گنادوتروپین جفتی

موارد مصرف

گنادوتروپین جفتی در درمان و در تشخیص کریپتورکیدیسم (نهان بیضگی) قبل از بلوغ که به دلیل انسداد آناتومیک نباشد، مصرف می شود. این فرآورده همچنین در درمان ناباروری ناشی از بی کفایتی عملکرد هیپوفیز در مردان و نیز نازائی در خانم ها به تنهایی و یا در ترکیب با منوتروپین ها یا کلومیفن استفاده می شود. علاوه بر این در تشخیص کم کاری غدد جنسی در مردان، نارسایی جسم زرد و نیز به منظور تحریک تخمک گذاری در عمل باروری خارج از بدن (IVF) کاربرد دارد.

مکانیسم اثر

این هورمون با تقلید پیک طبیعی LH، در زنان موجب تحریک تخمک گذاری و در مردان موجب افزایش تولید آندروژن توسط بیضه ها می گردد.

فارماکوکینتیک

در خانم ها اغلب 32 - 36 ساعت پس از تجویز، تخمک گذاری رخ می دهد. نیمه عمر دارو دو مرحله ای بوده (11 و 23 ساعت) و طی 24 ساعت 10 - 12 درصد دارو به صورت تغییر نیافته، از طریق کلیه ها دفع می شود.

عوارض جانبی

شایع ترین عارضه دارو تحریک بیش از حد و بزرگ شدن تخمدان و کیست تخمدانی است. بروز سندرم حاد تحریک بیش از حد تخمدان، کمتر شایع است.

موارد منع مصرف

در صورت وجود بزرگی یا تومور هیپوفیز، بلوغ زودرس در حین درمان کریپتورکیدیسم، وجود خونریزی های واژینال با علت نامشخص، تومورهای فیبروئید رحم، کیست های تخمدانی غیر از سندرم پلی کیستیک تخمدانی، ترومبوفلبیت فعال، کارسینومای پروستات و یا سایر نئوپلاسم وابسته به آندروژن این دارو نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. مصرف توام HCG، با سایر ترکیبات محرک تخمک گذاری ممکن است موجب افزایش بروز عواقب ترمبوآمبولیک گردد.
  2. در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی یا کلیوی، آسم، میگرن و صرع، این دارو باید با احتیاط مصرف شود.
  3. از آنجا که مصرف مداوم دارو ممکن است تحریک بیش از حد تخمدان را موجب شود، باید حتی الامکان در حین درمان غلظت سرمی استروژن را کنترل نموده و آزمایشات اولتراسوند را انجام داد.
  4. به منظور آگاهی از وقوع تخمک گذاری، باید روزانه درجه حرارت بدن بیمار کنترل شود و در صورتی که به دنبال یک دوره درمانی، تغییر دو مرحله ای درجه حرارت بدن مشاهده شود، ولی قاعدگی رخ ندهد، آزمون حاملگی باید انجام شود.
  5. مصرف توام HCG با سایر منوتروپین ها ممکن است موجب افزایش شیوع حاملگی های چند قلو و در نتیجه افزایش خطر تولد نوزادان نارس گردد.
نکات قابل توصیه
  1. در هنگام مصرف دارو، بیمار باید تحت نظر کامل پزشک باشد.
  2. برای درمان کامل ممکن است به مصرف طولانی مدت دارو نیاز باشد.
  3. باید به بیمار توصیه شود تا پس از مصرف دارو، زمان مقاربت و نیز درجه حرارت بدن را به طور روزانه ثبت نماید.
مقدار مصرف

مقدار مصرف باید براساس نیاز هر بیمار به طور انفرادی و با توجه به پاسخ بالینی تنظیم گردد. در صورتی که پس از پایان دوره درمان، تخمک گذاری صورت نپذیرد، باید رژیم دارویی مجدداً ارزیابی شود. چنانچه پس از 3 دوره درمان باز هم تخمک گذاری صورت نگیرد، باید در تداوم مصرف دارو، یا نوع درمان تجدید نظر شود.

 

بزرگسالان:

مقدار مصرف برای درمان کم کاری بیضه ها ناشی از کمبود گنادوتروپین ها در مردان، به میزان 1000 - 4000 واحد 2 - 3 بار در هفته به شکل تزریق عضلانی و به مدت چند هفته تا چند ماه است. درمان را می توان تا زمان حصول پاسخ درمانی ادامه داد. درمان ناباروری مردان از طریق تحریک القاء اسپرماتوژنز با HCG گاه به مدت 6 ماه یا بیشتر طول می کشد. در صورت مطلوب نبودن اثر درمانی، می توان دارو را به همراه سایر منوتروپین ها تا یکسال بعد نیز مصرف نمود. برای درمان بی کفایتی جسم زرد، از روز تخمک گذاری تا زمان پیش بینی شده برای بروز قاعدگی یا وقوع حاملگی، روزانه 1500 واحد تزریق عضلانی می شود. در صورت تایید حاملگی، این مقدار می تواند تا هفته دهم بارداری ادامه یابد. در IVF، مقدار  5000 - 10000واحد، یک روز پس از آخرین مقدار مصرف منوتروپین ها و یا 5 - 9 روز پس از آخرین نوبت مصرف کلومیفن تجویز می شود. برای اهداف تشخیصی کم کاری بیضه، 2000 واحد در روز به مدت 3 روز تزریق عضلانی می شود.

 

کودکان:

در درمان کریپتورکیدیسم قبل از بلوغ میزان5000 - 10000 واحد 2 – 3 بار در هفته و حداکثر 10 بار تزریق عضلانی می شود. در صورت عدم پیشرفت درمان، این دارو بیش از 10 بار نباید تجویز گردد.

فرم های دارویی

Powder For Injection: 500 U, 1500 U, 5000 U