کلشی سین

موارد مصرف

این دارو در درمان نقرس باعث بهبود درد حملات حاد، خصوصاً وقتی که مقادیر کافی در ابتدای حملات تجویز شود، می گردد. این دارو برای پیشگیری از حملات حاد نیز مصرف می شود.

مکانیسم اثر

این دارو اثر خود را از طریق کاهش پاسخ التهابی به کریستال های رسوب کرده و همچنین با کاهش فاگوسیتوز اعمال می نماید. کولشیسین تولید اسید لاکتیک توسط لکوسیت ها را کاهش داده و در نتیجه سیکل رسوب کریستال های اورات و پاسخ التهابی را متوقف می نماید.

فارماکوکینتیک

کولشیسین بعد از تجویز خوراکی به سرعت جذب می شود. این دارو در کبد متابولیزه شده و عمدتاً از راه های کلیه و صفرا دفع می شود.

عوارض جانبی

تضعیف مغز استخوان با کم خونی آپلاستیک، آگرانولوسیتوز یا ترومبوسیتوپنی (در درمان طولانی مدت)، نوریت محیطی، پورپورا، میوپاتی، ریزش مو، آزواسپرمی برگشت پذیر، درماتوز، حساسیت مفرط، تهوع، اسهال، استفراغ، درد شکمی، افزایش آلکالین فسفاتاز و آسپارتات آمینو ترانسفراز از عوارض جانبی دارو می باشند.

موارد منع مصرف

در صورت وجود حساسیت مفرط به دارو، اختلالات شدید دستگاه گوارش، کلیه، کبد و قلب و دیسکرازی خونی، این دارو نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. آزمایشات دوره ای شمارش سلول های خونی در بیمارانی که دارو را برای طولانی مدت دریافت می کنند، باید انجام شود.
  2. این دارو، بویژه با حد اکثر مقدار مصرف، ممکن است باعث تهوع، استفراغ، اسهال و درد شکمی شود که می تواند مشکلاتی را برای بیماران مبتلا به زخم معده یا کولون اسپاستیک ایجاد نماید. در مقادیر مصرف سمی، دارو باعث اسهال شدید، آسیب ژنرالیزه عروق و آسیب کلیه می شود که در صورت بروز این علائم، مصرف دارو باید قطع شود.
  3. میونوروپاتی ناشی از کولشیسین علت شایع ضعف در بیمارانی که سطوح پلاسمایی بالایی از دارو (به علت اثر بر کلیه) دارند، می باشد. ضعف پروکسیمال و افزایش کراتین کیناز سرم معمولاً مشاهده شده و طی 3 تا 4 هفته بعد از قطع مصرف دارو برطرف می شوند.
  4. این دارو باعث سوء جذب برگشت پذیر ویتامین B12 می شود.
نکات قابل توصیه
  1. بیمار باید دارو را به طور منظم مصرف نماید تا از ایجاد حملات حاد پیشگیری شود.
  2. حداکثر میزان مصرف کولشیسین در طی دوره درمانی حملات حاد 8 میلی گرم می باشد. بیمار باید فاصله زمانی 3 روزه بین دو دوره درمانی را رعایت نماید.
  3. بیمار باید حداقل 2 لیتر مایعات (در صورت عدم وجود سایر مشکلات) در هر روز بنوشد.
  4. بیمار باید توصیه های پزشک در مورد نوع رژیم غذایی و کاهش وزن را رعایت نماید.
  5. در صورت بروز تهو ع، اسهال، استفراغ و درد شکمی، خصوصاً در بیماران با سابقة زخم های گوارشی یا کولون اسپاستیک، مصرف دارو باید قطع شود.
مقدار مصرف

در آرتریت حاد نقرسی، تجویز دارو در صورت بروز اولین علامت یک حملة حاد بایستی آغاز شود. در شروع، 1 تا 1.2 میلی گرم از راه خوراکی و سپس 0.5 تا 1.2 میلی گرم هر 1 تا 2 ساعت تا زمانی که درد بیمار بهبود یابد یا تهوع، اسهال و استفراغ ایجاد شود، مصرف می شود. به منظور کاهش احتمال بروز سمیت تجمعی، باید فاصله بین دوره اول و دوم درمان 3 روز باشد.

برای پیشگیری در بیمارانی که قرار است تحت عمل جراحی قرار گیرند، مقدار 0.5 یا 0.6 میلی گرم، سه بار در روز، سه روز قبل و سه روز بعد از جراحی مصرف می شود.

در پیشگیری یا درمان نگهدارنده آرتریت نقرسی مزمن یا عود کننده، مقدار 0.5 یا 1 میلی گرم یک یا دو بار در روز تجویز می شود.

فرم های دارویی

Tablet: 1 mg