آتراکوریوم

موارد مصرف

آتراکوریوم به عنوان داروی کمک بیهوشی برای شل کردن عضلات و تسهیل کنترل بیمار طی تنفس مصنوعی مکانیکی مصرف می شود. همچنین برای لوله گذاری داخل نای و جراحی هایی که نسبتاً طولانی مدت بوده و شل شدن عضلات در آنها ضرورت دارد، به کار می رود. همچنین در درمان کاهش شدت انقباضات عضلانی ناشی از حملات تشنجی مصرف شده است.

مکانیسم اثر

آتراکوریوم با استیل کولین در اتصال به گیرنده های کولینرژیک صفحه محرکه انتهایی رقابت کرده و با مهار انتقال عصبی، پاسخ صفحه محرکه انتهایی به استیل کولین را کاهش می دهد و باعث فلج عضلات اسکلتی می شود.

فارماکوکینتیک

نیمه عمر دفع دارو 20 دقیقه است. زمان رسیدن به حداکثر اثر دارو 1.7 - 10 دقیقه است. دفع دارو کلیوی و صفراوی است. بعد از تزریق دارو در بیهوشی متعادل، 25 درصد پاسخ پرشی عضلات در 35 - 45 دقیقه و 95 درصد پاسخ در 60 - 70 دقیقه به حالت عادی باز می گردد. در بیهوشی متعادل 30 دقیقه و در بیهوشی استنشاقی 40 دقیقه بعد از شروع هوشیاری، 95 درصد پاسخ عضلانی به حالت عادی بازمی گردد.

عوارض جانبی

کاهش فشار خون، قرمز شدن پوست، گلو درد و لارنگواسپاسم از عوارض جانبی مهم و نسبتاً شایع دارو می باشند.

هشدارها
  1. با محلول های قلیایی (مثل باربیتورات تزریقی) مخلوط نشود. چون غیرفعال شده و رسوب می نماید. همچنین با محلول رینگرلاکتات رقیق نشود. چون تخریب دارو سریعتر صورت می گیرد.
  2. در بیمارانی که آزاد شدن هیستامین ممکن است خطرناک باشد، بیماری عصبی - عضلانی، اختلالات شدید الکترولیت یا کارسینوما، مقدار مصرف دارو، به دلیل افزایش انسداد عصبی - عضلانی و مشکل در هوشیابی، باید کاهش یابد. مصرف زیاد دارو ممکن است باعث آ زاد شدن ناگهانی هیستامین شود.
  3. تزریق سریع داخل وریدی و یا مقادیر زیاد دارو ممکن است باعث آزاد شدن ناگهانی هیستامین شود.
  4. مصرف مقادیر بیش از حد دارو ممکن است منجر به ضعف مداوم تنفسی یا آپنه و کلاپس قلبی عروقی شود. برای به حداقل رساندن خطر مصرف بیش از حد، توصیه می شود از تحریک کننده اعصاب محیطی، برای پیگیری پاسخ بیمار به دارو استفاده شود.
تداخل های دارویی

دارو با آمینوگلیکوزیدها، بی حس کننده های موضعی تزریقی، کاپرئومایسین، لینکومایسین، پلی میکسین ها، پروکائین آمید، کینیدین و اپیوئیدها تداخل دارد.

نکات قابل توصیه
  1. دارو از راه وریدی تزریق شود. چون از راه عضلانی ممکن است باعث تحریک بافت شود.
  2. دارو اثر شناخته شده ای روی هوشیاری یا آستانه درد ندارد. بنابراین به عنوان داروی کمکی در جراحی، باید مقدار کافی از داروی بیهوشی در دسترس باشد.
  3. در هیپوترمی، طول و شدت اثر دارو افزایش می.یابد.
  4. دارو نمی تواند مانع برادیکاری ناشی از بیهوش کننده ها یا ضد دردهای مخدر شود. لذا با مصرف توام آتراکوریوم، برادیکاردی ممکن است بروز کند. مصرف دارو در بیماران قلبی مبتلا به تاکی کاردی، کم خطر است.
  5. مقدار مصرف دارو در صورت مصرف همزمان با بیهوش کننده های عمومی مثل اتر، انفلوران و ایزوفلوران باید به 33 – 50 درصد کاهش یابد یا مقدار مصرف آن باید توسط یک تحریک کننده اعصاب محیطی تعیین شود. میزان این کاهش با هالوتان کمتر است.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

ابتدا به صورت وریدی 0.4 - 0.5 mg/kg یا در بیمارانی که آزاد شدن هیستامین در آنها خطرناک است 0.3 – 0.4 mg/kg تزریق آهسته و یا در نوبت های منقسم در یک دقیقه مصرف می شود. در بیمارانی که با انفلوران یا ایزوفلوران بیهوش شده اند 0.25 – 0.35 mg/kg تزریق می شود. میزان این کاهش با هالوتان کمتر است. در مورد بیمارانی که به منظور لوله گذاری داخل نای تحت بیهوشی متعادل، سوکسینیل کولین دریافت کرده اند، مقدار 0.3 – 0.4 mg/kg تزریق می شود. در صورت استفاده از بیهوش کننده قوی تر مقدار کمتری دارو مورد نیاز است. اثرات سوکسینیل کولین که با استفاده از یک تحریک کننده اعصاب محیطی اندازه گیری می شود، قبل از مصرف آتراکوریوم باید از بین رفته باشد. به عنوان مقدار مصرف مکمل به صورت وریدی0.08 - 0.1 mg/kg ، به مدت 12 – 45 دقیقه بعد از مصرف اولیه بکار می رود. سپس هر 15 - 25 دقیقه برحسب نیاز و یا انفوزیون وریدی به میزان0.3 – 0.5mg (پس از برطرف شدن اثر مصرف وریدی اولیه دارو) بکار می رود. در بیهوشی متعادل 0.009 – 0.1 mg/kg/min بکار می رود تا زمانی که میزان بلوک عصبی - عضلانی به دست آید. سپس سرعت انفوزیون براساس نیاز و پاسخ بیمار تنظیم می شود. عموماً بیماران به مقادیر 0.005 - 0.009 mg/kg/min پاسخ می دهند. در حالیکه بعضی بیماران به 0.002 mg/kg/min و یا 0.015 mg/kg/min نیاز دارند. در بیمارانی که با انفلوران یا ایزوفلوران بیهوش شده اند میزان انفوزیون به 33% کاهش می یابد و در مواردی که از هالوتان استفاده شود این کاهش کمتر است. در بای پس قلبی به دلیل هیپوترمی سرعت انفوزیون تا 50% کاهش می یابد.

 

کودکان:

در کودکان یک ماهه تا دو ساله که با هالوتان بیهوش شده باشند ابتدا 0.3 – 0.4 mg/kg و در کودکان دو ساله و بالاتر مقدار مصرف مثل بزرگسالان است. دفعات مصرف مقدار نگهدارنده ممکن است بیشتر از بزرگسالان باشد.

فرم های دارویی

Injection: 25 mg/2.5 ml, 50 mg/5 ml, 2 mg/ml