آنتی توکسین ها

آنچه در این مقاله می خوانید:
کلیات

 

آنتی توکسین ها پادتنهایی هستند که برای خنثی نمودن اختصاصی یک سم مصرف می شوند. هنگام مصرف آنتی توکسین ها باید به نکات زیر توجه نمود. قبل از تجویز هر فرآورده بیولوژیک باید گزارشی کامل از تزریقات قبلی هر نوع سرم به بیمار و واکنش های آلرژیک قبلی بیمار نسبت به هر نوع سرم تهیه گردد. آنتی توکسین ها برای افراد با سابقه واکنش های حساسیتی برعلیه فرآورده های بیولوژیک باید با احتیاط مصرف شود. قبل از تجویز، آزمون حساسیت باید انجام گردد. به دلیل احتمال مرگ و میر بعد از انجام آزمون داخل جلدی، ابتدا باید آزمون خراش یا آزمون ملتحمه را انجام داد و در صورت منفی بودن یکی از این آزمون ها، آزمون داخل پوستی را باید انجام داد. برای درمان علائم حاد آلرژیک، اپی نفرین باید در دسترس باشد.

 

آزمون خراش:

باید خراشی به میزان نیم سانتی متر ایجاد کرد و یک قطره از فرآورده رقیق شده (1:100 در سرم نمکی) روی آن قرار داد. برای کنترل نیز خراشی مشابه در طرف مقابل باید ایجاد کرد و بر روی آن فقط سرم نمکی ریخته شود. بعد از 20 دقیقه خراش ها با هم مقایسه شوند. کهیر متورم احاطه شده با هاله ای از قرمزی نشانه واکنش مثبت است.

 

آزمون ملتحمه:

یک قطره از فرآورده رقیق شده (10:1 در سرم نمکی) را داخل کیسه ملتحمه یک طرف و برای کنترل یک قطره از سرم نمکی را در کیسه ملتحمه طرف دیگر باید ریخت. در طی 10 - 30 دقیقه واکنش مثبت با خارش، سوزش، قرمزی و ریزش اشک مشخص می گردد. این علائم با استفاده از قطره چشمی اپی نفرین کاهش می یابد. چشم کنترل باید ظاهری طبیعی داشته باشد. اگر هر دو چشم طبیعی باشند، نشانه واکنش منفی می باشند.

 

آزمون داخل جلدی:

برای بیماران بدون سابقه واکنش آلرژیک و یا با آزمون منفی خراش یا ملتحمه، 0.02 - 0.1  میلی لیتر از فرآورده رقیق شده (1:100 در سرم نمکی) در یک طرف و همین مقدار سرم نمکی در طرف دیگر (کنترل) باید به طور داخل جلدی تزریق شود. برای بیماران دارای سابقه آلرژیک باید رقت را تا میزان 1:1000  افزایش داد. بعد از 10 - 30 دقیقه محل های تزریق باید با هم مقایسه شوند. کهیر متورم احاطه شده با هاله ای از قرمزی نشانه واکنش مثبت می باشد. باید توجه داشت که مصرف همزمان آنتی هیستامین ها ممکن است با آزمون های حساسیت تداخل داشته باشند. برای بیماران دارای آزمون مثبت حساسیت یا با وا کنش مشکوک، باید حساسیت زدائی به دقت انجام گیرد. برای این منظور، به شرط عدم بروز واکنش باید فرآورده رقیق شده را با فواصل 15 دقیقه و به طور مکرر تزریق کرد. اگر واکنشی رخ داد باید یک ساعت صبر کرد و سپس آخرین مقدار پادزهر تزریق شده که واکنشی ایجاد نکرده را باید تکرار نمود. شوک آنافیلاکتیک، کاهش فشار خون، کهیر، اختلال تنفسی و بیماری سرمی از عوارض جانبی همه پادزهرها می باشند.