کاهش بویایی (آنوسمی)

از دست دادن بویایی می تواند جزئی یا کامل باشد، هر چند که نابویایی کامل تقریباً نادر می باشد. همچنین نابویایی، بسته به علت بوجود آورنده، به شکل موقت یا دائمی رخ می دهد.

نابویایی به ندرت علامت یک بیماری جدی محسوب می شود، با وجود این به منظور چشیدن و لذت بردن از مواد غذایی به وجود یک حس بویایی سالم نیاز هست. نابویایی منجر به بی علاقگی نسبت به خوردن می شود و این امر می تواند سبب کاهش وزن، سوء تغذیه یا حتی افسردگی شود.

سرماخوردگی شایع ترین علت کاهش حس بویایی موقتی و جزئی می باشد. عفونت سینوسی مزمن نیز می تواند منجر به بروز نابویایی شود. سایر انسداد های مجاری بینی، از جمله پولیپ ها، نیز می توانند منجر به کاهش بویایی جزئی شوند. افزایش سن نیز یکی از دلایل نابویایی پیشرونده، کامل و دائمی می باشد. نابویایی که در اثر سرماخوردگی، آلرژی یا عفونت های سینوسی بوجود می آید معمولاً پس از گذشت چندین روز به خودی خود از بین می رود. در صورت رفع نشدن آن، حتماً با پزشک خود مشورت کنید تا وی احتمال وجود شرایط جدی تر را بررسی کند.

گاهی اوقات نابویایی - بسته به علت بوجود آورنده این عارضه- قابل درمان می باشد. پزشک به منظور درمان عفونت باکتریایی یا از بین بردن انسداد مجاری بینی، آنتی بیوتیک تجویز می کند. در سایر موارد نابویایی می تواند دائمی باشد، بویژه افراد بالاتر از 60 سال در معرض خطر بالاتری از ابتلا به نابویایی قرار دارند.