آتوواکون - کلروگوانيد

موارد مصرف

این دارو در پیشگیری و درمان مالاریای فالسی پاروم غیر مخاطره آمیز مصرف می شود.

عوارض جانبی

بثورات پوستی، سردرد، تب، بی خوابی، عوارض گوارشی مثل تهوع، اسهال و استفراغ، بالا رفتن سطح آنزیم های کبدی، کاهش سدیم خون از عوارض جانبی این دارو هستند.

موارد منع مصرف

در صورت وجود اختلالات هماتولوژیک از قبیل کم خونی و نوتروپنی، آفت، اختلالات گوارشی که ممکن است جذب این دارو را محدود کند، این دارو نباید مصرف شود.

هشدارها

این دارو در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی باید با احتیاط فراوان مصرف شود و در صورت نیاز به مصرف، مقدار مصرف باید کاهش داده شود.

تداخل های دارویی

متوکلوپرامید، تتراسایکلین، ریفامپین، آسیکلویر، داروهای ضد اسهال، بنزودیازپین ها، سفالوسپورین ها، ملین ها، اپیوئیدها و استامینوفن ممکن است باعث کاهش غلظت پلاسمایی این دارو شوند.

 فلووکسامین متابولیسم کلروگوانید را متوقف نموده و لذا کلروگوانید به متابولیت فعال خود تبدیل نمی شود .

مصرف کلروگوانید ممکن است در بیمارانی که وارفارین مصرف می کنند، منجر به هماتوری و افزایش نسبت پروترومبین شود.

مقدار مصرف

در درمان مالاریای فالس پارم غیر مخاطره آمیز، روزانه چهار قرص (یک گرم آتوواکن و 400 میلی گرم کلروگوانید) به صورت یکجا به مدت سه روز مصرف می شود. برای پیشگیری از مالاریای فا لسی پاروم، روزانه 250 میلی گرم از آتوواکن و 100 میلی گرم کلروگوانید مصرف می شود. پیشگیری باید 1 تا 2 روز قبل از سفر به منطقه آلوده شروع و در طی اقامت و تا 7 روز پس از ترک منطقه ادامه یابد.

فرم های دارویی

Tablet: Atovaquone 250 mg + Chloroguanide HCl 100 mg

Tablet: Atovaquone 62.5 mg + Chloroguanide HCl 25 mg