براکتانت

موارد مصرف

براکتانت در درمان و پیشگیری از سندرم زجر (دیسترس) تنفسی (بیماری غشاء هیالینی) در نوزادان نارس با وزن بالای 700 گرم کاربرد دارد.

مکانیسم اثر

براکتانت عصاره طبیعی ریه گاو می باشد که حاوی فسفولیپیدها، لیپیدهای خنثی، اسیدهای چرب و دو پروتئین سورفکتانتی هیدروفوبیک با وزن مولکولی پایین SP-B) و(SP-C  می باشد. کولسفریل پالمیتات، پالمیتیک اسید و تری پالمیتین نیز بمنظور استاندارد نمودن ترکیب براکتانت و شبیه سازی آن به سورفکتانت طبیعی ریه با خواص کاهش اپتیموم کشش سطحی به ترکیب آن افزوده شده است. به این ترتیب این دارو با کاهش کشش سطحی آلوئولها در طی تنفس و جلوگیری از روی هم افتادن آنها به کاهش احتمال بروز و مرگ و میر ناشی از سندرم زجر تنفسی و مشکلات ناشی از آن منجر می شود.

فارماکوکینتیک

خصوصیات بیوفیزیکی دارو بصورت موضعی در سطح آلوئولها بروز کرده و فاقد جذب سیستمیک می باشد. بهبود قابل توجه در اکسیژناسیون می تواند چند دقیقه پس از تجویز داخل تراشه ای دارو رخ دهد. بهبود مشخص در نسبت اکسیژن شریان آلوئولی  (PaO2/PAO2)کسر اکسیژن دمی  (Oxygen Fraction Inspired)و متوسط فشار مجاری هوا(MAP)  می تواند برای 48 - 72 ساعت تداوم داشته باشد.

عوارض جانبی

احتمال بروز تغییرات همودینامیک منجر به خونریزی داخل جمجمه ای و خونریزی ریوی وجود دارد. سپسیس، برادیکاردی گذرا، کاهش اکسیژناسیون، افزایش فشار CO2 و ریفلاکس از لوله  داخل تراشه ای می تواند رخ دهد. احتمال ضعیفتر عوارض بصورت آپنه، هیپوکربی، هیپر یا هیپو تانسیون، انقباض عروقی و رنگ پریدگی نیز وجود دارد.

هشدارها
  1. اگر چه گزارشاتی از واکنش های آلرژیک در دست نمی باشد ولی خطر بالقوه واکنش های آلرژیک به پروتئین های موجود در براکتانت را نباید از نظر دور داشت.
  2. اندازه گیری منظم گازهای خون شریانی (ABG) بمنظور اجتناب از بروز هیپراکسمی و هیپرکربی توصیه می شود.
  3. در صورت بروز دوره های گذرای برادیکاردی و کاهش اشباع شریانی، باید قطع موقتی مصرف دارو در دستور کار قرار گیرد. شروع مجدد تجویز دارو پس از کنترل شرایط پیش آمده امکان پذیر است.
نکات قابل توصیه
  1. تجویز دارو فقط توسط پزشک و در مراکز مجهز صورت می گیرد.
  2. دوز اولیه دارو(4 ml/Kg)  در چهار دوز منقسم و مساوی در عرض 48 ساعت اول تولد نوزاد تجویز می شود.
  3. هر یک از دوزهای چهارگانه فوق در عرض 2 – 3 ثانیه از راه لوله تراشه وارد ریه می شود.
  4. انسداد لوله تراشه توسط ترشحات خلطی را نباید از نظر دور داشت.
  5. رنگ مناسب سوسپانسیون دارو سفید مایل به زرد - خاکستری تا قهوه ای روشن می باشد.

(برای اطلاعات بیشتر به تک نگار پوراکتانت آلفا مراجعه نمایید).

مقدار مصرف

4 ml/Kg معادل ( 100 mg/Kg فسفولیپید) طبق روش فوق، ترجیحاً در 8 ساعت اول تولد، این مقدار می تواند در 48 ساعت اول تولد با فواصل زمانی حداقل 6 ساعت تا 4 بار تکرار گردد.

فرم های دارویی

Vial (Intratracheal susp.): 25 mg/ml (phospholipids)