درد مچ پا

مچ پا شبکه پیچیده ای از استخوانها، رباط ها، تاندونها و ماهیچه ها می باشد. ممکن است این عضو از بدن که برای تحمل وزن از قدرت کافی برخوردار است در معرض آسیب و جراحت قرار گیرد.

درد مچ پا در هر دو بخش درونی یا بیرونی مچ و یا در امتداد زردپی آشیل، که عضلات بخش پایینی ساق پا را به استخوان متصل می کند، احساس می شود. اگر چه دردهای خفیف مچ پا معمولاً پاسخ مناسبی به درمانهای خانگی نشان می دهند، ولی گاهی اوقات مدت زمان زیادی طول می کشد تا چنین دردهایی مرتفع شوند.

دردهای شدید مچ پا، بویژه دردهایی که در پی وارد آمدن آسیب به پا ایجاد می شوند، نیازمند ارزیابی های دقیق پزشکی می باشند. حتی آسیب های نسبتاً خفیف وارد آمده به مچ پا نیز می توانند در طول مراحل اولیه بسیار دردناک باشند. معمولاً در چنین شرایطی امتحان درمانهای خانگی ساده برای کوتاه مدت بی خطر و مؤثر می باشند.

 

در این شرایط بلافاصله به اورژانس مراجعه کنید:

  • وجود درد یا تورم شدید
  • وجود یک زخم باز و یا یک تغییر شکل شدید در مچ پا
  • وجود نشانه هایی از عفونت نظیر سرخی، گرمی و التهاب در ناحیه آسب دیده یا تب بالاتر از (37. 8°C) 100°F
  • عدم امکان وارد آمدن فشار یا وزن بدن بر روی پا

                          

در این موارد بهتر است برای انجام معاینات دقیق تر به پزشک مراجعه کنید:

  • وجود تورم مستمر که با گذشت 2 - 5 روز پس از انجام درمانهای خانگی از بین نرفته است.
  • وجود دردی مستمر که با وجود گذشت چندین هفته تسکین نیافته است.

 

اقدامات خودپایی

در بیشتر آسیب های مرتبط با مچ پا، انجام اقدامات خودپایی کافی می باشند. نمونه هایی از این اقدامات عبارتند از:

  • استراحت. تا آنجا که می توانید از وارد آوردن فشار یا وزن به مچ پا خودداری کنید و انجام فعالیت های روزمره خود را برای مدت کوتاهی متوقف کنید.
  • بکار بستن کمپرس آب یخ. یک کیسه یخ یا یک کیسه نخود فرنگی یخ زده را بر روی مچ پا قرار دهید و این کار را 3 بار در روز تکرار کنید.
  • فشار. می توانید برای کاهش تورم از بانداژهای فشار (متراکم) استفاده کنید.
  • بالا نگهداشتن پا. به منظور کمک به کاهش التهاب، پای خود را بالا نگهدارید.
  • مصرف مسکن های بدون نسخه. داروهایی چون ایبوپروفن و ناپروکسن، می توانند به تسکین درد و تسریع التیام کمک کنند.

 

این نکته را به خاطر داشته باشید که حتی با وجود اجرای بهترین شیوه های مراقبتی نیز در چندین هفته اول پس از وارد آمدن آسیب، التهاب، سفتی یا درد پس از انجام فعالیت ها وجود خواهد داشت.