بوسرلین

موارد مصرف

بوسرلین در درمان کارسینومای پشرفته پروستات مصرف می شود. این دارو همچنین بعنوان محرک تخمک گذاری در روش تلقیح مصنوعی برای IVF نیز استفاده می شود.

مکانیسم اثر

بوسرلین آنالوگ صناعی LHRH است. این دارو ابتدا باعث تحریک آزاد سازی LH و FSH از هیپوفیز قدامی می شود که این دو نیز باعث افزایش سریع غلظت تستوسترون می شوند اما ادامه مصرف آن در درمان کارسینومای پروستات باعث کاهش ترشح LH و FSH و متعاقباً باعث کاهش غلظت تستوسترون می شود.

فارماکوکینتیک

بوسرلین بصورت متابولیت از طریق ادرار دفع می شود. نیمه عمر پلاسمایی آن 3 - 6 دقیقه است و فقط در هیپوفیز قدامی، شش و کلیه تجمع می یابد.

عوارض جانبی

افزایش درد استخوان، بی حسی دست ها و پاها، اشکال در دفع ادرار و احساس ضعف در پا، ناتوانی جنسی، گرگرفتگی، خارش، قرمزی یا تورم در ناحیه تزریق، اسهال، کاهش اشتها، تهوع یا استفراغ، تورم و حساس تر شدن سینه و تورم پا از عوارض جانبی مهم دارو هستند.

هشدارها

طی ماه اول درمان بیمار باید از نظر خطر انسداد حالب و اختلالات نخاعی تحت مراقبت باشد.

نکات قابل توصیه
  1. طی درمان با دارو غلظت پلاسمایی تستوسترون بیمار باید اندازه گیری شود.
  2. شکل اسپری بینی نباید با داروهای ضد احتقان بینی مصرف شود.
مقدار مصرف

تزریقی:

در کارسینومای پروستات 0.5 میلی گرم بصورت تزریق زیر جلدی هر هشت ساعت یکبار به مدت هفت روز مصرف می شود. مقدار مصرف نگهدارنده 0.2 میلی گرم بصورت تزریق زیر جلدی یکبار در روز می باشد.

اسپری:

یک اسپری داخل هر سوراخ بینی تا 6 بار در روز و به مدت یک هفته مصرف می شود.

فرم های دارویی

Injection: 1 mg/ml (as Acetate)