کلومی پرامین

موارد مصرف

کلومیپرامین برای درمان اختلالاتobsessive compulsive  تجویز می شود.

مکانیسم اثر

از طریق مهار برداشت مجدد نوراپی نفرین و سرتونین توسط غشاء پایانه سلول عصبی پیش سیناپسی، غلظت سیناپسی آنها را در سیستم عصبی مرکزی افزایش می دهد. بنظر می رسد که با تداوم مصرف این دارو تغییراتی در سطح گیرنده ها ایجاد می شود که تا حدودی اثرات این دارو را توجیه می کند.

فارماکوکینتیک

این دارو پس از تجویز خوراکی به سرعت و بطور کامل جذب می شود. دارای متابولیسم گذر اول از کبد است، ولی متابولیت فعال ندارد. راه دفع دارو از طریق کلیه است. زمان شروع اثر دارو 2 - 3 هفته (به عنوان ضد افسردگی) و نیمه عمر آن 21 - 31 ساعت می باشد. این دارو به میزان زیاد به پروتئین پیوند می یابد.

عوارض جانبی

خشکی دهان، خواب آلودگی، ضعف و خستگی، تاری دید، افزایش فشار داخل کره چشم، یبوست، تهوع، اشکال در ادرار کردن، کاهش فشار خون وضعیتی، اختلال ضربان قلب، واکنش های ازدیاد حساسیت، اختلالات رفتاری، اختلالات حرکتی، تداخل در فعالیت جنسی، افزایش اشتها و وزن و عوارض اندوکرین مثل ژنیکوماستی، اختلالات خونی و لرزش در اندام ها و اشکالات دندانی و مشکلات لثه ها از عوارض جانبی دارو هستند.

هشدارها

در موارد زیر این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود:

الکلسیم حاد، آسم، اختلالات دو قطبی، اختلالات خونی، گوارشی یا قلبی - عروقی، گلوکوم با زاویه بسته، افزایش فشار کره چشم، پرکاری تیروئید، هیپرتروفی پروستات، عیب کار کبد یا کلیه، اسکیزوفرنی، حملات تشنجی، حساسیت به داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای و احتباس ادرار.

تداخل های دارویی
  • مصرف همزمان این دارو با مهارکننده های آنزیم MAO باعث تحریک CNS و بالا رفتن فشار خون می گردد.
  • این دارو از طریق کاهش آستانه تشنج با اثر داروهای ضد صرع، مقابله می کند.
  • بعضی از داروهای ضد صرع با کاهش غلظت پلاسمایی این دارو، اثر ضد افسردگی آن را کاهش می دهند.
  • این دارو اثر پائین آورنده فشار خون کلونیدین و گوانتیدین را کاهش می دهد.
  • مصرف همزمان این دارو با فنوتیازین ها موجب افزایش عوارض جانبی آنتی موسکارینی و تسکین بخش هر دو دارو می شود. همچنین احتمال بروز حملات تشنجی را افزایش می دهد.
  • مصرف همزمان این دارو با داروهای مقلد سمپاتیک ممکن است سبب تشدید عوارض قلبی - عروقی و احتمالاً بروز آریتمی، تاکی کاردی یا افزایش فشار خون شود.
  • مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد تیروئید ممکن است خطر بروز اگرانولوسیتوز را افزایش دهد.
  • مصرف همزمان فرآورده های حاوی الکل و سایر داروهای مضعف CNS با این دارو ممکن است سبب بروز ضعف شدید CNS ، ضعف تنفسی و کاهش فشار خون شود.
  • سایمتیدین با مهار متابولیسم این دارو، غلظت پلاسمایی آن را افزایش می دهد.
  • در صورت تزریق داخل نخاعی متریزامید همزمان با مصرف این دارو، احتمال بروز حملات تشنجی افزایش می یابد و بنابراین باید از 48 ساعت قبل و تا 24 ساعت پس از میلوگرافی مصرف کلومی پرامین قطع شود.
نکات قابل توصیه
  1. از قطع ناگهانی مصرف دارو باید پرهیز شود. در صورت نیاز، کاهش مقدار مصرف بتدریج در طول یک دوره حداقل 4 هفته ای باید انجام شود.
  2. در هفته های اول درمان به دلیل افزایش تمایل به خودکشی باید بیمار را تحت نظر قرار داد.
  3. بیش از یک داروی ضد افسردگی در یک زمان نباید تجویز شود.
  4. برای شروع اثرات درمانی این دارو حداقل 1 - 6 هفته وقت لازم است.
  5. درمان سالمندان باید با حداقل مقدار شروع شود، زیرا به عوارض جانبی این دارو حساسترند.
  6. به علت نیمه عمر طولانی دارو، تجویز یکباره مقادیر آن در موقع خواب، کفایت می کند.
  7. به بیمار باید یادآوری شود که در صورت بروز علائم آنتی موسکارینی به درمان ادامه دهد، چون به این اثرات تا حدی تحمل حاصل می شود.
  8. در صورت وجود سابقه مصرف مهار کننده های آنزیمMAO  توسط بیمار، باید دو هفته بعد از قطع مصرف آن، مصرف این دارو را آغاز نمود.
  9. در صورت ضرورت مصرف داروی مهار کننده MAO باید حداقل یک هفته میان قطع مصرف این دارو و شروع مصرف داروی جدید فاصله ایجاد شود.
  10. این دارو با ایجاد خواب آلودگی، ممکن است براعمالی که نیاز به مهارت و هوشیاری دارند، مانند رانندگی، تاثیر بگذارد.
  11. مصرف این دارو در کودکان توصیه نمی شود.
  12. دوره درمان با این دارو باید کامل شود. این دارو نباید بیش از مقدار توصیه شده مصرف شود.
  13. در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، اگر رژیم درمانی بصورت چند نوبت در روز باشد، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود، مگر اینکه، زمان مصرف نوبت بعدی فرارسیده باشد. در اینصورت، مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر گردد. اگر رژیم درمانی بصورت مصرف در هنگام خواب باشد، نباید هنگام صبح دارو مصرف شود. بهتر است در این موارد با پزشک مشورت گردد.
  14. به دلیل بروز منگی و سرگیجه هنگام برخاستن ناگهانی از حالت خوابیده یا نشسته باید احتیاط نمود.
  15. با مصرف این دارو، خشکی دهان ممکن است بروز نماید. در صورت تداوم این عارضه به مدت بیش از  2هفته، باید به پزشک مراجعه نمود.
  16. احتمال بروز حساسیت به نور با مصرف این دارو وجود دارد، لذا ضروری است از پوشش ضد آفتاب استفاده شود.
  17. بیمار باید 3 - 7 روز پس از قطع مصرف دارو تحت نظر باشد.
  18. در صورت نیاز به هر گونه عمل جراحی یا درمان اضطراری، پزشک باید از مصرف دارو مطلع شود.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

برای درمان اختلالات  obsessive، ابتدا25 mg/day  بصورت مقدار واحد مصرف می شود و سپس مقدار مصر ف بتدریج تا 100 میلی گرم در طول دو هفته اول افزایش می یابد. در صورت نیاز، مقدار مصرف در طول چند هفته بعد تا حداکثر 250 mg/day  افزایش می یابد.

کودکان:

در درمان اختلالاتobsessive ، در کودکان و نوجوانان با سن بیشتر از 10 سال، ابتدا 25 mg/day بصورت مقدار واحد مصرف می شود و سپس برحسب نیاز و تحمل بیمار تا 100 mg/day  یا 3 mg/kg/day  (هر کدام که کمتر باشد) افزایش می یابد. می توان برحسب نیاز و تحمل بیمار این مقدار را تا 200 mg/day  یا3 mg/kg/day  (هر کدام که کمتر است) افزایش داد.

فرم های دارویی

Tablet: 10 mg, 25 mg, 50 mg, 75 mg