آکاربوز

موارد مصرف

آکاربوز به همراه کنترل رژیم غذائی و یا همراه با سایر داروهای کاهنده قند خون به منظور کاهش قند خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 مصرف می شود.

مکانیسم اثر

آکاربوز با به تاخیر انداختن هضم کربوهیدرات ها به قندهای ساده مانع افزایش بیش از حد قند خون بعد از مصرف می گردد. این اثر آکاربوز به خاطر مهار آنزیم های آلفا - آمیلاز پانکراسی و آلفا - گلیکوزاید هیدرولاز روده ای است.

فارماکوکینتیک

آکاربوز به صورت دست نخورده به میزان بسیار کمی (کمتر از 2%) جذب سیستمیک می شود.

عوارض جانبی

نفخ، نرمی مدفوع و اسهال، ناراحتی و درد گوارشی از عوارض جانبی شایع آکاربوز هستند.

موارد منع مصرف

آکاربوز نباید در بیماران مبتلا به بیماری های التهابی روده، زخم های کولون و انسداد گوارشی، فتق و یا سابقه جراحی گوارشی مصرف شود.

تداخل های دارویی
  • مصرف همزمان آکاربوز با سایر داروهای کاهنده قند خون ممکن است باعث بروز کمی قند خون شود. 
  • مصرف همزمان آکاربوز با فرآورده های حاوی آنزیم های گوارشی (مانند پانکرآتین و دایجستیو) و یا مواد جاذب ( مانند زغال فعال و دایمتیکون) ممکن است باعث کاهش اثرات درمانی آن شود.
نکات قابل توصیه

آکاربوز باید در شروع مصرف غذا و همراه با آن مصرف شود.

مقدار مصرف

در ابتدا مقدار50 mg/day  مصرف می شود که بتدریج به 50 میلی گرم 3 بار در روز افزایش می یابد. در صورت نیاز 6 - 8 هفته بعد از شروع مصرف می توان مقدار مصرف را به 100 میلی گرم 3 بار در روز و تا حداکثر 600 mg/day افزایش داد.

فرم های دارویی

Tablet: 50mg, 100 mg