

مجاری گوارشی با لایه مخاطی پوشانده می شود که به شکل طبیعی از معده در برابر اسید محافظت می کند. لیکن افزایش سطح اسید یا کاهش میزان مخاط سبب ایجاد زخم های گوارشی می شود. دلایل شایع بروز این عارضه عبارتند از:

  • باکتری ها. هلیکوباکتر پیلوری بطور عادی در لایه های مخاطی زندگی می کند. هلیکوباکتر پیلوری اغلب مشکلی را بوجود نمی آورد، ولیکن می تواند سبب ایجاد تورم در لایه های داخلی معده و در نتیجه بوجود آمدن زخم شود. چگونگی گسترش هلیکوباکتر پیلوری مشخص نیست. تماس نزدیک نظیر بوسیدن می تواند سبب انتقال این باکتری از فردی به فرد دیگری شود. بعلاوه امکان انتقال این باکتری از طریق آب و مواد غذایی نیز وجود دارد.
  • استفاده مداوم از برخی از مسکن ها. برخی از داروهای مسکن می توانند سبب تحریک یا التهاب پوشش معده و روده کوچک شوند. این داروها عبارتنداز: آسپیرین، ایبوپروفن، ناپروکسن، کتوپروفن و سایر داروهای موسوم به ضد التهاب های غیراستروئیدی. بروز زخم های گوارشی در سالخوردگانی که بطور مرتب از این داروها مصرف می کنند و یا افرادی که بدلیل ابتلا به آرتروز (استئوآرتریت) ناچار به مصرف این داروها می باشند بسیار شایع می باشد.
  • سایر داروها. سایر داروهایی که مصرف آن ها منجر به بروز زخم های گوارشی می شود عبارتند از: داروهای بیس فسفونات که برای درمان آرتروز (استئوآرتریت) بکار می روند و مکمل های پتاسیم.

 

فاکتورهای مستعد کننده زخم های گوارشی

موارد زیر منجر به افزایش احتمال زخم های گوارشی می شود:

  • استعمال سیگار. استعمال سیگار می تواند سبب افزایش احتمال بروز زخم های گوارشی در افراد مبتلا به هلیکوباکتر پیلوری شود.
  • نوشیدن الکل. الکل می تواند سبب فرسایش و تحریک لایه مخاطی معده و افزایش میزان تولید اسید شود.

 

عوارض زخم های گوارشی

عدم درمان زخم های گوارشی منجر به بروز عوارض زیر می شود:

  • خونریزی های داخلی. خونریزی می تواند سبب بروز آنمی و یا در موارد شدیدتر بستری شدن فرد در بیمارستان و نیاز به تزریق خون شود. خونریزی های بسیار شدید نیز می توانند منجر به بالا آوردن خون، وجود خون در مدفوع و یا تیره تر شدن رنگ آن شوند.
  • عفونت. زخم های گوارشی می توانند منجر به ایجاد حفره ای در دیواره معده یا روده کوچک شوند و فرد را در معرض ابتلا به عفونت های خطرناک حفره شکمی (پریتونیت) قرار دهند.
  • بافت اسکار. زخم های گوارشی می توانند منجر به ایجاد بافت های اسکاری (بافت های به جا مانده از زخم) شوند که سبب انسداد مجرای گوارشی می شوند. این زخم ها همچنین سبب سیر شدن سریع، استفراغ و کاهش وزن نیز می شوند.