بنزوکائین

موارد مصرف

بنزوکائین برای تسکین اختلالات خفیف پوستی نظیر آفتاب سوختگی، بریدگی های جزئی، سوختگی ها، خراشیدگی ها و یا سایر زخم های جزئی، نیش یا گزش حشرات و تماس با پیچک سمی، مصرف می شود.

مکانیسم اثر

بنزوکائین مانند سایر بی حس کننده های موضعی با تثبیت برگشت پذیر غشاء سلول های عصبی و در نتیجه کاهش نفوذپذیری آن به یون سدیم، شروع و هدایت امواج عصبی را متوقف می کند.

فارماکوکینتیک

درمیان بی حس کننده های موضعی بنزوکائین حداقل جذب پوستی را دارد. این دارو توسط کولین استراز پلاسما و همچنین در کبد متابولیزه شده و از راه کلیه ها دفع می گردد. مدت اثر آن 30 - 45 دقیقه می باشد.

عوارض جانبی

احتمال بروز حساسیت با بنزوکائین بیشتر از سایر بی حس کننده های موضعی می باشد. عوارض جانبی دارو شامل سمیت ناشی از جذب سریع و وسیع از موضع، ناسازگاری فردی، حساسیت مفرط و یا کاهش تحمل بیمار نسبت به دارو می باشد.

هشدارها
  1. بنزوکائین در شیرخواران و کودکان کم سن باید با احتیاط فراوان مصرف شود، زیرا افزایش جذب پوستی ناشی از مصرف بیش از حد این دارو ممکن است منجر  به بروز متهموگلوبین می گردد.
  2. افراد حساس به PABA، پارابن ها و پارافنیلن دی آمین ممکن است به این دارو نیز حساس باشند.
تداخل های دارویی
  • مهارکننده های کولین استراز ممکن است متابولیسم بنزوکائین را به تاخیر بیاندازند.
  • بنزوکائین ممکن است با فعالیت ضد میکروبی سولفونامیدها مقابله نماید.
نکات قابل توصیه
  1. از مصرف این دارو در نواحی وسیعی از پوست و یا مخاط (بویژه نواحی آسیب دیده) باید خودداری شود.
  2. احتیاط لازم برای ممانعت از ورود دارو به داخل چشم معمول گردد.
مقدار مصرف

به مقدار لازم سه تا چهار بار در روز روی موضع مالیده شود.

فرم های دارویی

Ointment: 5%