گلوبولین آنتی تیموسیت

موارد مصرف

توجه: پیش از مطالعه این تک نگار، مراجعه به تک نگار کلی ایمنوگلوبولین ها ضروری است.

 

برای جلوگیری از رد پیوند آلوگرافت کلیه و برای درمان کم خونی آپلاستیک متوسط تا شدید (در بیمارانی که قابلیت پیوند مغز استخوان را ندارند) استفاده می شود. به عنوان کاهنده سیستم ایمنی در پیوند کبد، مغز استخوان، قلب و سایر اعضاء نیز مصرف می شود. اگر چه تاثیر این فرآورده به طور قطعی تائید نشده است، در درمان مولتیپل اسکلروزیس، میاستنی گراو، اسکلرودرما، آپلازیای گلبول های قرمز نیز استفاده می شود.

مکانیسم اثر

این فرآورده حاوی پادتن های پلی کلونال برعلیه لنفوسیت های انسانی می باشد که از تصفیه سرم حیوانات مصون شده برعلیه این نوع سلول ها بدست می آید. به عنوان کاهنده سیستم ایمنی با اثر اختصاصی بر روی لنفوسیت ها، تعداد لنفوسیت های وابسته به تیموس را کاهش می دهد و بدینوسیله باعث تقلیل سطح ایمنی سلولی و هورمورال می شود.ATG باعث می شود در بیشتر از 80% موارد بافت پیوندی برای یکسال حفظ شود.

فارماکوکینتیک

شروع اثر سریع دارد. با انفوزیون 10 mg/kg/day اوج غلظت سرمی بعد از 5 روز حاصل می شود. نیمه عمر متوسط آن 5.7 روز می باشد. در حدود 1% آن از طریق ادرار و به طور تغییر نیافته دفع می شود.

عوارض جانبی

تب، لرز، کاهش تعداد سایر گلبول های سفید و پلاکت ها. واکنش های پوستی (جوش، خارش، کهیر، تورم و قرمزی)، عفونت های سیستمیک، سردرد، درد مفاصل و درد عضلانی از عوارض جانبی شایع این دارو می باشند.

موارد منع مصرف

برای بیماران با سابقه واکنش های شدید سیستمیک متعاقب تجویز قبلی دارو یا هر گاماگلوبولین اسبی نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. این دارو فقط باید توسط پزشکان متخصص و مجرب در استفاده داروهای کاهنده سیستم ایمنی و درمان بیماران با پیوند کلیه تجویز شود. همچنین در مراکز تخصصی مجهز به وسایل آزمایشگاهی و درمانی مورد نیاز، بیماران می توانند تحت درمان با این دارو قرار گیرند.
  2. در صورت بروز کاهش گلبول های سفید یا پلاکت ها مصرف دارو باید قطع شود. در صورت همولیز، انتقال اریتروسیت ها تزریق مانیتول، فورزماید، بیکربنات سدیم و مایعات ضروری است. در صورت همولیز شدید، قطع مصرف دارو الزامی است.
  3. واکنش های آنافیلاکتیک نادر و شدید می باشند و امکان دارد در هر زمانی در دوره درمان اتفاق بیافتد. در این صورت انفوزیون را باید فوراً قطع و 0.3 میلی لیتر اپی نفرین 1000:1 داخل عضلانی تزریق کرد. در چنین حالتی، درمان را نباید مجدداً آغاز کرد.
تداخل های دارویی

با مصرف همزمان این فرآورده با سایر داروهای کاهنده دستگاه ایمنی، احتمال خطر عفونت و سرطان افزایش می یابد. در صورت لزوم از کمترین مقدار موثر دارو استفاده شود.

نکات قابل توصیه
  1. از آنجائی که این دارو همراه با کورتیکوستروئیدها و آنتی متابولیت ها تجویز می شود، بروز عفونت را در بیمار باید به دقت کنترل کرد. اگر عفونت ظاهر شد، درمان عفونت باید آغاز گردد. ادامه مصرف این دارو به شرایط بالینی بیمار بستگی دارد.
  2. هنگامی که مقدار مصرف سایر داروهای کاهنده سیستم ایمنی که به طور همزمان با این دارو استفاده می شوند تقلیل یابد، و اکنش هائی نسبت به دارو ایجاد می شود که قبلاً توسط داروهای دیگر پنهان شده بودند.
  3. تجویز پروفیلاکتیک یا درمان با آنتی هیستامین ها یا کورتیکوستروئیدها می تواند تب و لرز، خارش و قرمزی پوست ناشی از این دارو را کنترل کند.
  4. به دلیل اینکه انفوزیون این دارو از وریدهای محیطی باعث التهاب وریدی می شود، با تزریق در وریدهای با جریان زیاد می توان از این واکنش جلوگیری نمود.
  5. فرآورده را در 2 - 8 درجه سانتیگراد نگهداری نمائید. از انجماد آن جلوگیری کنید و در صورت انجماد آن را دور بریزید. قبل از انفوزیون وریدی، دارو را باید در سرم نمکی رقیق نمود. به منظور جلوگیری از تماس داروی رقیق نشده با هوای داخل بطری، ابتدا بطری سرم را باید وارونه و تمام مقدار مورد نیاز برای یک روز را باید به سرم نمکی اضافه نمود. (غلظت دارو نباید از 1 mg/ml تجاوز کند. (به دلیل اینکه غلظت کم نمک موجب رسوب نمودن دارو می شود، رقیق نمودن دارو در محلول دکستروز توصیه نمی شود. انفوزیون یک نوبت باید طی 4 ساعت یا بیشتر انجام شود. فرآورده رقیق شده تا 12 ساعت قابل استفاده می باشد.
مقدار مصرف

آزمون جلدی:

با تزریق داخل جلدی 0.1 میلی لیتر با رقت 1000:1 دارو در سرم نمکی (معادل 5 µg از IgG اسبی) و مقایسه با کنترل (سرم نمکی به تنهائی) انجام می شود. اگر دارو تورم یا قرمزی (یا هر دو) با قطر بیش از 10 میلی لیتر ایجاد کرد، هنگام انفوزیون باید احتیاط کرد. در صورت بروز واکنش های سیستمیک مثل جوش های گسترده، افزایش ضربان قلب، تنگی نفس، کاهش فشار خون یا آنافیلاکسی تزریق دارو نباید انجام شود. ارزش این آزمون اثبات نشده است، چرا که واکنش های آلرژیک در بیماران با آزمون منفی نیز ممکن است اتفاق بیافتد.

 

پیوند کلیه:

برای بزرگسالان 10 - 30 mg/kg/day – و برای کودکان 5 - 25 mg/kg/day تجویز می شود.

به منظور تاخیر در شروع رد پیوند، مقدار ثابت 15 mg/kg/day روزانه برای 14 روز و سپس یک روز در میان برای 14 روز دیگر (به طور کلی 21 نوبت در 28 روز) تزریق می شود. اولین نوبت باید در عرض 24 ساعت بعد از عمل پیوند تجویز شود.

به منظور درمان رد پیوند، اولین نوبت را می توان تا تشخیص اولین علامت رد پیوند به تاخیر انداخت. مقدار توصیه شده 10 - 15 mg/kg/day برای 14 روز می باشد و سپس تزریق یک روز در میان تا 21 نوبت دیگر را می توان تجویز کرد.

 

درمان کم خونی آپلاستیک :

10 - 20 mg/kg/day روزانه برای 8 - 14 روز توصیه می شود. سپس تزریق یک روز در میان تا 21 نوبت دیگر را نیز می توان تجویز نمود. به دلیل کاهش تعداد پلاکت ها متعاقب تجویز این دارو، ممکن است بیماران نیاز به انتقال پلاکت داشته باشند.

فرم های دارویی

Injection: 250 mg/5 ml

Powder for Injection: 20 mg