کلرمتین

موارد مصرف

این دارو در درمان سرطان ریه، لوسمی (لنفوسیتیک مزمن و لوسمی میلوسیتیک مزمن)، لنفوم هوچکینی (و بعضی از انواع غیر هوچکینی)، ترشحات ناشی از تومور بد خیم، میکوزفونکوئید و پلی سیتمی ورا بکار برده می شود.

مکانیسم اثر

این دارو با ایجاد اتصال بین دو رشته DNA و نیز RNA موجب مهار ساخت پروتئین ها و نهایتاً مرگ سلول می گردد.

فارماکوکینتیک

کلرمتین بسرعت توسط مایعات بدن غیرفعال و بعد از تزریق داخل حفره ای بطور ناقص جذب می گردد. اثر آن طی چند ثانیه تا چند دقیقه ظاهر می شود.

عوارض جانبی

تب، لرز و یا گلو درد ، وقفه در فعالیت اندام های تناسلی، بثورات جلدی، کاهش شنوایی و زنگ زدن در گوش از عوارض جانبی شایع این دارو می باشند.

هشدارها
  1. در صورت وجود کاهش فعالیت مغز استخوان و در افرادی که سابقه تومور مغز استخوان و یا عفونت های شدید و گسترده داشته اند با احتیاط تجویز گردد.
  2. این دارو احتمالاً باعث تضعیف گنادها در هر دو جنس می گردد.
تداخل های دارویی

کلرمتین ممکن است غلظت خونی اسید اوریک را افزایش دهد. بنابراین اگر همزمان با آلوپورینول و کولشیسین مصرف شود، تنظیم مقدار مصرف داروهای ضد نقرس ضروری است.

نکات قابل توصیه
  1. احتمال بروز تهوع، استفراغ و کاهش اشتها وجود دارد ولی درمان را با وجود این عوارض باید ادامه داد.
  2. در صورت بروز خونریزی غیرطبیعی، دفع دشوار ادرار، مدفوع سیاه رنگ و وجود نقاط قرمز رنگ در روی پوست حتماً پزشک باید در جریان قرار گیرد.
  3. از استنشاق و تماس چشم و پوست با دارو خودداری گردد و در صورت تماس فوراً محل با آب به مدت حداقل 15 دقیقه و سپس با محلول %2 تیوسولفات سدیم شسته شود.
مقدار مصرف

بصورت تجویز وریدی، مقدار 0.4 mg/kg/day بصورت یکجا یا در 2 – 4 مقدار منقسم متوالی مصرف می شود. در تجویز داخل حفره ای میزان 0.4 mg/kg، یا داخل پریکارد مقدار 0.2 mg/kg مصرف می شود. این مقدار در افرادی که قبلاً تحت درمان با دیگر داروهای سمی برای سلول قرار گرفته اند، به0.2 – 0.3 mg/kg/day  کاهش می یابد

فرم های دارویی

Injection: 10 mg