خطر خودکشی با مصرف داروهای ضد افسردگی

در تعدادی از مطالعات بالینی، در درصد کمی از کودکان، نوجوانان و بالغین جوان (کمتر از 24 سال) که داروهای ضد افسردگی (نظیر نورتریپتیلین، ایمی پرامین، آمی تریپتیلین) دریافت کرده بودند، خطر خودکشی (افکار خودکشی یا آسیب رساندن به خود، برنامه ریزی برای خودکشی یا اقدام به خودکشی) مشاهده شده است.

خطر خودکشی در کودکان و نوجوانانی که این داروهای را برای درمان افسردگی و یا سایر اختلالات روانی دریافت کرده بودند بیشتر از کودکان و نوجوانانی بود که دارو را برای درمان این اختلالات دریافت نکرده بودند. البته متخصصان در مورد میزان این خطر، و نحوه تحت نظر قرار دادن دریافت کنندگان این داروها زیاد مطمئن نیستند. به هر حال کودکان و نوجوانان زیر 18 سال نباید این داروها را به طور معمول دریافت کنند. ولی در برخی موارد ممکن است پزشک معالج تشخیص دهد که استفاده از این داروها لازم است و بهترین انتخاب در شرایط فعلی کودک یا نوجوان می باشد.

باید بدانید که با دریافت این داروها، ممکن است تغییرات غیرقابل پیش بینی در سلامت روانیتان بوجود آید، حتی اگر سن شما بیشتر از 24 سال باشد. خطر خود کشی بخصوص در شروع درمان و یا هر زمان که دوز دارو افزایش یا کاهش می یابد وجود دارد.

 

شما، خانواده تان و یا هر کس که از شما مراقبت می کند، باید در صورت بروز هر یک از علائم زیر به پزشکتان اطلاع دهید:

  • بروز افسردگی یا بدتر شدن آن
  • وجود افکار خودکشی یا آسیب رساندن به خود، برنامه ریزی برای خودکشی یا اقدام به آن
  • نگرانی بیش از حد
  • آژیتاسیون یا آشفتگی
  • حملات هراسی (پانیک)
  • مشکل در به خواب رفتن یا اختلالات خواب
  • رفتار های پرخاشگرانه
  • تحریک پذیری
  • رفتار بدون تفکر
  • بی قراری شدید
  • هیجان های شدید و کنترل نشده

اطمینان حاصل کنید که اطرافیان شما از بروز چنین رفتارهایی آگاه خواهند شد و در صورت جدی بودن عارضه با پزشکتان تماس خواهند داشت.

پزشک درمانگر باید بیمار را، بخصوص در اوایل دوره درمان، تحت نظر داشته باشد. شما نیز باید به پزشک خود اعتماد داشته باشید و تمام اختلالات پیش آمده را با او در میان بگذارید.

مهم نیست چند سال دارید، قبل از دریافت داروهای ضد افسردگی، حتما با پزشکتان در مورد عوارض و منافع دریافت این داروها صحبت کنید. باید بدانید که داشتن افسردگی یا سایر اختلالات روانی خطر خود کشی را در دریافت کنندگان داروهای ضد افسردگی افزایش می دهد. این خطر، زمانی که سابقه اختلال دوقطبی1، اختلال مانیا2 و یا سابقه افکار خودکشی یا اقدام به خودکشی در شما یا یکی از اعضای خانواده تان وجود داشته باشد، بیشتر نیز می شود. 

با پزشک خود در مورد سابقه فامیلی انواع اختلالات روانی صحبت کنید تا پزشک راحت تر بتواند در مورد نوع درمان انتخابی برای وضعیت فعلی شما تصمیم بگیرد.

 

1 اختلال دوقطبی: تغییر متناوب خلق از افسردگی به حالت شیدایی یا هیجان بیش از حد و برعکس

2 اختلال مانیا یا مانیک: یا شیدایی، هیجان و افزایش خلق بیش از حد و کنترل نشده.