آمیکاسین

موارد مصرف

این دارو در درمان عفونت های جدی ناشی از باکتری های گرم منفی مقاوم به جنتامایسین مصرف می شود. برتری این دارو نسبت به جتنامایسین در مقاومت این آنتی بیوتیک در برابر اغلب آنزیم های باکتریایی تخریب کننده آمینوگلیکوزیدهاست.

عوارض جانبی

آسیب بخش حلزونی گوش، مسمومیت برگشت پذیر کلیه، بندرت کاهش منیزیم خون به ویژه در مصرف طولانی مدت و کولیت پسودوممبران از عوارض احتمالی این دارو هستند.

موارد منع مصرف

در صورت ابتلای بیمار به میاستنی گراو این دارو نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. فاصله بین دفعات مقدار مصرف دارو در بیماران مبتلا به عیب کار کلیه باید افزایش یابد.
  2. مصرف این دارو در بیماران سالخورده مبتلا به پارکینسون و نوزادان باید با احتیاط فراوان صورت گیرد.
  3. از مصرف طولانی مدت این دارو باید خودداری کرد.
تداخل های دارویی

در صورت مصرف همزمان آمینوگلیکوزیدها با سفالوسپورین ها (بویژه سفالوتین)، آمفوتریسین، سیکلوسپورین و داروهای سیتوتوکسیک، خطر بروز مسمومیت کلیوی (و احتمالاً مسمومیت گوشی) افزایش می یابد.

مصرف همزمان آمینوگلیکوزیدها با وانکومایسین خطر بروز مسمومیت گوشی و کلیوی را افزایش می دهد.

مصرف همزمان آمینوگلیکوزیدها با نئوستیگمین و پیریدوستیگمین، اثر این داروهای کولینرژیک را کاهش می دهد.

مصرف همزمان آمینوگلیکوزیدها با داروهای مسدد عصب - عضله ممکن است موجب ضعف بیشتر عضلات اسکلتی، ضعف تنفس و حتی آپنه شود.

خطر بروز مسمومیت گوشی در صورت مصرف آمینوگلیکوزیدها با داروهای مدر گروه لوپ ممکن است افزایش یابد.

از مصرف همزمان دو یا چند آمینوگلیکوزید با یکدیگر و مصرف همزمان این داروها با کاپرئومایسین باید خودداری کرد، زیرا خطر بروز مسمومیت گوشی و کلیوی و انسداد عصب - عضله ممکن است افزایش یابد.

در مورد تداخل آمینوگلیکوزیدها با داروهای مدر بالقوه سمی برای گوش به تکنگار کلی این داروها مراجعه شود.

نکات قابل توصیه
  1. از آنجا که دفع آمینوگلیکوزیدها عمدتاً کلیوی است وغلظت این داروها در ادرار زیاد خواهد بود، بیمار باید به اندازه کافی آب یا مایعات مصرف کند تا غلظت زیاد دارو موجب آسیب به مجاری ادراری نشود.
  2. از آنجا که احتمال تشکیل کمپلکس بین آمیکاسین و سایرداروها وجود دارد، مخلوط کردن این دارو با سایر داروها در یک محلول توصیه نمی شود.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

مقدار  5 mg/kg هر 8 ساعت یا 7.5 mg/kg هر 12 ساعت به مدت 7 - 10 روز از راه عضلانی یا انفوزیون یا تزریق آهسته وریدی، تزریق می شود. در عفونت های باکتریایی ساده مجاری ادراری، 250 میلی گرم هر 12 ساعت از راه عضلانی یا انفوزیون وریدی مصرف می شود. حداکثر مقدار مصرف این دارو درعفونت های شدید 1.5 g/day تا 10 روز (حداکثر دوز تجمعی 15 g) می باشد.

کودکان:

درنوزادان نارس، ابتدا  10 mg/kg و سپس  7.5 mg/kg هر 18- 24 ساعت به مدت  7 – 10روز و در نوزادان  10 mg/kg و 7.5 mg/kg هر 12 ساعت به مدت 7 – 10 روز تزریق عضلانی یا انفوزیون آهسته وریدی، می گردد.

فرم های دارویی

Injection (as Sulfate): 100 mg/2ml,  500 mg/2ml