کارودیلول

موارد مصرف

این دارو در درمان نارسایی قلبی خفیف تا متوسط با منشاء ایسکمیک یا کاردیومیوپاتیک به همراه دیگوکسین، داروهای مدر و یا مهارکننده های آنزیم مبدل آنژیوتانسین مصرف می شود. این دارو همچنین به تنهایی یا همراه با سایر داروهای کاهنده فشار خون، مانند مدرهای تیازیدی، در درمان زیادی فشار خون نیز مصرف می گردد.

مکانیسم اثر

کارودیلول یک داروی مسدود کننده گیرنده بتا - آدرنرژیک غیراختصاصی است که دارای فعالیت مسدود کننده گیرنده آلفا - آدرنرژیک بوده و فاقداثرات سمپاتومیمتیک می باشد. بنظر می رسد این دارو با تضعیف تولید رنین، سبب کاهش فشار خون می شود.

فارماکوکینتیک

کارودیلول از راه گوارش بخوبی و به سرعت جذب می شود. این دارو دارای اثر عبور اول کبدی بسیار زیاد می باشد و لذا فراهمی زیستی آن 25 - 35 درصد است. حدود 98 درصد از دارو به آلبومین پلاسما پیوند می یابد. این دارو به شدت از راه کبد متابولیزه می شود. نیمه عمر دارو7 - 10 ساعت بوده و از طریق مدفوع نیز دفع می شود.

عوارض جانبی

آلرژی، برادی کاردی، درد قفسه سینه، سرگیجه، تنگی نفس، خیز محیطی و کلی، کاهش فشار خون، درد، سنکوپ، افزایش وزن، تب، هماتوری، آسیب کبدی، افسردگی ذهنی، ترومبوسیتوپنی، درد پشت، اسهال و پارستزی با مصرف این دارو گزارش شده است.

موارد منع مصرف

این دارو در صورت وجود آسم برونشی و بیماری های برونکواسپاستیک وابسته، انسداد گره AV از نوع درجه 2 یا 3، برادی کاردی شدید یا شوک کاردیوژنیک، سندرم سینوس بیمار بدون ضربان ساز مصنوعی، نارسایی شدید قلبی که نیاز به درمان اینوتروپیک از راه وریدی دارد، عیب کار کبد و حساسیت مفرط به دارو نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود
  2. سابقه واکنش آنافیلاکتیک به آلرژن ها، بیماری های برونکواسپاستیک از نوع غیرآلرژیک، دیابت و کاهش قند خون و پرکاری تیروئید.
  3. اندازه گیری فشار خون حدود یکساعت پس از مصرف به منظور تعیین تحمل بیمار و پس از 7 - 14 روز به منظور تعیین نیاز به افزایش مقدار مصرف دارو ضروری است.
  4. در طول درمان با دارو اندازه گیری ضربان قلب بمنظورتعیین کاهش مقدار مصرف دارو ضروری است.
تداخل های دارویی
  • مصرف همزمان داروهای ضد دیابت از نوع سولفونیل اوره یا انسولین با این دارو ممکن است اثر کاهنده گلوکز سرم داروهای ضد دیابت را افزایش دهد.
  • مصرف همزمان دیلتیازم یا وراپامیل با این دارو، ممکن است سبب بروز اختلالات در سیستم هدایتی قلب شود.
نکات قابل توصیه
  1. در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود، مگر اینکه تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد.  در اینصورت مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر گردد.
  2. از مصرف سایر داروها، بدون مشورت با پزشک، باید خودداری گردد.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

در نارسایی احتقانی قلب، 3.125 میلی گرم دو بار در روز به مدت 2 هفته همراه غذا مصرف می شود. در صورت تحمل بیمار، مقدار مصرف به 6.25 میلی گرم دو بار در روز افزایش می یابد. مقدار مصرف دارو را می توان هر دو هفته یکبار تا حداکثر میزان قابل تحمل بیمار دو برابر کرد. در زیادی فشار خون، ابتدا 6.25 میلی گرم دو بار در روز همراه غذا مصرف می شود. مقدار مصرف باید به مدت 7 - 14 روز تغییر نکند و سپس به 12.5 میلی گرم دو بار در روز، در صورت تحمل بیمار، افزایش یابد. در صورت عدم افت فشار خون پس از 7 -14 روز، مقدار مصرف را می توان به 25 میلی گرم دو بار در روز افزایش داد. به عنوان نگهدارنده 6.25 - 25 میلی گرم دو بار در روز مصرف می شود. اثر ضد فشار خونی دارو طی 7 - 14 روز بروز می کند.

فرم های دارویی

Tablet: 6.25 mg, 12.5 mg, 25 mg