آستیگماتیسم چیست؟

آستیگماتیسم از اختلالات انکساری چشم محسوب می شود. عیوب انکساری چشم موجب می شوند که اجسام و تصاویر به صورت محدود دیده شوند و شایعترین علت مراجعه بیماران به کلنیک ها و مطب چشم پزشکان می باشد.

سایر انواع عیوب انکساری عبارتند از:

  • نزدیک بینی
  • دوربینی

 

علل استیگماتیسم

دلیل اینکه ما می توانیم اجسام را ببینیم این است که بخش جلوی (قرنیه) می تواند به مانند یک عدسی محدب پرتوهای نوری را شکسته و بر نقطه کانونی خود واقع در سطح پشتی چشم (پرده شبکیه) متمرکز کند.

اگر پرتوهای نور نتوانند به درستی بر روی پرده شبکیه متمرکز شوند تصاویر ایجاد شده به صورت محو در خواهند آمد. در آستیگماتیسم سطح قرنیه دارای انحنای غیر طبیعی می باشد. و این باعث می شود که پرتوهای نوری به درستی روی شبکیه متمرکز نشوند. علت آستیگماتیسم ناشناخته می باشد. معمولاً از زمان تولد وجود دارد و اغلب همراه با سایر عیوب انکساری (دوربینی یا نزدیک بینی) می باشد.

آستیگماتیسم خیلی شایع است. حتی می تواند به دنبال برخی از اعمال جراحی چشم نظیر کاتاراکت (آب مروارید) نیز ایجاد شود.

 

علائم

استیگماتیسم موجب می شود که فرد نتواند جزئیات تصاویر را بخوبی تشخیص دهد حتی از فاصله نزدیک و یا فاصله دور.

 

تشخیص

آستیگماتیسم به راحتی و بوسیله یک معاینه استاندارد چشمی توسط آزمون انکساری قابل تشخیص می باشد. و معمولاً به آزمونهای تخصصی تر و بیشتر نیازی نیست.

 

درمان

آستیگماتیسم خفیف معمولاً به درمان یا اصلاح نیاز ندارد. عینک ها و یا لنزهای تماسی می توانند آستیگماتیسم را اصلاح کنند ولی نمی توانند آن را درمان کنند. جراحی بوسیله لیزر می تواند اختلال شکل و قرنیه را اصلاح کند و تا حدودی از شدت آستیگماتیسم، به همراه دوربینی یا نزدیک بینی، بکاهد.

شدت آستیگماتیسم با گذشت زمان ممکن است تغییر یافته و نیاز به عینک یا لنز جدید پیدا کند.

آستیگماتیسم اصلاح نشده در یک چشم در کودکان ممکن است منجر به آمبلیوپی (یا تنبلی چشم) شود.