بلئومایسین

موارد مصرف

بلئومایسین در درمان سرطان سلول های سنگفرشی سر و گردن، گلو، سرویکس، پوست، کلیه، مهبل و بیضه مصرف می شود. این دارو همچنین ممکن است در افوزیون های بدخیم پریتونال و پلورال و در درمان لنفوم هوچکینی و غیرهوچکینی موثر باشد.

مکانیسم اثر

بلئومایسین یک آنتی بیوتیک است که اثر خود را هم روی سلول های قابل تقسیم و هم سلول هایی که در حال رشد نیستند می گذارد. مکانیسم احتمالی آن تداخل در فاز G2 تقسیم سلولی و جلوگیری از رشد سلول سرطانی است.

فارماکوکینتیک

بعد از تزریق عضلانی و داخل صفاقی بخوبی جذب می گردد. بنظر می رسد که در کبد و کلیه متابولیزه می شود و از طریق کلیه دفع می گردد.

عوارض جانبی

ایدیوسنکرازی و سمیت ریوی با مصرف طولانی مدت بلئومایسین بروز می کند. مهمترین عارضه، ایجاد سوختگی و زخم در محل تزریق است. سندرم رینود نیز در بعضی موارد دیده می شود. ممکن است ریزش مو و تب و لرز نیز در بیمار تحت درمان دیده شود.

تداخل های دارویی

مصرف توام با سیس پلاتین باعث تاخیر در دفع بلئومایسین می گردد و سمیت آن را افزایش می دهد. مصرف وینکریستین قبل از تجویز بلئومایسین باعث حساس شدن بافت سرطانی به بلئومایسین می گردد.

نکات قابل توصیه
  1. محلول بلئومایسین استریل را می توان توسط محلول دکستروز و یا کلرورسدیم رقیق و سپس مصرف نمود.
  2. بدلیل احتمال بروز ایدیوسنکرازی، بیمار باید 4 ساعت قبل از مصرف دارو توسط یک واحد از بلئومایسین تست گردد.
  3. جهت جلوگیری از تب و لرز ناشی از آنافیلاکسی می توان از داروهای استروئیدی، استامینوفن و دیفن هیدرامین استفاده نمود.
مقدار مصرف

در بیماری هوچکین، سرطان سلول های سنگفرشی، لنفوسارکوما و سرطان بیضه بصورت داخل عضلانی، وریدی و زیرجلدی 0.25 – 0.5 USP units/kg  و یا 10 – 20 USP units/m2   سطح بدن یک و یا دو بار در هفته و یا بصورت انفوزیون داخل وریدی بطور مداوم 0.25 U/m2  و یا 15 U/m2 سطح بدن در یک روز به مدت 4 تا 5 روز تجویز می گردد.

در سرطان سلول های سنگفرشی سر و گردن و همچنین در سرطان رحم از راه انفوزیون در شریان موضعی30 – 60 U/day در مدت 1 – 24 ساعت مصرف می گردد. در افوزیون ناشی از تومورهای بد خیم 15 - 20 واحد در 100 میلی لیتر محلول تزریقی کلرورسدیم قطره قطره داخل جنب تزریق و پس از 24 ساعت خارج می گردد.

 به عنوان مقدار مصرف نگهدارنده در بیماری هوچکین، بصورت داخل عضلانی و یا وریدی یک واحد در روز و یا 5 واحد در هفته مصرف می شود.

در درمان زگیل معمولی این دارو بصورت داخل ضایعه به مقدار 0.2 – 0.8 واحد (بسته به اندازه ضایعه) یک و یا دو بار در فواصل 2 - 4 هفته ای تا حداکثر مقدار مصرف 2 واحد مصرف می شود.

فرم های دارویی

Injection: 15 U (as Sulfate)