سرگیجه

شدت سرگیجه می تواند از یک احساس زودگذر آنی تا یک اختلال تعادلی شدید که سبب مختل شدن فعالیت های عادی می شود، متغییر باشد.

تقریباً نیمی از بزرگسالان دوره هایی از سرگیجه را تجربه می کنند که شدت این سرگیجه ها گاهی به اندازه کافی شدید است که سبب مراجعه آنان به پزشک شود. واژه سرگیجه معمولاً به 3 احساس خاص اطلاق می شود:

  • احساس ضعف و سستی. گونه ای از سرگیجه در قالب احساس سبکی سر توصیف می شود، چیزی که در طی آن فرد احساس می کند که بیهوش خواهد شد.
  • از دست دادن تعادل. گونه دیگری از سرگیجه با احساس عدم تعادل و ناتوانی در ایستادن بر روی پاها مشخص می شود و فرد احساس می کند که به زمین خواهد خورد.
  • ورتیگو. در طول ورتیگو فرد احساس می کند که محیط در حال چرخیدن به دور او است یا اینکه خود او در حال چرخش می باشد.

 

توصیف هر چه دقیق تر نوع سرگیجه امکان تشخیص علت و درمان آن را برای پزشک آسانتر می کند.

سرگیجه ها اغلب اوقات گذرا هستند و بخودی خود برطرف می شوند. پیروی از اقدامات زیر می توانند به کاهش این عارضه کمک کنند:

  • حرکت آهسته. به هنگام بلند شدن از حالت دراز کش، آهسته حرکت کنید. بسیاری از افراد به هنگام بلند شدنِ بسیار سریع دچار سرگیجه می شوند.
  • نوشیدن مایعات فراوان. وجود مقادیر کافی از مایعات در بدن به پیشگیری یا کاهش بسیاری از گونه های سرگیجه کمک می کند.
  • اجتناب از مصرف کافئین و تنباکو یا سیگار. این مواد به علت محدود کردن جریان خون سبب تشدید علایم مرتبط به سرگیجه می شوند.

 

آمادگی برای ملاقات با پزشک

در صورتی که همراه با سرگیجه موارد زیر را نیز تجربه کردید حتماً به پزشک مراجعه کنید:

  • یک سردرد جدید، متفاوت یا شدید
  • به زمین خوردن های مکرر یا ایجاد اختلالاتی در راه رفتن
  • کاهش شنوایی

 

مراقبت های اورژانسی

گاهی اوقات سرگیجه می تواند نشانه ای از یک مشکل جدی پزشکی نظیر حمله قلبی یا سکته باشد. در صورت همراه بودن سرگیجه به موارد زیر حتماً با 115 تماس بگیرید:

  • درد قفسه سینه
  • تپش قلب
  • تنگی نفس
  • ایجاد تغییراتی در بینایی یا تکلم
  • آسیب های شدیدتر
  • ضعف پاها یا دست ها
  • بیهوشی که بیش از چند دقیقه بطول می انجامد
  • تشنج