بیپریدین

موارد مصرف

بیپریدین در درمان بیماری پارکینسون و علائم خارج هرمی ناشی از داروها (غیر از اختلالات حرکتی دیررس) تجویز می شود.

مکانیسم اثر

این دارو با انسداد نسبی گیرنده های سیستم کولینرژیک مرکزی به برقراری تبادل فعالیت سیستم های کولینرژیک و دوپامینرژیک در عقده های بازال کمک می نماید. بعلاوه تا حدودی دارای اثرات بیحس کنندگی موضعی و ضد هیستامین نیز می باشد. همچنین ممکن است اثر مختصری بر سیستم قلبی -عروقی و تنفسی نیز داشته باشد.

فارماکوکینتیک

دارو از راه خوراکی کاملاً جذب و در کبد متابولیزه شده و توسط کلیه ها دفع می گردد. اثر دارو 10 - 30 دقیقه پس از تجویز عضلانی آغاز می شود.

عوارض جانبی

خشکی دهان، اختلالات گوارشی، گیجی، تاری دید، احتباس ادرار، طپش قلب، افزایش حساسیت، عصبی شدن، توهم، خواب آلودگی، افت فشارخون (با شکل تزریقی) از عوارض جانبی دارو هستند.

موارد منع مصرف

این دارو در صورت وجود احتباس ادراری درمان نشده، گلوکوم با زاویه بسته، انسداد دستگاه گوارش و درکودکان زیر 3 سال نباید مصرف شود.

هشدارها

این دارو در صورت وجود بیماری قلبی -عروقی، نارسایی کبدی یا کلیوی، گلوکوم، انسداد روده و احتباس ادراری یا نزد سالمندان با احتیاط فراوان مصرف شود.

تداخل های دارویی

استفاده همزمان این دارو با سایر داروهایی که دارای اثرات موسکارینی هستند، باعث عوارض جانبی چون خشکی دهان، احتباس ادرار، یبوست و منگی در سالمندان می گردد. داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای و مهارکننده های آنزیم  MAO، داروهای ضد جنون دسته فنوتیازین، آنتی هیستامینها، آمانتادین، دیسوپرامید از این جمله اند.

بیپریدین با ایجاد خشکی دهان، اثرات نیترات های زیرزبانی را کاهش می دهد.  

داروهای پاراسمپاتومیمتیک اثر بیپریدین را کاهش می دهند. بیپریدین جذب گوارشی کتوکونازول را کاهش داده و اثرات گوارشی سیزاپراید را نیز خنثی می کند.

نکات قابل توصیه
  1. از قطع ناگهانی درمان باید پرهیز شود.
  2. دارو می تواند بر انجام کارهایی همچون رانندگی که نیاز به مهارت دارند، تاثیر بگذارد.
  3. از مصرف همزمان دارو با الکل یا سایر مضعف های CNS باید اجتناب گردد.
مقدار مصرف

از راه خوراکی بیپریدین هیدروکلراید به مقدار 1 میلی گرم دوبار در روز آغاز می شود و به تدریج به 2 میلی گرم سه بار در روز افزایش می یابد. مقدار مصرف نگهدارنده 3 - 12 mg/day در مقادیر منقسم است. در سالمندان ترجیحاً باید حداقل مقدار دارو تجویز شود. از راه تزریق عضلانی یا تزریق آهسته وریدی، بیپریدین لاکتات، 2.5 - 5 میلی گرم هر نیم ساعت تا حداکثر 4 بار در ر وز تجویز می شود. در سالمندان ترجیحاًحداقل مقدار دارو باید تجویز شود.

فرم های دارویی

Injection: 5 mg/ml (as Biperiden Lactate)

Tablet: 2 mg (as Biperiden HCl)

Extended Release Tablet: 4 mg (as Biperiden HCl)