کلرامبوسیل

موارد مصرف

کلرامبوسیل در درمان لوسمی ولنفوم های هوچکینی و غیرهوچکینی مصرف می شود. این دارو به عنوان کاهنده فعالیت سیستم ایمنی نیز مصرف می شود.

مکانیسم اثر

کلرامبوسیل بطور غیر اختصاصی بر چرخه سلولی تاثیر گذارده و برای سلول هایی که در حال تکثیر نیستند نیز سمی است.

فارماکوکینتیک

کلرامبوسیل به خوبی و با سرعت از مجرای گوارش جذب می شود. متابولیسم آن کبدی و نیمه عمر آن تقریباً 5 ساعت است. حداکثر غلظت پلاسمایی دارو پس از یک ساعت بوجود می آید. اثر درمانی آن معمولاً پس از 3 - 4 هفته ظاهر می شود. دفع این دارو کلیوی است.

عوارض جانبی

عمده ترین عارضه جانبی کلرامبوسیل تضعیف مغز استخوان است. لکوپنی، نوتروپنی، ترومبوسیتوپنی، کاهش ایمنی و بروز عفونت از عوارض شایع این دارو هستند.

نکات قابل توصیه
  1. مصرف مایعات کافی و یا تجویز آلوپورینول از بروز سمیت کلیوی ناشی از بالا رفتن اسید اوریک در بیماران مبتلا به لوسمی و لنفوم جلوگیری می کند.
  2. در صورت بروز سمیت تنفسی یا ایجاد بثورات جلدی شدید مصرف دارو باید قطع گردد.
  3. با توجه به احتمال بروز تضعیف مغز استخوان، کلرامبوسیل باید به فاصله 4 - 6 هفته از تجویز پرتو درمانی یا سایر داروهای شیمی درمانی مورد مصرف قرار گیرد.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

برای درمان لوسمی لنفوسیتیک مزمن، لنفوم های هوچکینی و غیرهوچکینی در شروع 0.1 – 0.2 mg/kg (معمولاً 4 تا 10 میلی گرم) یک یا چند بار در روز مصرف می شود. درمان متناوب به فاصله دو هفته باعث کاهش عوارض خونی دارو می گردد. در این صورت مقدار مصرف اولیه 0.4 mg/kg می باشد که هر دو هفته یکبار به میزان 0.1 mg/kg قابل افزایش است تا میزان موثر یا سمی دارو حاصل شده و به این ترتیب مقدار مصرف دارو تنظیم می گردد.

به عنوان کاهنده ایمنی در درمان سندم و نفروتیک 0.1 – 0.2 mg/kg یکبار در روز به مدت 8 – 12 هفته مصرف می شود. حداکثر میزان این دارو 14 mg/kg و حداکثر دوره درمان 12 هفته می باشد.

کودکان:

در لوسمی لنفوسیتیک مزمن، لنفوم هایهوچکینی mg/kg  0.1 – 0.2یک یا چند بار در روز مصرف می شود. میزان مصرف به عنوان کاهنده ایمنی در سندرم نفروتیک مشابه مقدار مصرف بزرگسالان است.

فرم های دارویی

Tablet: 2 mg