پادزهر مار

موارد مصرف

توجه: پیش از مطالعه این تک نگار، مراجعه به تک نگار کلی آنتی توکسین ها ضروری است.

 

این فرآورده تنها درمان اختصاصی موجود برای نیش مارهای سمی محسوب می شود.

مکانیسم اثر

این فرآورده حاوی گلوبولین های اختصاصی ضد سم مار است. این گلوبولین ها برعلیه سموم شش نوع مار ذکر شده در زیر موثر هستند:

Naja naja axiana,

Vipera lebetina,

Echis carinitus,

Agkistrodon halys,

Pseudo cerastes persicus,

Vipera xanthina  

عوارض جانبی

بیماری سرم و واکنش های حساسیتی و واکنش های تاخیری (جوش های پوستی، تب، درد مفاصل، خیز) از عوارض جانبی این فرآورده می باشند.

هشدارها
  1. هنگام تجویز، اکسیژن و وسایل احیاء باید در دسترس باشد.
  2. شوک متعاقب مسمومیت را باید مانند شوک هیپوولمیک با تجویز فرآورده های خونی یا جانشین پلاسما درمان نمود.
  3. به دلیل حجم نسبتاً کم مایعات بدن کودکان که سم در آن رقیق می شود، ممکن است کودکان به مقادیر بیشتری از پادزهر نیاز داشته باشند، لذا مقدار مور دنیاز پادزهر نباید با محاسبه وزن کودک تعیین شود.
  4. برای تشخیص حساسیت فرد مسموم نسبت به سرم اسب، قبل از استفاده از سرم باید آزمون حساسیت را انجام داد. در صورت بروز واکنش های سیستمیک، استفاده از سرم باید قطع و درمان مناسب شروع شود.
  5. آزمون حساسیت: مقدار 0.02 – 0.03 میلی لیتر از محلول رقیق شده (100:1) از سرم طبیعی اسب یا پادزهر باید داخل جلدی تزریق شود. یک آزمون کنترل با تزریق سرم نمکی در اندام طرف مقابل به تفسیر نتیجه آزمایش کمک می کند.
نکات قابل توصیه
  1. فرآورده را باید در دمای 2 - 8 درجه سانتیگراد نگهداری، ولی در انجماد آن باید جلوگیری کرد.
  2. تعیین رقت، نوع الکترولیت و سرعت انفوزیون به سن بیمار، وزن و وضعیت قلبی او، شدت مسمومیت، میزان کل تخمین زده شده مایعات تزریقی مورد نیاز و فاصله بین گزش بیمار و شروع درمان بستگی دارد.
  3. تزریق داخل وریدی (خیلی آهسته) ارجح است.  تزریق داخل عضلانی باید در عضلات حجیم و ترجیحاً در عضله سرینی انجام شود. از تزریق در نزدیکی اعصاب یا در داخل انگشتها خودداری شود.
مقدار مصرف

با نظارت برحال بیمار باید ابتدا 5 - 10 میلی لیتر را در عرض 3 - 5 دقیقه تزریق نمود. در صورت عدم بروز واکنش های سیستمیک فوری، انفوزیون را می توان با حداکثر سرعت مناسب برای تجویز مایعات به صورت وریدی ادامه داد و در موارد ذیل باید به صورت لازم اقدام نمود.

  1. عدم مسمومیت (عدم بروز تظاهرات موضعی یا عمومی): ادامه درمان لازم نیست.
  2. مسمومیت جزئی (تورم موضعی و تغییرات موضعی دیگر و عدم وجود تظاهرات موضعی یا عمومی و نتایج طبیعی آزمون های آزمایشگاهی): 20 – 40 میلی لیتر (2 - 4 ویال) تزریق شود.
  3. مسمومیت متوسط (گسترش تورم به خارج ناحیه گزش، یک یا چند تظاهر سیستمیک و نتایج غیرطبیعی آزمونهای آزمایشگاهی، کاهش هماتوکریت و پلاکت ها): 50 - 90 میلی لیتر (5 - 9 ویال) تزریق شود.
  4. مسمومیت حاد (واکنش های مشخص موضعی و تظاهرات شدید سیستمیک و تغییرات مشخص در یافته های آزمایشگاهی): 100 - 150 میلی لیتر (10 - 15 ویال) تزریق شود.
  5. اگر تورم گسترش بیشتری یافت و شدت علائم سیستمیک مسمومیت بیشتر شد یا اینکه تظاهرات شدیدی پدید آمد، تزریق اضافی 50 - 100 میلی لیتر5 - 10)  ویال) داخل وریدی تزریق شود.
فرم های دارویی

Injection