داروهای ضد جذام

آنچه در این مقاله می خوانید:
کلیات

 

  • Clofazimine
  • Dapsone

 

سازمان بهداشت جهانی به منظور غلبه بر مشکل بروز مقاومت به داپسون و همچنین پیشگیری از مقاومت به سایر داروهای ضد جذام، مصرف سه داروی داپسون، ریفامپین و کلوفازیمین در درمان جذام چند باسیلی را توصیه نموده است. در این رژیم دارویی حاوی داروهای فوق، مقدار مصرف ریفامپین 600 میلی گرم یکبار در ماه (450 میلی گرم در بزرگسالان با وزن کمتر از 35 کیلوگرم)، مقدار مصرف داپسون 100 mg/day (برای بزرگسالان با وزن کمتر از 35 کیلوگرم 1-2 mg/kg/day یا 50 mg/day)، و مقدار مصرف کلوفازیمین 300 میلی گرم یکبار در ماه و با نظارت یا 100 میلی گرم در روزهای متناوب به صورت خود درمانی می باشد. سایر داروهای موثر بر باسیل جذام شامل اوفلوکساسین، مینوسایکلین و کلاریترومایسین به اندازه ریفامپین موثر نیستند و باید به عنوان داروهای انتخاب دوم در نظر گرفته شوند.

 

درمان این نوع جذام، باید حداقل به مدت 2 سال و در صورت امکان تا زمانی که نمونه مورد آزمایش منفی شود، ادامه یابد. همچنین درمان باید بدون هرگونه تغییری، در طول واکنش های تیپ I و II ادامه یابد. در حین بروز واکنشهای تیپ I، درد عصبی یا ضعف نشانه شروع سریع آسیب دائمی عصب خواهد بود. درمان با پردنیزولون (درشروع 40-60 mg/day) باید سریعاً شروع شود. واکنشهای خفیف تیپ II ممکن است به آسپیرین یا کلروکین پاسخ دهد.

 

در واکنش های شدید تیپ II ممکن است به مصرف کورتیکواستروئیدها نیاز باشد، افزایش مقادیر کلوفازیمین به میزان 100 میلی گرم 3 بار در روز برای ماه اول و سپس کاهش مقدار مصرف این دارو نیز ممکن است موثر باشد، گرچه درمان ممکن است 4-6 هفته به طول بیانجامد.

 

در درمان جذام بینابینی - توبرکولوئید، توبرکلوئید و نامعلوم، رژیم درمانی حاوی دو دارو به شرح زیر به کار می رود:

ریفامپین، 600 میلی گرم یکبار در ماه بصورت تحت نظارت (450 میلی گرم برای بیماران با وزن کمتر از 35 کیلوگرم). داپسون 100 mg/day بصورت خود درمانی (1-2 mg/kg/day یا 50 mg/day برای بزرگسالان با وزن کمتر از 35 کیلوگرم). درمان این نوع جذام حداقل باید به مدت 6 ماه ادامه یابد.