بتاکسولول

موارد مصرف

بتاکسولول به منظور کاهش فشار داخل چشم در مبتلایان به گلوکوم مزمن مصرف می شود.

مکانیسم اثر

این دارو با مسدودکردن گیرنده های بتا آدرنرژیک و احتمالاً کاهش سرعت تولید مایع زلالیه موجب کاهش فشار داخل چشم می گردد.

عوارض جانبی

اریتم، خارش، سوزش، درد و خشکی چشم، واکنش های آلرژیک شامل حساسیت مفرط و التهاب پلک و ملتحمه با مصرف این دارو گزارش شده است.

موارد منع مصرف

به دلیل احتمال جذب سیستمیک، فرآورده در مواردی چون برادی کاردی، ایست قلبی، نارسایی کنترل نشده قلبی، آسم و سابقه بیماری انسدادی راههای تنفسی نباید مصرف شود.

هشدارها

این دارو در مبتلایان به دیابت و میاستنی گراو باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

تداخل های دارویی

به دلیل احتمال جذب سیستمیک این دارو، تداخل های داروئی مربوط به داروهای مسدد گیرنده بتا آدرنرژیک بویژه با داروهایی همچون وراپامیل، در مورد بتاکسولول نیز صدق می کنند.

نکات قابل توصیه

به منظور جلوگیری از جذب سیستمیک و بیش از حد دارو، باید هنگام مصرف بتاکسولول و 1 - 2 دقیقه پس از مصرف آن، گوشه داخلی چشم با انگشت فشار داده شود.

مقدار مصرف

یک قطره از محلول دارو 2 بار در روز در چشم چکانده می شود.

فرم های دارویی

 Ophthalmic Drops (as HCl): 0.5%