بتاکاروتن

موارد مصرف

بتاکاروتن به منظور کاهش شدت واکنش های حساسیت به نور در بیماران مبتلا به پروتوپورفیری اریتروپویتیک مصرف می شود. بتاکاروتن برای پیشگیری از کمبود ویتامین A ناشی از تغذیه ناکافی یا سوء جذب روده ای مصرف می شود. نیاز به این ویتامین ممکن است در مواردی از قبیل سوءجذب چربی (اسهال چرب)، بیماری مزمن مجرای صفراوی -کبدی، عفونت طولانی، سندرم سوء جذب ناشی از بی کفایتی پانکراس و کمبود شدید پروتئین افزایش یابد.

مکانیسم اثر

بتاکاروتن یک کاروتنوئید و پیش ساز ویتامین A است.

فارماکوکینتیک

جذب بتاکاروتن به حضور چربی در رژیم غذایی و همچنین صفرا در مجرای روده بستگی دارد. حدود 20 - 60 درصد دارو در دیواره روده و مقدارکمی از آن نیز در کبد متابولیزه می شود. این دارو عمدتاً از راه مدفوع دفع می گردد.

عوارض جانبی

شل شدن مدفوع و زردرنگ شدن پوست از عوارض جانبی دارو است

نکات قابل توصیه
  1. دارو ترجیحاً باید همراه با غذا مصرف شود.
  2. معمولاً 2 - 6 هفته درمان با بتاکاروتن لازم است تا حداکثر زمانی که بیمار می تواند در معرض نور خورشید قرار گیرد، مشخص گردد.
  3. حساسیت به دارو باید مد نظر قرار گیرد.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

در پیشگیری از کمبود ویتامین  A، مقدار6 - 15 mg/day  و در واکنش های حساسیت به نور مقدار30 - 300 mg/day  مصرف می شود.

کودکان:

در پیشگیری از کمبود ویتامین  A، مقدار3 - 6 mg/day  و در واکنش های حساسیت به نور مقدار30 - 150 mg/day  مصرف می شود.  

فرم های دارویی

Capsule: 15 mg, 25 mg, 30 mg