آمانتادین

موارد مصرف

آمانتادین به تنهایی یا همرا با سایر داروهای آنتی کولینرژیک برای درمان بیماری پارکینسون بکار می رود. بعلاوه، این دارو بمنظور پیشگیری و درمان عفونت های دستگاه تنفسی ناشی از ویروس آنفلونزا A نیز استفاده می شود.

مکانیسم اثر

مکانیسم اثر دارو مشخص نیست. اما ممکن است با تاثیر بر ساخت، آزادسازی یا باز جذب دوپامین و نوراپی نفرین، عملکرد سیستم دوپامینرژیک را تقویت کند. به عنوان ضد ویروس انفلوآنزا به نظر می رسد از Uncoating ویروس و آزاد شدن اسیدنوکلئیک آن بداخل سلول های اپی تلیال تنفسی جلوگیری می کند.

فارماکوکینتیک

آمانتادین از دستگاه گوارش بخوبی جذب می شود و بداخل بزاق و ترشحات بینی انتشار می یابد. دارو از سد خونی – مغزی عبور کرده و بداخل شیر ترشح می گردد. نیمه عمر دارو نزد افراد طبیعی 11 - 15 ساعت است و در حدود %90 آن به صورت تغییر نیافته از ادرار دفع می شود. حداکثر غلظت سرمی دارو طی 2 - 4 ساعت کسب می گردد.

عوارض جانبی

بی اشتهایی، تهوع، عصبی شدن، ناتوانی در تمرکز، بی خوابی، گیجی، تشنج، توهمات، گوشه گیری، تاری دید، اختلالات گوارشی، ادم محیطی و بندرت لکوپنی و بثورات جلدی از عوارض جانبی دارو هستند.

موارد منع مصرف

این دارو در مبتلایان به صرع، بیماران با سابقه اولسرپپتیک و در افراد با نارسایی شدید کلیه و در دوران بارداری و شیردهی نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. روی اعمالی که نیاز به دقت و مهار ت دارند، مثل رانندگی، ممکن است تاثیر بگذارد.
  2. در موارد زیر با احتیاط فراوان تجویز شود: نارسایی کبدی یا کلیوی، نارسایی احتقانی قلب، حالات توهم، سالمندی.
تداخل های دارویی

استفاده همزمان این دارو با الکل، داروهای آنتی کولینرژیک، محرک های CNS، کینین، کینیدین و کوتریموکسازول ممکن است به تشدید عوارض جانبی منجر شود.

نکات قابل توصیه
  1. از  قطع ناگهانی دارو باید اجتناب شود.
  2. این دارو اثرات ضد پارکینسونی بسیار کمی دارد. تعداد کمی از بیماران از این دارو سود می برند، زیرا نسبت به اثرات آن تحمل حاصل می شود. مزیت دارو این است که تقریباً عاری از عوارض جانبی جدی است.
  3. در صورت بروز تصور اقدام به خودکشی فوراً باید به پزشک مراجعه شود.
مقدار مصرف

بعنوان ضد ویروس، مقدار  200میلی گرم یکبار در روز یا 100 میلی گرم هر 12 ساعت یکبار بصورت خوراکی مصرف می شود. بعنوان ضد پارکینسون، مقدار 100 mg/day  که بعد از یک هفته به 100 میلی گرم دو بار در روز افزایش می یابد، مصرف می شود. برخی از بیماران ممکن است به مقادیر بالاتری از داروها  تا حداکثر  400 mg/day نیاز داشته باشند. دومین دفعه مصرف روزانه نباید بعد از ساعت 4 بعد ازظهر انجام شود. این دارو معمولاًهمراه با سایر داروهای ضد پارکینسون استفاده می شود.

فرم های دارویی

Capsule: 100 mg