سیس آتراکوریوم

موارد مصرف

سیس اتراکوریوم برای انتوباسیون داخل نای و ایجاد شلی عضلات در بیهوشی عمومی برای انجام جراحی و برای کمک به ونتیلاسیون کنترل شده استفاده می شود.

مکانیسم اثر

این دارو بلوک کننده عصبی عضلانی بوده و عمل خود را از طریق رقابت با استیل کولین برای گیرنده های محل اتصال عصبی عضلانی صفحه انتهایی حرکتی انجام می دهد. فلج عضلانی برگشت پذیر بوده و عمل طبیعی عصبی عضلانی می تواند با افزایش غلظت استیل کولین در صفحه انتهایی حرکتی با استفاده از داروهای آنتی کولین استراز تسریع شود.

فارماکوکینتیک

متعاقب تجویز وریدی، تحت تجزیه خود به خودی از طریق حذف هوفمن قرار می گیرد و لودانوزین و سایر متابولیت ها را تولید می نماید. همچنین توسط استرازهای غیر اختصاصی پلاسما هیدرولیز استری می شود. متابولیت ها هیچ گونه فعالیت بلوک کننده عصبی عضلانی ندارند. این دارو عمدتاً به صورت متابولیت از راه ادرار و صفرا دفع می شود.

عوارض جانبی

اثرات جانبی بلوک کننده های رقابتی عصبی عضلانی به طور کلی مشابه هم می باشند (رجوع به تک نگار آتراکوریوم). تنها تفاوت در شدت آزاد سازی هیستامین و اثرات جانبی قلبی عروقی می باشد که این عوارض در مورد سیس آتراکوریوم به ندرت رخ می دهد. این دارو در مقادیر مصرف، معمول فعالیت بلوک کنندگی قابل ملاحظه ای بر روی گانگلیون ها یا سیستم عصبی واگ ندارد.

موارد منع مصرف

این دارو در صورت وجود حساسیت مفرط به آن نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. بیمارانی که این دارو را دریافت می نمایند، تنفس آنها تا زمانی که دارو غیرفعال شود یا اثرات آن آنتاگونیزه شود، می بایستی تحت کنترل باشد.
  2. این دارو در موارد زیر با ید با احتیاط فراوان مصرف شود: نارسایی تنفسی، بیماری ریوی، بیماران دهیدراته یا بسیار بدحال، بیماران با اختلالات عصبی عضلانی و بیماران مبتلا به آسم.
  3. مقاومت به اثرات این دارو در بیمارانی که دچار سوختگی هستند، ممکن است مشاهده شود.
تداخل های دارویی

بلوک کننده های رقابتی عصبی عضلانی با داروهای ضد آریتمی، ضد باکتری، آنتی کولین استرازها، داروهای ضد تشنج، آپروتینین، بنزودیازپین ها، مسدود کننده های گیرنده بتا، سم بوتولینوم نوع A، مهار کننده های کانال کلسیم، گلیکوزیدهای قلبی، کورتیکوستروئیدها، مدرها، بلوک کننده های گانگلیونی، بیهوش کننده های عمومی، مضعف های سیستم ایمنی، لیتیم، بی حس کننده های موضعی، نمک های منیزیم، مهار کننده آنزیم مونوآمین اکسیداز، داروهای مقلد سمپاتیک و گزانتین ها تداخل دارند.

مقدار مصرف

بزرگسالان:

مقدار اولیه 150mcg/kg  و مقدار نگهدارنده  30mcg/kg هر 20 دقیقه می باشد.

 

کودکان:

برای کودکان 1 ماهه و بزرگتر، مقدار اولیه 150 mcg/kg  و در کودکان 2 - 12 ساله، مقدار نگهدارنده  20mcg/kg  هر 9 دقیقه می باشد.

 این دارو در بالغین و کودکان بالای 2 سال ممکن است از راه انفوزیون مداوم داخل وریدی با مقدار اولیه 3mcg/kg/min و در ادامه با سرعت 1 - 2mcg/kg/min   تجویز شود.

فرم های دارویی

Injection: 2 mg/ml (2.5 ml, 5 ml and 10 ml)

Injection: 5 mg/ml