بیسموت

موارد مصرف

بیسموت برای درمان زخم های معده و روده و همراه با سایر داروها در درمان عفونت های گوارشی هلیکوباکتر پیلوری مصرف می شود.

مکانیسم اثر

این دارو اسید معده را تا حدی خنثی می کند و احتمالاً اثر ضد هلیکوباکتر آن مستقیم است. همچنین تا حدی باعث تحریک تولید پروستاگلاندین در جدار معده و دوازدهه می گردد.

فارماکوکینتیک

این دارو به مقدار ناچیز از دستگاه گوارش جذب می گردد و معمولاً پس از مصرف طولانی آن غلظت پلاسمایی آن افزایش می یابد. دفع این دارو از راه کلیه است، ولی مقداری از آن ممکن است در استخوان و سایر بافت ها ذخیره گردد.

عوارض جانبی

ممکن است باعث سیاهی زبان و یا مدفوع گردد. تهوع و استفراغ نیز پس از مصرف این دارو گزارش شده است.

موارد منع مصرف

این دارو در نارسایی حاد کلیوی نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. این دارو در سالخوردگان و افرادی که نارسایی خفیف کلیوی دارند، باید با احتیاط فراوان مصرف گردد.
  2. اگر چه این دارو همزمان با تتراسیکلین ها تجویز می گردد، اما می تواند اثر بخشی آنها را کاهش دهد.
تداخل های دارویی
  • در صورت مصرف همزمان با امپرازول جذب این دارو افزایش می یابد.
  • این دارو همچنین باعث کاهش جذب تتراسیکلین ها می گردد.
نکات قابل توصیه
  1. در صورت نیاز به تجویز دارو همراه با تتراسیکلین ها، این دو دارو باید حداقل با فاصله یک ساعت از هم مصرف شوند.
  2. در صورت بروز عوارض گوارشی، تهوع و استفراغ شدید، باید به پزشک مراجعه شود.
  3. دارو باید با یک لیوان آب مصرف شود.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

مقدار 2 قرص روزانه یا یک قرص 4 بار در روز برای 28 روز مصرف می شود که در صورت لزوم، درمان برای یک دوره دیگر نیز ادامه می یابد.

فرم های دارویی

 Tablet: 120 mg