سفتازیدیم

موارد مصرف

سفتازیدیم از سفالوسپورین های نسل سوم است که بر علیه باکتری های گرم منفی به ویژه گونه های پسودوموناس موثر است. این دارو در درمان عفونت های ناشی از باکتری های گرم مثبت و گرم منفی حساس به دارو، از جمله عفونت های مجاری صفراوی، فیبروز سیستیک، عفونت های تنفسی، درمان بیماری های عفونی در بیمارانی که سیستم ایمنی آنها تضعیف شده است، مننژیت، پریتونیت، پنومونی، سپتی سمی، عفونت های پوستی و پیشگیری از بروز عفونت پس از اعمال جراحی مصرف می شود.

فارماکوکینتیک

اوج غلظت سرمی دارو یک ساعت پس از تزریق عضلانی به دست می آید. نیمه عمر پلاسمایی دارو حدود 2 ساعت است که در صورت عیب کار کلیه افزایش می یابد. این دارو در صفرا ترشح می شود. دفع سفتازیدیم عمدتاً کلیوی و از طریق فیلتراسیون گلومرولی است.

عوارض جانبی

عوارض گزارش شده عبارتند از: اسهال و به ندرت کولیت وابسته به آنتی بیوتیک، تهوع، استفراغ، احساس ناراحتی در شکم، سر درد، واکنش های آلرژیک (شامل بثورات جلدی، خارش، کهیر، تب و درد مفاصل و آنافیلاکسی)، اریتم مولتی فرم، نکرولیز سمی پوست،  اختلال در آنزیم های کبدی، هپاتیت و یرقان کلستاتیک گذرا.

موارد منع مصرف

در صورت وجود حساسیت مفرط به سفالوسپورین ها، پنی سیلین ها و مشتقات آنها با پنیسیلامین یا ابتلای بیمار به پورفیری، این دارو نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. در صورت وجود سابقه حساسیت به پنی سیلین ها و عیب کار کلیه باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
  2. این دارو ممکن است موجب ایجاد پاسخ مثبت کاذب در آزمون کومبس یا قند ادرار شود.
  3. این دارو ممکن است سبب بروز کولیت پسودوممبران شوند.
  4. در بیماران مبتلا به عیب کار کلیه، کاهش مقدار مصرف دارو ضروری است.
تداخل های دارویی

اثر ضد انعقادی وارفارین در صورت مصرف همزمان با این دارو ممکن است افزایش یابد.

نکات قابل توصیه
  1. در صورت بروز اسهال شدید، قبل از مصرف هر گونه داروی ضد اسهال باید با پزشک مشورت شود.
  2. در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، به محض بیاد آوردن دارو را باید مصرف نمود، ولی اگر تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرارسیده باشد، ازمصرف نوبت فراموش شده باید خودداری شود و مقدار مصرف بعدی نیز دو برابر نگردد.
  3. مخلوط کردن سفتازیدیم با سایر داروها به ویژه آمینوگلیکوزیدها و وانکومایسین در یک محلول توصیه نمی شود.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

مقدار مصرف سفتازیدیم از راه تزریق عمیق عضلانی یا وریدی یک گرم هر 8 ساعت یا 2 گرم هر 12 ساعت است که در صورت وجود عفونت شدید به 2 گرم هر 8 - 12 ساعت افزایش می یابد (مقادیر بیش از 1 گرم در صورت مصرف به صورت مقدار واحد باید از راه وریدی تزریق شوند). حداکثر مقدار مصرف دارو در بیماران سالخورده 3 g/day است.

این دارو در فیبروز سیستیک همراه با عفونت ریوی ناشی از پسودوموناس در بیماران با کلیه سالم به مقدار 100 – 150 mg/kg/day در 3 مقدار منقسم مصرف می شود.

بعنوان پیشگیری از عفونت در اعمال جراحی پروستات، مقدار 1 گرم قبل از القای بیهوشی مصرف می شود که در صورت نیاز پس از برداشتن کاتتر تکرار می شود.

این دارو در درمان عفونت های مجاری ادرار یا عفونت خفیف به مقدار 0.5 – 1 گرم هر 12 ساعت مصرف می شود.

کودکان:

در کودکان با سن تا 2 ماه 25-60 mg/kg/day در 2 مقدار منقسم،

در کودکان با سن بیش از 2 ماه به مقدار 30-100 mg/kg/day در 2 یا 3 مقدار منقسم مصرف می شود که این مقدار در کودکان مبتلا به مننژیت یا ضعف سیستم ایمنی یا در درمان فیبروز سیستیک همراه با عفونت ریوی ناشی از پسودوموناس تا مقدار 150 mg/kg/day (حداکثر 6 g/day) در 3 مقدار منقسم می باشد.

مقدار مصرف دارو در درمان عفونت های ادراری و عفونت های خفیف مانند بزرگسالان است.

فرم های دارویی

Powder For Injection: 500 mg, 1 g, 2 g (as Pentahydrate)