بوپی واکائین

موارد مصرف

بوپی واکائین بطور کلی برای ایجاد بیحسی موضعی و یا منطقه ای، یا اپی دورال در ناحیه کمر و یا خاجی و انسداد در ناحیه زیرعنکبوتیه و از طریق انفیلتراسیون یا انسداد عصبی در دندانپزشکی بکار می رود.

فارماکوکینتیک

جذب سیستمیک این دارو کامل است. به پروتئین های پلاسما به مقدار زیاد متصل می شود. متابولیسم آن عمدتاً کبدی است و از راه کلیه دفع می گردد. نیمه عمر دارو در بزرگسالان 3.5 ساعت، سرعت شروع اثر متوسط تا آهسته و مدت اثر دارو طولانی است.

عوارض جانبی

عوارض جانبی بطور کلی به مقدار مصرف، غلظت زیاد پلاسمایی ناشی از ورود ناخواسته دارو به رگ، کاهش تحمل بیمار، ناسازگاری فردی یا حساسیت مفرط بستگی دارد. ضمناً میزان عوارض ناخواسته به محل تزریق نیز بستگی دارد. واکنش های سیستمیک ممکن است به سرعت و یا با تاخیر و تا 30 دقیقه پس از تجویز دارو بروز کنند. عوارض با شیوع کم آن عبارتند از کبودی رنگ پوست، اختلال بینائی و یا دوبینی، تشنج، سرگیجه، زنگ زدن گوش، لرزش یا رعشه، عصبانیت و یا بیقراری غیرعادی و تهوع و استفراغ.

موارد منع مصرف

در صورت وجود بلوک کامل قلبی، خونریزی شدید، افت شدید فشار خون و شوک، عفونت در موضعی که برای تزریق کمری در نظرگرفته شده و سپتی سمی نباید از این دارو برای ایجاد انسداد در ناحیه زیر عنکبوتی های استفاده گردد.

هشدارها
  1. در کودکان و سالخوردگان، امکان بروز مسمومیت سیستمیک با این دارو بیشتر است.
  2. در ناراحتی های قلبی - عروقی بویژه انسداد قلبی و یا شوک و یا عفونت و التهاب در محل تزر یق باید با احتیاط فراوان مصرف گردد.
  3. در صورت وجود بیماری های CNS و یا اختلالات انعقادی خون و سابقه حساسیت به دارو باید با احتیاط فراوان مصرف گردد.
  4. ممکن است با مصرف این دارو با غلظت 0.25 درصد، اعصاب بین دنده ای انسداد کامل پیدا کنند.
  5. شدت انسداد حرکتی، با غلظت 0.5 درصد این دارو برای بار اول ممکن است بیشتر از دفعات بعد باشد.
تداخل های دارویی
  • داروهای مضعف CNS، از جمله داروهایی که معمولاً قبل از بیهوشی و یا به عنوان کمک همراه با داروهای بیحس کننده موضعی مصرف می شوند و نیز سولفات منیزیم تزریقی، اگر همزمان با داروهای بیحس کننده موضعی مصرف گردند، ممکن است موجب تشدید تضعیف CNS شوند.
  • داروهای مسدود کننده گیرنده بتا آدرنرژیک از طریق کاهش جریان خون کبدی، سرعت متابولیسم دارو را کاهش داده و خطر مسمومیت با آن را بالا می برند.
  • سایمتیدین متابولیسم این دارو را به تاخیر می اندازد و در نتیجه احتمال خطر مسمومیت افزایش می یابد.
نکات قابل توصیه
  1. در صورت حساسیت به سایر بیحس کننده ها، این دارو باید با احتیاط و زیر نظر پزشک مصرف شود.
  2. میزان داروی تجویز شده باید بدقت رعایت گردد.
  3. بدلیل طولانی بودن زمان بیحسی باید دقت گردد که اعضای بیحس شده مجروح نگردند.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

در بیحسی دم اسبی، برای انسداد حرکتی متوسط، مقدار 37.5 - 75 میلی گرم (15 - 30  میلی لیتر) از محلول  0.25  درصد مصرف می شود که در صورت نیاز هر سه ساعت یک بار می توان آن را تکرار کرد.

برای انسداد حرکتی متوسط تا کامل، مقدار 75 - 150 میلی گرم (15 - 30  میلی لیتر) از محلول 0.5 درصد که در صورت نیاز هر سه ساعت قابل تکرار است، مصرف می شود.

در بیحسی خارج سخت شامه ای، برای انسداد حرکتی جزئی تا متوسط مقدار 25 - 50 میلی گرم (10 - 20  میلی لیتر) از محلول 0.25 درصد و برای انسداد حرکتی متوسط تا کامل، مقدار 50 - 100 میلی گرم (10 - 20 میلی لیتر) از محلول 0.5 درصد مصرف می شود که در صورت نیاز، در هر دو مورد می توان مقدار مصرف را هر سه ساعت یکبار تکرار نمود.

برای انفیلتراسیون موضعی بصورت مقدار واحد تا 175 میلی گرم (70  میلی لیتر) از محلول 0.25 درصد مصرف می شود.

برای انسداد محیطی، جهت انسداد حرکتی متوسط تا کامل مقدار 12.5 - 175 میلی گرم (5 - 37.5 میلی لیتر) از محلول 0.25 درصد یا25 - 175  میلی گرم ( 5 - 37.5 میلی لیتر) از محلول 0.5 درصد مصرف می شود که در صورت نیاز می توان هر سه ساعت آن را تکرار نمود. حداکثر مقدار مصرف در بزرگسالان تا 175 میلی گرم بصورت مقدار واحد یا 400 mg/day می باشد.

 

کودکان:

مصرف این دارو در کودکان تائید نشده است.

فرم های دارویی

Injection: 0.25% (10 ml, 20 ml)

Injection: 0.5% (10 ml, 20 ml)

Injection: 0.5% (spinal)